بر اساس گزارش موثقي که بدستمان رسيده است،  در مجلس پيرامون ناآرامي هاي اخير بحث و جنجال و درگيري هاي لفظي شديدي بين نمايندگان  درگرفته است.  نمايندگاني که از خوابگاه مورد حمله واقع شده بازديد کرده بودند و فجايع اتفاق افتاده را به چشم ديده بودند، بشدت از اين حادثه منقلب شده و در مجلس سعي مي کردند آن اوضاع و شرايط را به همه نمايندگان منتقل نمايند.
در حين نطق صريح فاطمه حقيقت جو  (که متن کامل آن را در زير مي بينيد)  برخي از نمايندگان جناح اقليت به طرف وي هجوم برده اند تا بلکه جلوي سخنان وي را بگيرند. خصوصا از بخشي که مي گويد "... مهاجمين ... از دانشجويان پس از ضرب و شتم آنها مي خواستند به قد رعناي رهبر صلوات بفرستند ... "  بشدن خشمگين شده اند.
بعد از آن زماني که نمايندگان برآمده از جنبش دانشجويي قصد داشتند تصاوير و اخبار اين وقايع را در تابلوي اعلانات مجلس براي اطلاع عموم نمايندگان قرار دهند، تعدادي از نمايندگان تند اقليت مجلس به آنها حمله کرده و فرياد مي کنند: شما داريد آشوب گري مي کنيد و بقيه را تحريک مي کنيد، اصلا اين مسائل اخير تقصير شماست و ....  که اين سخنان منجر به درگيري لفظي شده است و در صورت عدم مداخله ديگران مي توانست به درگيري فيزيکي نيز بيانجامد. با اين حال همچنان نمايندگان جنبش دانشجويي بر انتشار تصاوير و اخبار اصرار مي ورزند. هرچند شايعاتي مبني بر  ضد و خورد و کتک خوردن يکي از نمايندگان پخش شده بود ولي بر اساس گزارش ها درگيري ها صرفا لفظي بوده است.
در مجموع نمايندگان فوق بسيار از دانشجويان در مجلس دفاع کرده و خشم نمايندگاه منسوب به جناح راست را برانگيخته اند.

 

نطق پيش از دستور فاطمه حقيقت‌جو نماينده مردم تهران

به نقل از سايت امروز

حدود ساعت 30/2 بامداد روز شنبه گذشته 24/3/82 خوابگاه دانشجويان دانشگاه علامه طباطبايي واقع در كوي نصر مورد حمله بيرحمانه و وحشيانه كثيري از لباس شخصي‌ها و خوارج قرار گرفت كه يادآور حادثه تلخ و ننگين كوي دانشگاه تهران در سال 78 مي‌باشد.

در بازديد تعدادي از همكاران محترم به همراه رياست محترم دانشگاه علامه طباطبايي شاهد حجم تخريب‌ها و خشونت بوديم. بيش از 90 درصد در‌هاي خوابگاه با كلنگ، ميله‌هاي آهني و چوبي تخريب شد. قفسه كتاب‌ها، تلفن‌ها، ميز و لوازم شخصي دانشجويان تخريب و در بعضي موارد پول و اشياي قيمتي دانشجويان به يغما برده شد. در جاي جاي ديوارها، كف راهروها، پله‌ها، پشت بام، زمين ورزش و محوطه خوابگاه آثار خون‌هاي ريخته شده مشهود بود. در حين گفت‌وگو با دانشجويان مظلوم مضروب شاهد چشم‌هاي ورم كرده و خونبار، سرهاي متورم و شكسته، دست‌هاي شكسته و سر بوديم واز همه تلخ‌تر اينكه حتي نابينايان از حمله مغول‌وار اين قوم مزدور و قداره‌بند در امان نماندند. جاي بسي تأسف بود كه دانشجويان نقل مي‌كردند آنان با شعار يا زهرا و يا حسين حمله مي‌كردند و مرتب تكرار مي‌كردند به موقعيت كربلا بازگرديد و وقتي دانشجويان را مورد ضرب و شتم قرار مي‌دادند خواستار ذكر صلوات براي قامت رعناي رهبر مي‌شدند و سپس با فحش‌هاي زشت غيرقابل ذكر دانشجويان را مورد تحقير قرار مي‌دادند.

ديدن و مشاهده از نزديك متفاوت از شنيدن مي‌باشد ولذا همكاران محترم و مسؤولان كشور را دعوت به حضور در جمع دانشجويان آسيب‌ديده و مشاهده خوابگاه مي‌نمايم.

