نه فقط روي شاه، بلكه روي اسراييل را سفيد كردند، مجيد محمدي

تبليغات خبرنامه گويا	advertisement@gooya.com

اول. يكي از راههاي شناخت، معرفي و تبيين رژيمهاي سياسي مقايسهء عملكرد آنها با رژيمهايي است كه بيشترين دشمني و مخالفت را از سوي آنها بر انگيخته اند. سران رژيم جمهوري اسلامي پيش از به دست گرفتن قدرت و نيز پس از آن بيشترين خصومت را نخست نثار رژيم پهلوي و سپس نثار اسراييل كرده اند. از برقراري رابطه با امريكا گاه و بيگاه حتي در رسانه هاي دولتي سخن گفته مي شود اما هيچ كس جرات ندارد از برقراري رابطه با اسراييل حرفي بزند. شهروندان ايراني مي توانند به ايالات متحده،‌ شيطان بزرگ، سفر كنند اما حق سفر به اسراييل را ندارند (و با لطف اسراييلي ها حتي در صورت سفر ايراني ها به اين كشور، در گذرنامهء آنان مهر ورود نمي خورد). ورزشكاران ايراني در برابر ورزشكاران امريكايي علي رغم قطع رابطهء سياسي، بنا به صلاحديد دولت متبوع خود حاضر به مسابقه مي شوند اما بر آنها حرام است كه با شهروندان اسراييلي در يك ميدان حاضر شوند. كساني كه مي خواهند تا عمق وجود رهبران جمهوري اسلامي را بسوزانند آنها را متهم به ديدار يا معامله با اسراييلي ها مي كنند. از اين جهت مقايسهء ميان اين دو رژيم مي تواند بسياري از وجوه نظام ج.ا.ا و نوع مواجههء آن با امور مختلف را براي همگان آشكارتر سازد.

دوم. مقامات ايران به دليل نقض نهادينهء حقوق فلسطيني ها در اسراييل اين رژيم را مبتني بر آپارتايد معرفي مي كنند اما رژيم ج.ا.ا ايران نه فقط آپارتايد سياسي را عليه بهاييان، يهوديان و اهل سنت بلكه عليه شيعيان كه دين رسمي آنها بر كشور حاكم است روا مي دارد. نظارت استصوابي خود تنها يكي از ابزار هاي اين آپارتايد سياسي است. اِعمال گزينشهاي ايدئولوژيك در حوزهء آموزش و گرفتن شغل، محروم كردن غير خودي ها از فعاليتهاي سياسي و رسانه اي با خود داري از صدور مجوز ، و نقض حريم خصوصي غير خوديها وجوه ديگر اين رژم مبتني بر آپارتايد است. تنها كاركرد انصار حزب الله اِعمال اين آپارتايد سياسي در حوزه هايي است كه از نيروي انتظامي كاري ساخته نيست. تقسيم شهروندان ايراني به خودي و غير خودي كه سياست رسمي ج.ا.ا و رهبري آن است نوعي آپارتايد ايدئولوژيك و سياسي را در كشور برقرار كرده است و شعار ايران براي همهء ايرانيان در واقع مي خواهد با اين آپارتايد مقابله كند. رژيم اسراييل حد اقل يهودي ها را اصولا و قانونا بر خوردار از حقوق برابر شهروندي تلقي مي كند اما رژيم ج.ا.ا و شوراي نگهبان آن رسما حتي مسلمانان وفادار به اين نظام را از منظر حقوقي با وفاداران به خامنه اي مساوي تلقي نمي كند.

سوم. مقامات ايران رژيم اسراييل را سركوبگر و ناقض حقوق و آزاديهاي فلسطينيان معرفي مي كند اما يك فلسطيني مي تواند در بيت المقدس خبرنگار شبكهء العالم تلويزيون ج.ا.ا ايران باشد در حالي كه اگر كسي در ايران براي رسانه هاي اسراييلي كاركند بسرعت متهم به جاسوسي شده و اگر براي وي حكم اعدام صادر نشود حداقل به پانزده تا بيست سال زندان مجكوم خواهد شد. روزنامه نگاران و تحليلگران سياسي ايراني- البته غير خوديها ـ حتي پس از مصاحبه با رسانه هاي امريكايي و اروپايي دستگير شده اند. خبر نگار فلسطيني شبكهء العالم توسط اسراييلي ها بازداشت اما پس از يك ساعت آزاد شد. همهء كاركنان نمايندگيهاي ايران در خارج كشور فعاليت تبليغي و فرهنگي دارند اما اگر طرف مقابل آنها چنين كند كساني كه با آنها همكاري مي كنند متهم به جاسوسي و نوكري اجانب خواهند شد و هزينهء بالايي پرداخت خواهند كرد.

