 |
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
||
|
||||||
 |
 |
 |
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
||||||
|
|
|
|
|||
«نيکي کريمي»، بازيگر برجسته سينماي ايران پس از چند سال دوري از سينماي بدنه با نقش آفريني در فيلم سينمايي «زن دوم» به کارگرداني «سيروس الوند»، حضوري موفق را تجربه کرد. اين بازيگر حرفه اي و کارگردان تازه کار سينما از آندسته هنرمندان سينماست که نسبت به مکتوبات هنري نيز نظري و نگاهي مخصوص به خود دارد. «نيکي کريمي» در مقام کارگردان دو فيلم «يک شب» و «چند روز بعد» و همچنين چند فيلم کوتاه را ساخته، که باعث شده نگاهي خاص نسبت به ساير بازيگران و به مقوله سينما داشته باشد. ايسکانيوز به مناسبت حضور دوباره اين بازيگر در سينما و به بهانه اکران فيلم «زن دوم » گفتگويي با وي انجام داده، که با هم مي خوانيم.
خانم کريمي شما در«زن دوم» براي اولين بار در فيلمي از «سيروس الوند» بازي کرديد، اصلا چه شد که در «زن دوم» بازي کرديد؟
تقريبا 10سال پيش بود که «فرشته طائرپور» کتاب «زن دوم» را به من داد تا بخوانم. گفته بود که با حضور من اين فيلم را خواهد ساخت. در اين مدت با کارگردان هاي زيادي صحبت کرد که با هر کدام يا به توافق نمي رسيد يا نمي توانست ذهنيت خود را به آنها منتقل کند. تا اينکه «سيروس الوند» وارد اين جريان شد. بعد هم من فيلمنامه نهايي را خواندم و کار را شروع کردم.
حضور شما براي بازي در نقش «مهتاب»، انتخاب «فرشته طائرپور» بود يا «سيروس الوند»؟
من بي نهايت قصه را دوست داشتم. از همان ابتدا هم قرار بود که فيلم با حضور من در اين نقش ساخته شود. الوند هم از اين انتخاب بسيار استقبال کرد، چون مدت ها بود دلش مي خواست با من در يک فيلم کار کند.
يعني اگر هر کارگردان ديگري هم بود کار مي کرديد؟
من به «فرشته طائرپور» اطمينان داشتم و مطمئن بودم با هر کارگرداني کار نمي کند، اگرچه براي انتخاب کارگردان و ديگر عوامل فيلم هميشه نظر مرا هم مي پرسيد. به هر حال «سيروس الوند» کارگردان باتجربه اي است. او وقتي کاري را شروع مي کند به شدت درگير پروژه مي شود. فکر مي کنم اين خصيصه بيشتر، در فيلمسازان نسل الوند وجود دارد. او تمام وقتش را براي پروژه صرف مي کرد. مدام به قصه و آدم هاي آن فکر مي کرد. در واقع خودش را در اختيار فيلم مي گذارد. يادم هست اوايل فيلمبرداري در شمال، هر روز صبح که با «محمدرضا فروتن» براي گريم مي رفتيم، مي ديدم که الوند بيدار است و در حال کار کردن بود. او از اول وقت کار مي کرد و همه چيز را به دقت بررسي مي کرد.
تجربه کار با «سيروس الوند» در «زن دوم» چطور بود؟
الوند از کارگردان هايي است که کار خودش را به خوبي بلد است. در ژانرهايي که کار مي کند يک حرفه اي به تمام معناست. حاشيه ندارد و تمرکزش را روي کار مي گذارد. اين خصيصه براي ساخت فيلم هايي مثل «زن دوم» بسيار مهم است. الوند يکي از مناسب ترين گزينه هاي کارگرداني «زن دوم» بود.
