خوبا کیان؟ بدا کیان؟

برخی از دوستان استدلال می کنن که نظام جمهوری اسلامی ایران بده، در نتیجه اصلاح طلبان هم که در حقیقت توجیه کننده این نظام هستند و وجهه بین المللی آن را بالا برده و حداقل ظاهری نیمه دموکرات به آن می دهند، بد هستند. به همین دلیل باید با عدم شرکت در انتخابات وجهه بین المللی جمهور!ی اسلامی ایران را خراب کرد تا بر اثر افزایش فشار بین المللی و فشار داخلی این رژیم سقوط کند.

استدلال درستی است اما …

اینکه بگوییم تمام اصلاح طلبان از طرفداران رژیم هستند و برای بقای آن تئوری اصلاحات را راه انداختند و مردم هم همه خر شدند و به آنها رأی دادند کمی بی انصافی است. مطمئناً در بین همین اصلاح طلبان حکومتی هستند کسانی که اصلاً به ولایت مطلقه فقیه و نظام جمهوری اسلامی ایران اعتقاد ندارند، همچنین هستند کسانی که به ولایت مطلقه اعتقاد ندارند اما خواهان حفظ نظام جمهوری اسلامی ایران هستند ولی ایرادات جدی به آن دارند. البته مطمئناً هم هستند کسانی که طرفدار ولایت مطلقه و جمهوری اسلامی ایران هستند و تنها برای کسب مقام و منفعت و یا به دلایل باندی (حزبی) _به صف اصلاح طلبان پیوسته اند.

این ایراد به کسانی که می گویند "خاتمی هم مثل بقیه است چون آخونده" وارده، ممکنه خاتمی هم مثل بقیه (طرفداران نظام ج ا ایران) باشد، اما دلیل آن روحانی بودن وی نیست…

در بین اصلاح طلبان هستند کسانی که شاید از گذشته آنها خوشمان نیاید (شاید مثل گنجی و عبدی و ...) اما تفکر و اعمال امروز آنها را نمی توانیم انکار کنیم. کدام یک از ما (خودم و امثال خودم) به اندازه اینها فعالیت کردیم و هزینه پرداخت کرده ایم؟ البته هستند کسانی که بیش از اینها فعالیت سياسی کرده اند و فعالیتشان واقعاً برای رسیدن به دموکراسی و آزادی بوده، اما چون از افراد داخل نظام و مطرح نبوده اند و عضو حزب و دسته ای نبوده اند کسی آنها را نمی شناسد و وقتی هم به زندان می افتند و تحت انواع شکنجه ها قرار می گیرند کسی چیزی نمی فهمد و اعتراضی هم صورت نمی گیرد (اشکال روزنامه ها، سایت های اینترنتی و وبلاگ های شخصی). اما من این اصلاح طلبان در بند را با خودم و امثال خودم مقایسه می کنم.

حال برگردیم به بحث انتخابات:

اگر مردم در انتخابات شرکت کنند اصلاح طلبان رأی آورده و احتمالاً ایران دوباره از فشار خارجی خارج خواهد شد. بعد ممکن است سر مخالفین اصلاحات به سنگ بخورد و با اصلاح طلبان کنار بیایند و … که چون گذشته نشان داده این امر هیچگاه رخ نخواهد داد از آن می گذریم. پس بعد از شرکت مردم در انتخات و خارج شدن ایران از فشار بین المللی، دوباره مخالفین اصلاحات شروع به مخالفت کرده و اتفاقات 7 سال گذشته تکرار خواهد شد. 

اگر مردم در انتخابات شرکت نکنند، مخالفین اصلاحات با 10% آرای واجدین شرایط رأی دادن 90% مجلس را در اختیار خواهند گرفت. بعد دو حالت پیش خواهد آمد:

1- مخالفین اصلاحات امور را در دست گرفته و برای بهبود وجهه داخلی و خارجی خود مجبور به تغییر روش و دیدگاه های خود شده و دست به اصلاحات سطحی و احتمالاً کمی تا حدودی عمقی خواهند زد (باور کنید این احتمال بسیار هست، این کار را تا بحال چنیدن بار انجام داده اند). از طرفی به دلیل ایà4که قدرت پنهان و آشکار نظام در دستشان است مشکلی در اجرای اصلاحات نخواهند داشت و از طرف دیگر برای کاهش فشار داخلی و خارجی بر نظام (که حال بطور کامل در اختیار خودشان است) مجبور به انجام اصلاحاتی هستند. 

2- مخالفین اصلاحات امور را در دست گرفته و به حماقت های خود ادامه داده و ایران وجهه بین المللی خود را به طور کامل از دست داده و از نظر بین المللی در بن بست کامل قرار خواهد گرفت. از نظر داخلی نیز فشار مردم روز به روز افزایش یافته و باعث سقوط نظام (با خونریزی و یا بدون خونریزی) خواه!د شد. 

با توجه به این موارد من شخصاً رأی نخواهم داد (فعلاً، مگر اینگه اتفاق غیر قابل پیش بینی رخ دهد).

فقط امیدوارم اگر قرار شد نظام عوض شود، شاهد حداقل هرج و مرج و خون و خونریزی باشیم…