دست آشكاري كه مرتبا دست پنهان مي سازد، مجيد محمدي

تبليغات خبرنامه گويا	advertisement@gooya.com

اول. حكومت داغ و درفش و محتسب وار خامنه اي هيچ چيزي را نمي تواند پنهان كند؛ حتي از آنچه كه در جلسات خصوصي دفترش با اين و آن مي گويد همه، از جمله آنها كه در خارج كشور زندگي مي كنند خبر دار مي شوند. اين امر نه بدين خاطر است كه مخالفان و منتقدان حكومت مافيايي خامنه اي گفتگوها يا وروديها و خروجيهاي دربار وي را شنود مي كنند يا در آنجا جاسوس دارند بلكه بدين دليل است كه اولا اطلاعات و خبر در دنياي امروز به يك كالاي عادي و دم دست تبديل شده است و به مبادلهء آن به صورت يك تابو يا منكر نگاه نمي شود و همگان، از جمله ابواب جمعي مافيا، مي خواهند در اين بازار چيزي براي عرضه داشته باشند. ثانيا دربارها نه تنها مجبورند رسانه داشته باشند بلكه مجبورند صدها رسانهء غير مستقل ايجاد كنند تا نوعي احساس تنوع مصنوعي را در شرايط بستن رسانه هاي مستقل ايجاد كنند. اين رسانه هاي قلابي بالاخره بايد با يك چيزهايي پر شوند. از اين جهت هرچه از دهان دور و بريهاي رهبر مافيا در اين رسانه هاي قلابي خارج شود به نوعي بيان ما في الضمير اهل دربار و پيشواي آنهاست. وقتي كيهان به عنوان سخنگوي رسمي خامنه اي از شبكهء عنكبوت سخن مي گويد يا مجري يك برنامهء تلويزيوني را تهديد به مرگ مي كند دقيقا دارد بحثهاي جلسهء شب قبل در حضور پيشواي سياهي و استبداد را منعكس مي سازد. و ثالثا شكل ژله اي و به هم ريختهء سازمان مافياي سياسي در ايران همواره اين امكان را ايجاد مي كند كه كساني به اين مافيا وارد و كساني از آن خارج شوند و خروج حتي يك نفر معادل است با تخليهء اطلاعات و بيان زواياي مبهم آن. از اين جهت توصيهء من به همهء كساني كه ساخت سياسي در ايران را دنبال و مطالعه مي كنند آنست كه هر روز روزنامهء كيهان را با دقت بخوانند و عصبانيت از لحن و واژه هاي بازجوها و شكنجه گراني كه در آن يادداشت مي نويسند باعث توقف در مطالعهء آن نشود. هر كلامي كه از دهان و قلم حسين شريعتمداري و ديگر كيهان نويسان خارج مي شود حرفهاي خود خامنه اي است كه وي نمي خواهد در مقام رهبر بيان كند اما با عمق وجود مخربش از زبان ديگران فرياد مي كند. خامنه اي را از سايت خصوصي و رسمي اينترنتي اش نمي توان بخوبي شناخت. يادداشتهاي كيهان اند كه مواضع رهبري و گفتگوهاي جلسات بيت را در حضور ” آقا“ بيان مي كنند.
هر رسانهء قلابي اي كه توسط مافياي سياسي خلق مي شود به شفاف كردن بيشتر فضاي سياسي كمك مي كند. همان طور كه از بسته شدن هر روزنامه يا فيلتر شدن هر وب سايت يا وبلاگ ناراحت مي شويم از باز شدن هر سايت اينترنتي يا راه اندازي روزنامه يا شبكهء تلويزيوني توسط رده هاي مختلف مافيا بايد خوشحال شويم چون اين رسانه ها پنجرهء ما به درون اين سازمان مخوف سياهي و تباهي هستند و آن را از تاريكي محض به موقعيت سايه رهنمون مي شوند. كار در اين رسانه ها همچنين بخشي از رده هاي مافيا و اراذل و اوباش را در فعاليتهاي فرهنگي درگير كرده و از سطح و ميزان خشونت فيزيكي آنان مي كاهد. در اين رسانه هاست كه دور و بريهاي بيت براي قرب بيشتر به مقام عظماي مافيا تاكتيكهاي متفاوتي را اتخاذ كرده (مقايسه كنيد سايت بازتاب را با سايت دريچه و كيهان) و مجبورند با عرضهء بخشي از اطلاعات درون حكومتي كالاي خود را قابل فروش سازند و سهم بيشتري از امتيازات حكومتي را از ان خود سازند. از همين جهت است كه نانخورهاي رسانه اي مافيا همهء اطلاعات درون بيت و نهادهاي انتخابي و انتصابي را به اين و آن عرضه مي كنند (براي كسب در آمد بيشتر، كسب دوست و رفيق (اعضاي رده هاي مافيا در ايران بشدت خود را تنها احساس مي كنند و با درد دل مي خواهند از تنهايي به در آيند)، كسب قدرت و منزلت، كسب همكار در آينده و كاهش تير هاي كينه و انتقام جويي در آينده (رده هاي مختلف مافيا بيش از اپوزيسيون رژيم مافيايي را در معرض سقوط مي بينند چون از نزديك آن را تجربه مي كنند)). با اين حال هنوز مافياي سياسي وانمود مي كند كه اطلاعاتش توسط نفوذيها به سازمانهاي اطلاعاتي خارجي فروخته مي شود. سازمان سي آي ا بيش از استخدام جاسوس و خبر چين در داخل كشور به گروهي مترجم نياز دارد كه هر روز روزنامه هاي رسالت و كيهان و ابرار و جام جم و سايتهاي بازتاب، دريچه و مانند آنها را براي مديران و تحليلگران اطلاعاتي ترجمه كنند. با اين دستگاه عريض و طويل و بي حساب و كتابي كه خامنه اي دارد و بر اساس مدل هيئتي عمل مي كند خارجيها نيازي به صرف هزينه براي خريد اطلاعات ندارند؛ كافي است كسي هر شب دو سه ساعت را پاي مونيتور كامپيوتر صرف كند و از هر آنچه در سياست ايران و بيت خامنه اي مي گذرد خبر داشته باشد. در اين حال مافياي سياسي كه با بي عرضگي تمام در عين طلب پنهاني عمل كردن شفاف مي نمايد ديگران را به پنهانكاري متهم مي كند و سالانه ميلياردها تومان صرف خريد دستگاههاي شنود و صرف هزينه براي شنود آنچه روزنامه نگاران و فعالان سياسي به همشيره ها و والدينشان مي گويند مي كند.

