از سرخی آن تابستان سیاه

م_آزاد

ای ستارگان شب دیجور میهن! ای آلاله های سرخ بریده سر ! که در بیابانهای تفتیده از ظلم و جور تحت خروارها خاک سرد آرمیده اید. آیا نظاره می کنید روشنای سحرگاهان را که پهن دشت عریان خاوران را غرق نور خواهد نمود.

15سال از آن تابستان سیاه طی شد. 15 سالی که اختناق حاکم آنچه توانست برای سرپوش نهادن آن جنایت فروگذار ننمود. اما... اکنون که رستاخیز بیداری خلق نسیم محو بنیاد استبداد و ستمکارگی را نوید بخش است و هنگام داد ستادن از بیدادگران فرا رسیده است. امروز فصل شکایت بردن به دادگاههای جهانی است. امروز وقت آن است تا ستم ستیزانی که آواره از دیار گشته اند عزمی دوباره جزم نموده تا راز مکتوم تابستان 67 را با تمام توان به گوش دنیا برسانند. آفرینندگان عرصه هنر در دنیای آزاد می بایست با صد زبان از جنایت هول انگیز حکام جور پرده به کنار زنند. امروز وقت آن است تا مدعیان اصلاح طلبی خط قرمزهای کذایی را درهم شکنند و دست یافتگان به ناگفته ها از افشای زوایای پنهان آن جنایت سر باز نزنند.

ظلم و جنایت تحت نام حکومت دینی چونان حلقه های زنجیر به هم پیوسته است .از همین روی هرگاه هر کدام این حلقه ها گسسته گردد رشته این زنجیر  ازهم خواهدگسست. به همین جهت حکومتگران در هر موضوعی نظیر قتل های سیاسی پاییز 77 و جنایت کوی دانشگاه و یا حتی فجایعی نظیر قتل یک خبرنگار در زندان مانع از رسیدن تحقیقات به سرانجام می گردند.

در جبهه مقابل نیز می باید مبارزین در هر فرصت برای افشای جنایات حکومت بکوشند تا با یافتن شکننده ترین حلقه زنجیر استبداد از هم بگسلد.

27/5/82