بیش ازیکهفته از آغاز حرکت مردم ايران گذشته است. در طی اين مدت فعالان و دست اندرکاران اين حرکت تجربيات گرانبهايي از روشهای برخورد با نيروهای حکومت جمهوری اسلامی را آموخته اند.

اما به عنوان جوانی که در اين مملکت به دنيا آمده و در آن زندگی ميکنم لازم ميدانم که نکات زير را درخصوص چگونگی و روش ادامه اين حرکت از ديدگاه خويش بيان کنم.

اين مردم با اجتماع در خيابانها و سر دادن شعارهاي آزاديخواهانه ثابت کرده اند که حاضر هستند مخاطرات اين عمل خود را(در چنين حکومت ترور و وحشت) به جان بخرند. اما متاسفانه از رسانه های خارج ازکشور و رهبران گروههای سياسی جز سخنان فرافکنانه هنوز چيز جديدی به گوش نرسيده است.

آيا در طول 100 سال گذشته( پس از انقلاب مشروطيت) فرصتی بهتر از زمان کنونی در منطقه  جهان - و آمادگی مردم - برای دستيابی به حکومت آزاد و مردمی به دست آمده است ؟

در ماههای گذشته برخی افراد و گروههای سياسی با نيت خيرخواهانه به ارائه دستورالعملها  منشورها و بيانيه های مختلف سعی در تبيين راهکارهای خود ( و فقط خود) برای تغيير نظام نموده اند.

اما متاسفانه سالها زندگي در خارج از کشور و زندگی در محيطی دموکراتيک هنوز به اينان اهميت کار گروهی را نياموخته است.

دوستان محترم شما در طی اين سالها بارها صدای فرياد مظلومانه اين مردم را شنيده ايد و همواره به آنان وعده عمل در آينده نزديک و مبهم را داده ايد اما بدانيد که امروز هرکس تلاش در نبش قبر اتفاقات یک قرن اخير بکند تنها به بقای جمهوری اسلامی کمک نموده است. بدانيد که هيچ کدام از شما گروههای سياسی ( جمهوریخواهان  مشروطه خواهان و......) به تنهایی هيچ شانسی جهت همراه نمودن همه مردم با خود نداريد.در حال حاضر تنها راه ممکن در اين مقطع کوتاه ( و از اين دريچه ای که تنها برای مدت کوتاهی باز خواهد ماند) اتحاد ميباشد. بدون شک هر مبارز سياسی که به وطن خود عشق ميورزد و آرزوی زیستن دوباره در آن ( پس از سالها زندگی در خارج) را دارد با ديدن تصاوير و خواندن گزارشات لحظه به لحظه رويدادها حاضر خواهد بود که از برخی ازعقايد سیاسی خود در اين مقطع دست بردارد و دست در دست رقيب سیاسی (وحتی شايد دشمن سابق) خود تا رسیدن به زمان رفراندوم با يکديگر برنامه ريزی کند.

آقايان و خانمها خواهش ميکنم چند ساعتی را فرصت بگذاريد و به رسانه های ديداری  شنيداری  و سايتهای خبری خود در مجموع  نظری بيافکنيد. آيا جز بيانات کلی و هيجان زده نمودن مردم چيزی را شاهد هستيد ؟

آيا با چنين دستگاه های تبليغاتی پراکنده ميتوان به سر منزل مقصود رسيد ؟

آيا در صورتيکه چند روز بعد پس ازکه رژيم به سرکوبی گسترده پرداخت و همه صداها را مجددا خفه کرد پشيمان نخواهيد شد ؟

اينجا گوشت و پوست است که با سلاح غيرت و تعصب به جنگ آهن وچماق رفته است شما چه چيزی در چنته داريد ؟

به عقيده نگارنده در حال حاضر ايجاد يک شورای هماهنگی با عنوانی همچون  دمکراسی برای ايران  و یا کورش (به نام موسس اين کشور باستانی و تنها در جهت تقويت احساس ملی گرايانه) که شامل همه رهبران موثر چند گروه عمده موثر بر افکار مردم ايران باشد راه گذر از اين مقطع ميباشد. در اين صورت مردم ايران به هنگام پیگيری اخبار مملکت خویش با یک برنامه ريزی منسجم جهت رسيدن به خواست تاریخی خویش مواجه خواهند شد. به موقع به خيابانها خواهند رفت. به موقع اعتصاب خواهند کرد. به موقع مبارزه خواهند کرد. کمترين عزيزان خود را از دست خواهند داد  و به زودی به شادی و پايکوبی خواهند پرداخت !

solhiran