دوم. من همواره با دسترسي نويسندگان و روزنامه نگاران مستقل به بولتنها و گزارشهاي محرمانهء حكومتي مخالف بوده و هستم (همين دسترسي را بهانه كرده و اكبر گنجي، عباس عبدي و حسين قاضيان را به سالها زندان محكوم كردند) به اين دلايل ساده كه اولا بولتن نويسها دركي پايين تر از متوسط دست اندر كاران رسانه ها از اوضاع جاري دارند، ثانيا بخش عمدهء اين بولتنها با گزارشها و اخبار روزنامه ها و راديوهاي بين المللي و فارسي خارج از كشور (كه رسانه اي خارجي از منابع داخلي غير دولتي دريافت مي كنند) پر مي شود كه همگان به آنها دسترسي دارند (و شايد بواسطهء تنبلي يا كمبود وقت مورد استفاده قرار نمي گيرند) و ثالثا همان مطالبي را كه بسياري از آنها مطلع هستند يا از طريق رسانهء شايعه دريافت مي كنند دوباره به آنها مي فروشند. بدين ترتيب بولتنهاي سياسي عمدتا اخباري را منتقل مي كنند كه از چندين مجرا رد شده و گاه كلي دستكاري شده اند. بخش ديگر اين بولتنها خبرهايي از محافل سياسي است كه بزودي توسط روزنامه ها يا سايتها منتشر مي شوند يا در عمل واقع مي شوند و ما از آنها خبر دار مي شويم(0مثل جابجايي مديران و مقامات دولتي). بدين ترتيب همهء دستهاي اين بولتن نويسان و گيرنگان اختصاصي آنها كه در عالم ذهن و ناخودآگاهشان از اينكه بدانها دسترسي دارند به ديگران فخر فروشي مي كنند روست و دست پنهاني در واقع وجود ندارد. حكومت پليسي خامنه اي اگر به خانهء كساني مثل من مي ريخت يا مي ريزد هيچ چيزي غير از رسانه هاي معمول گيرش نمي آمد و نمي ايد، همانها كه با مجوز حكومت منتشر مي شده يا مي شوند. به همين ترتيب هيچ چيز غير از عكسهاي خصوصي خانوادگي از خانهء صدها روزنامه نگار و وبلاگ نويسي كه به محافل حكومتي دسترسي نداشتند به دست ماموران اطلاعاتي مافيا نيفتاده است. حكومت پليسي خامنه اي علي رغم تلاش شبانه روزي و بازداشت و شكنجهء صدها نفر حتي موفق به توليد يك دست پنهان در پانزده سال گذشته نشده است. همهء آنهايي كه با اتهام بر اندازي بازداشت شده اند پس از چند ماه يا چند سال از زندان آزاد شده و دوباره به كارهاي سابق خود ادامه مي دهند. اين تلاش براي توليد دست پنهان تنها به آشكار تر شدن دست خود حكومت انجاميده است.

