يادداشت هاي سفر کانادا (بخش يک)، عباس احمدي

تبليغات خبرنامه گويا	advertisement@gooya.com

Abbas.Ahmadi@MailCiyu.com

هفته ي پيش، به دعوت دولت کانادا، براي يک پروژه ي تحقيقاتي، سفر چند روزه اي به ولايات غرب آن کشور داشتم. روز جمعه از بندر سانفرانسيسکو، با هماي کانادا (Air Canada)، به بندرويکتوريا پرواز کردم. از آن جا، از راه زميني ،از طريق جاده ي سرتاسري ترانس کانادا، منزل به منزل، تا منطقه ي کاماکس (Comox) سفرکردم. ويکتوريا در نوک جنوبي جزيره ي "ونکوور" قرار دارد. "ونکوور" در ميان 6500 جزيره ي منطقه ي بريتيش کلمبيا، بزرگ ترين جزيره است.

ازويکتوريا تا کاماکس، حدود 300 کيلومتري مي شود که از کنار دريا و از ميان جنگل هاي سرسبز مي گذرد. قرار من با دولت کانادا اين بود که از صبح ساعت 8 تا ظهر براي آن ها کارکنم و از ظهر به بعد آزاد باشم به سوراخ و سنبه هاي شهرک ها و دهکده هاي جاده ي ترانس کانادا سر بزنم و براي خودم يادداشت بردارم و عکس بگيرم.

روز جمعه، 21 مارس، در شهرک "نانااي مو"، جلوي دکه ي روزنامه فروشي ايستاده بودم و داشتم روزنامه ها را ورق مي زدم که چشمم افتاد به خبر صفحه ي اول روزنامه ي "ويکتوريا نيوز ديلي" در باره ي زلزله ي هفت ريشتري ژاپن. فلیم از جا کنده شد. با خودم گفتم که حتما مانند زلزله ي بم، هزاران نفر زير آوار جان داده اند. اما با کمال شگفتي ديدم که نوشته است تعداد تلفات يک نفر.

تصوير 1 - زلزله ي هفت ريشتري ژاپن با يک نفر تلفات!

مجسم کنيد اگر اين زلزله ي هفت ريشتري دردارالقراي اسلام مي آمد، حداقل نصف شيعيان مرتضي علي را روانه ي گوستان کرده بود.

بعد نگاه کردم به سر و وضع زلزله زده هاي ژاپن و آن ها مقايسه کردم با کور و کچل هاي شهرستان بم و ديدم که ملت آخوندزده ي ايران، در عرض اين بيست و پنج سال جهنمي به اندازه ي دويست سال از قافله ي مدنيت عقب افتاده است و حدافل، پنجاه سالي وفت لازم دارد تا پس از آن که از فتنه ي آخوند، رها شد، تازه به سطح بيست و پنج سال پيش برسد.

نگاه کنيد به تصوير اين مادر و دختر ژاپني که از زلزله ي هفت ريشتري ژاپن جان سالم به در برده اند و مقايسه کنيد آن ها را با زلزله زده هاي بم و قزوين و لار و کجا و کجا

تصوير 2 - زلزله زده هاي ژاپن

در اين فکرها و خيال ها بودم که چشمم افتاد به يکي از مغازه هاي اطراف که براي زلزله زده هاي بم پول جمع مي کرد چند تا عکس هم از کور و کچل هاي بم و خانه هاي خشت و گلي آن ها پشت ويترين نصب کرده بود.

لحظه ي عجيبي بود، زلزله زده هاي بم از پشت ويترين مغازه به زلزله زده هاي ژاپن در روي پيشخوان دکه ي روزنامه فروشي زل زده بودند و با آن ها چند و چون مي کردند و با زبان بي زباني، همه ي تقصير ها را به گردن آخوندها مي انداختد، غافل از اين که آخوندها محصول فرهنگ عوام اند. مقصراصلي، عوام و فرهنگ عوام است که آخوند و آخونديسم را در دامان خود پرورش داده است.

در ايران ما با دو فرهنگ روبرو هستيم: فرهنگ خواص و فرهنگ عوام. فرهنگ خواص، آدم هايي مانند حافظ و سعدي و فردوسي و ابن سينا و زردشت و کوروش را در خود پرورش داده است. . جانياني مانند سيد روح الله خميني و سيد علي خامنه اي، همه و همه، محصول فرهنگ عوام اند. انقلاب نکبت بار اسلامي نيز محصول فرهنگ عوام است.

من در مقاله هاي سه گانه ي "تاملاتي بر ريشه هاي فرهنگي شکنجه ي مقدس" به رابطه تنگاتنگ آخونديسم و فرهنگ عوام در ايران پرداخته ام و براي شرح بيشتر مي توانيد به آن ها مراجعه کنيد.

http://mag.gooya.com/columnists/archives/009995.php
http://mag.gooya.com/columnists/archives/010382.php
http://mag.gooya.com/columnists/archives/010911.php