چهارم. در مواردي فلسطيني ها به ديوان عالي اسراييل شكايت برده و حتي توانسته اند برخي اقدامات دولت اسراييل را متوقف سازند. يك مورد آن ديواركشي اسراييل در ميان بخشهايي از شهركهاي يهودي نشين و مناطق زندگي فلسطيني هاست كه در اين اقدام بخشهاي بيشتري از اراضي فلسطيني ها تحت اشغال اسراييل قرار گرفت. فلسطيني ها در شكايت به ديوان عالي اسراييل توانستند بخشي از اين اقدامات را متوقف سازند. آيا حتي يك مورد سراغ داريم كه دادگاههاي ج.ا.ا به نفع كساني كه هشت سال تحت تهاجم انصار مافيا بوده اند راي داده باشند؟ آراي محاكم ايران در پرونده هاي كوي دانشگاه، ترور حجاريان، غائلهء خرم آباد و قتلهاي زنجيره اي سياسي و ناموسي و منكراتي در تهران، مشهد و كرمان بر نوع عمل آنها گواهي مي دهند. كارنامهء قوهء قضاييه ايران و سر سپردگي آن به رهبري مافيا حتي با نظام قضايي اسراييل كه حافظ منافع اسراييلي ها و لذا بنا به تعريف ناقض حقوق فلسطيني هاست قابل مقايسه نيست.

پنجم. اسراييلي ها با آنكه در قلب كشور هاي عربي زندگي مي كنند و هر روز تنفر را در چهرهء كساني كه خانه و زمينهايشان را اشغال كرده و پدران و فرزندانشان را كشته و خويشان انها را مجبور به آوارگي كرده اند مشاهده مي كنند اما آستانهء ابتذال دارند. حد اعلاي جنايات رژيم اسراييل اشغال سرزمينهاي يك ملت و كشتن و آوارگي آنهاست اما اين رژيم قصاب ديگر به مناطق فلسطيني ها مواد مخدر قاچاق نكرده است يا سربازان آن به دختران باكرهء فلسطيني تا آنجا كه من مي دانم تجاوز نكرده اند تا اعدام آنها را از منظر شريعت يهود مجاز كنند.
ايران ( در دوران وزارت فلاحيان) در كنار رژيم امارات اسلامي افغانستان در دوران طالبان تنها رژيمهايي در منطقه بودند كه براي كسب در امد به قاچاق مواد مخدر دست زده اند. حاكمان ايراني براي رضاي خدا تجاوز به دختران باكره را مجاز كردند تا بتوانند آنها را با هزاران زنداني ديگر در سال 1367 اعدام كنند و از رفتن آنها به بهشت نيز پيشگيري كنند. رژيم ج.ا.ا هيچ آستانهء ابتذالي ندارد و با حكم حكومتي فقيه همه چيز از جمله حكم خدا و اخلاق را نيز مي توان كنار گذاشت تا حاكمان بتوانند به حكومت خود ادامه دهند. اسراييلي ها جنايات خود را انكار نمي كنند بلكه آن را با قدرت سياسي خويش يا توجيهات امنيتي موجه جلوه مي دهند اما حاكمان ج.ا.ا سر زنداني را به ميز مي كوبند و وي را مي كشند و بعد كشتن وي را انكار مي كنند؛ سه تا پنج هزار زنداني را در عرض يك يا دو هفته اعدام مي كنند و هنوز در حال انكار هستند (البته به كسي اجازه نمي دهند از اين سوالها بكند تا حتي مجبور به انكار شوند)؛ روشنفكران و فعالان سياسي را به قتل مي رسانند و بعد آن را به گردن اسراييل مي اندازند، كاري كه خامنه اي و رفقا تا به آخر در مورد قتلهاي زنجيره اي انجام داده اند. موردي سراغ نداريم كه اسراييل قتل فلسطيني ها يا ترور مخالفان خود را به گردن ايران يا كشورهاي عربي انداخته باشد.