چه كسي بايد پاسخگوي عوارض روحي و جسمي وارده به اين دانشجويان باشد؟

لباس شخصي‌هايي كه همواره در پناه ارباب قدرت در سال‌هاي گذشته بيشترين خشونت را عليه آحاد ملت در كوچه و بازار اعمال نمودند. آن وقت كه در سينما به يك زن باردار حمله كردند و در كوچه و خيابان‌ها زنان را مورد تعرض قرار دادند و كتابفروشي را آتش زدند و به دفاتر روزنامه‌ها حمله كردند و ... و همه سكوت اختيار كردند و به اصطلاح مدعي‌العموم! كمترين واكنشي از خود نشان نداد و آن وقت كه ماجراي فجيع كوي دانشگاه فقط به يك ريش‌تراش ختم شد و فرمانده عمليات تبرئه شد در حالي كه احمد باطبي صرفاً به دليل نمايش يك پيراهن خونين به اتهام اقدام عليه امنيت ملي محكوم به اعدام شد. سپس بعد از مذاكرات مكرر به حبس بالاي ده سال تقليل پيدا نمودند و در حال حاضر كه واقعه مشابه كوي رخ داده است دانشجويان زنداني كوي هنوز بعد از گذشت 4 سال در زندان مي‌باشند.

چه كسي بايد پاسخگو باشد؟ آيا قوه قضائيه كه عملكرد متناقضش آشكار و هويداست به دليل عدم رسيدگي عدالت‌طلبانه به موضوعات گذشته، مسؤوليت تكرار اين فاجعه را به عهده مي‌گيرد و عذر خويش را به درگاه ملت مي‌برد؟ شنيديم و شنيديد گفته شد يكي از مهاجمين به همراه عده‌اي دستگير شدند همان كسي كه معروف به ترور آقاي دكتر سعيد حجاريان مي‌باشد. هنوز حجاريان بهبودي كامل نيافته اما شاهد جنايات آن فرد ملعون تحت حمايت مي‌باشيم كه دانشجويان به شدت بي‌اعتماد از رسيدگي قضايي بودند و تصور مي‌كنند چند روز ديگر وي و همدستانش آزاد خواهند شد و باز هم تكرار... و تكرار...

در كنار دستگيري تعداد قليلي از مهاجمين روزهاي گذشته كه در صدد ايجاد فضاي رعب و وحشت در شهر بودند، شاهد دستگيري تعداد قابل توجهي از دانشجويان هستيم كه بعضاً از بيمارستان به زندان منتقل شده‌‌اند كه آزادي آنها با خداست و شاهد دستگيري تعدادي از افراد ملي-مذهبي هستيم كه حضور اينها در واقعه كوي دانشگاه 78 نيز كاهنده تنش و التهاب دانشجويان بود و اين بار نيز دانشجويان را دعوت به آرامش مي‌كردند اما به يكباره اتهام اين افراد را بايد در روزنامه‌هاي رسالت و كيهان خواند. آنچنان منزل اين افراد مورد تفتيش قرار گرفته كه با دريل ديوار سوراخ مي‌شود و لامپ‌هاي دستشويي كنده مي‌شود و مبل‌ها به منظور جست‌وجو دريده مي‌شود كه عكس تمامي اين وقايع در سايت خبرگزاري‌ها قابل مشاهده است.

راستي چه ارتباطي بين روزنامه كيهان و دستگاه قضايي وجود دارد كه هنوز روزنامه كيهان از زير چاپ درنيامده كه در آن خط دستگيري بعضي افراد دانشجو و غيردانشجو را مي‌خوانيم، سپس خبر دستگيري دانشجويان به نمايندگان مي‌رسد. چه كسي بايد پاسخگوي اين واقعه بيرحمانه باشد؟ نيروي انتظامي، كه البته در روزهاي گذشته معدل عملكردش در كنترل آشوب مثبت بوده اما آن شب چه گذشته است؟ آيا نيروي انتظامي مي‌توانسته ورود اين قوم مغول را كنترل كند؟! اين موضوع بخش‌هاي پنهاني دارد كه اميدوارم تصويب تحقيق و تفحص توسط مجلس، روشنگر زواياي پنهان، مبهم و مشكوك وقايع اخير باشد.

دانشجويان عزيز

اينكه در سال‌هاي گذشته بر شما و خانواده دانشگاه نامهرباني‌هاي بسيار شده است ترديدي نيست و ما را نيز در تحمل اين رنج‌ها شريك خود بدانيد و نيز به خوبي مي‌دانيد كه توسعه و اصلاح هر چند كند كنوني فقط و فقط در پناه آرامش و ثبات امكانپذير است و متأسفانه در داخل و خارج هستند كساني كه در مخالفت با فرايند توسعه در كشور ائتلافي نانوشته دارند و هيچ علاقه‌اي به پيشرفت و اصلاح كشور ندارند و به همين دليل در سال‌هاي گذشته همواره در صدد ايجاد اختلال و اغتشاش در روند توسعه‌‌اند و بر ماست كه ضمن طرح ديدگاه‌ها و دفاع از حقوق مردم، مراقب آن عده كه در صدد بهره‌برداري از وقايع اخير هستند، باشيم. چه آنها كه در داخل در پي امنيتي كردن كشورند و چه آنها كه در خارج درپي انتقامجويي از اين ملت و كشورند، باشيم.

در خاتمه از هيأت رئيسه محترم تقاضاي برگزاري جلسه غيرعلني را با حضور مسؤولان مربوطه جهت بررسي وقايع اخير دارم.