سوم. ساختار ارتباطي و اطلاع گيري اكثر دست اندركاران حكومت حتي بخش اصلاح طلب آن هنوز مبتني بر گده ها و محافل و فرهنگ شفاهي است و آقايان ” حال “ خواندن و جستجو ندارند. در اين محافل (كه در سازمان اداري اسم آن را گذاشته اند جلسه و ارباب رجوع مرتبا اين جمله را مي شنوند كه مدير كل يا معاون وزير ” جلسه دارد“ و به ازاي آن به شركت كنندگان حقوق و حق الجلسه پرداخت مي شود ) اخبار و شايعات روز رد و بدل مي شود و هر كس كه بيشتر به اين اخبار و شايعات دسترسي داشته باشد و آنها را منتقل كند مقرب تر خواهد شد. عموم مشاوران مقامات بالاي حكومتي همين نقش را بازي مي كنند. به همين دليل است كه بسته شدن همهء رسانه هاي داخلي خللي در كار اهل حكومت ايجاد نمي كند وگر نه يك رييس جمهور اصلاح طلب پس از بسته شدن بيش از صد روزنامه و نشريه بايد دهها بار استعفا داده بود. وجود و عدم رسانه هاي مستقل براي مقامات ايراني و محافلشان مساوي است چون خود آنها يا تنظيم كنندگان روزنامه ها هستند يا اگر نباشند اطلاعات خود را از آنها تامين نمي كنند. جناح اقتدار گرا رسانه هاي مسثقل را تحمل نمي كند چون در عالم خيال تصور مي كند كه آنها به افشا گري مي پردازند در حالي كه اصولا لازم نيست كسي به مردم ايران نشان دهد خامنه اي و شريعتمداري و رفقايشان قاتل و جنايتكار اند؛ يادداشتهاي روزنامهء كيهان اين موضوع را فرياد مي كنند.

چهارم. مافياي خامنه اي در دوره اي مي خواهد تئوري دستهاي پنهان را به جامعه بفروشد كه انقلاب سال 1357 همهء دايناسورها و ماموتها را به عرصهء سياست و فرهنگ پرتاب كرده است. صداي اين ماموتها و دايناسورها به اندازه اي بلند است كه هيچ كس نمي تواند آنها را پنهان كند. وقتي مصباح و شاگردان وي مرتبا فتواي قتل و ترور صادر مي كنند (و با هواپيماهاي اختصاصي سپاه از اين شهر به آن شهر رفته و شبكهء مافيا را پوشش ايدئولوژيك همسان مي دهند) و پيروان آنها به آن فتاوا عمل مي كنند، و صدها تريبون نمازجمعه كه بسياري از آنها پخش راديويي و تلويزيوني دارند آن فتاوا را شيوع مي دهند و از قتلها حمايت مي كنند ديگر چه كسي مي تواند اين دستهاي آشكار را ناديده بگيرد يا آنها را نبيند. وقتي سرداران سپاه روشنفكران و نويسندگان را به سر بريدن وعده مي دهند و در سرتاسر كشور دوره افتاده و همين ها را مي گويند چه نيازي هست كه كسي از دست پنهان سخن بگويد. سخن گفتن از دست پنهان در اين شرايط معطوف به پنهان كردن اين دستهاي آشكار است. مافياي خامنه اي تنها مافيايي است در جهان كه حتي بيش از ميزان كشتار و عمليات سركوبش حرف زده و تهديد مي كند. عطش سيراب ناشدني اي كه روحانيت شيعه براي حرف زدن دارد در اين حوزه كار دست مافيا داده است. وقتي مافياييان مرتبا اميال و آرزوهايشان را به رخ ديگران مي كشند و به ازاي هريك از اعضاي رده هاي بالا و مياني مافيا يك تريبون وجود دارد (در يك كشور 67 ميليوني كه 90 در صد آن صدايي در حوزهء عمومي و رسمي ندارند) ديگر چيز پنهاني باقي نمي ماند. تنها نكتهء ظاهرا پنهان براي مافياييان آنست كه 90 در صد مردم ايران آنها را نمي خواهند و اين خواست بايد به دست پنهان خارجي نسبت داده شود. زيبايي جدال سياسي در داخل كشور نه در ناك اوت شدن يك طرف بازي يا بازي يك تيم فشل در ميدان بدون حضور رقباست بلكه در رجز خواني آنها و منتفي شدن دست پنهان در اين بازي است. تنها دست آشكار در اين بازي همان است كه بيشترين دستهاي پنهان را در عالم توهم و خيال خلق مي كند.