با توجه به اين که نويسندگان فيلمنامه زن هستند، چقدر با نگاه فيلم نسبت به زن موافق هستيد؟
من سال گذشته دو فيلم کار کردم که کاراکترهاي اصلي هر دو فيلم، زن بودند. يکي «سه زن» ساخته «منيژه حکمت» و ديگري هم «زن دوم.» نگاهي که «زن دوم» به زن دارد بسيار محترم است و همين نگاه براي من خيلي اهميت داشت. يعني زني هست که جسارت دارد و در برابر مشکلا ت به اصطلا ح کم نمي آورد. متاسفانه در فيلم هايي که ساخته مي شود تصوير نادرستي از زن ارائه مي شود. عموما زنان در تصوير بيروني سينماي ايران بسيار ضعيف نشان داده مي شوند. زنان هميشه قرباني شرايط هستند.
|
advertisement@gooya.com |
|
|
|
|
«سيروس الوند» در سال هاي اخير بيشتر به عنوان کارگردان فيلم هاي حادثه اي شناخته مي شود و شما هم مدتي است که از سينماي بدنه فاصله گرفته ايد، برقراري ارتباط با همديگر سخت نبود؟
شايد اوايل من هم همين طور فکر مي کردم. اما آنچه مسلم است اين که الوند نشان داده که ظرفيت لا زم براي ساخت فيلم هاي خوبي از جنس «زن دوم» را دارد. زماني بنابر موضوعات متوسطي که الوند در اختيار داشته و شايد حتي بر حسب ضرورت هايي به سمت فيلم هاي متوسط رفته، اما به هر حال «سيروس الوند» کارگرداني است که فيلم هاي خوبي مثل «يک بار براي هميشه» را در کارنامه اش دارد که يکي از مهم ترين فيلم هاي سينمايي ما است. خيلي مسائل به ساخت فيلم خوب کمک مي کند. مثلا آدم هايي که در توليد فيلم حضور دارند. عوامل فيلم «زن دوم» همه حرفه اي بودند، از بازيگران، کارگردان، تهيه کننده تا ساير عوامل فني و توليد، و اين حرفه اي بودن عوامل خيلي مهم است. سينما اصلا کاري انفرادي نيست، کافي است تنها يک نفر با جمع سنخيت نداشته باشد تا کل ماجرا به هم بريزد.
ده سال پيش که پيشنهاد بازي در فيلم «زن دوم» از طرف طائرپور به شما داده شد، هنوز کارگردان نشده بوديد. اما وقتي که قضيه ساخت فيلم جدي شد شما ساخت فيلم دوم خودتان را هم به پايان برده بوديد. اين دغدغه را نداشتيد که اين فيلم را خودتان کارگرداني کنيد؟
اتفاقا «فرشته طائرپور» پيشنهاد کارگرداني اين فيلم را به من هم داد.
تقريبا از همان اول که ماجراي توليد قطعي شد به من گفت که فيلم را من کارگرداني کنم. البته اين پيشنهاد دقيقا همزمان بود با اتمام فيلمبرداري «چند روز بعد.» آن روزها واقعا خسته بودم، در عين حال مونتا ژ فيلم تازه داشت شروع مي شد و واقعا تمرکز لا زم را براي کارگرداني يک فيلم ديگر نداشتم. شايد اگر اين پيشنهاد چند ماه بعد به من مي شد آن را مي پذيرفتم. البته اگر کارگردان مي شدم ديگر در فيلم بازي نمي کردم. کارگرداني اين فيلم خيلي تمرکز مي خواست چراکه بازي هاي اين فيلم خيلي سخت بود.
شما اول رمان را خوانده بوديد و بعد از آن فيلمنامه را. آيا به نظر شما اقتباس خوبي از رمان صورت گرفته است؟
به هر حال اگر من بخواهم از ديدگاه سينمايي به ماجرا نگاه کنم قطعا يک سري نظرات و پيشنهاداتي دارم، ولي همه ما سعي کرديم کاري را که «فرشته طائرپور» مي خواهد انجام دهيم. به اين خاطر که او کتاب را نوشته بود و عاشقانه به آن علا قه داشت.
پس بيشتر همکاري با طائرپور براي شما اهميت داشت؟
بله، همه ما همينطور فکر مي کرديم. براي ما مهم بود که «زن دوم» به همين شکل ساخته شود. چون اعتقاد به داستان و کتاب داشتيم.
اين مساله باعث عدم استقلا ل کارگردان نمي شد؟
خب اين را بايد از «سيروس الوند» بپرسيد. قطعا با توجه به اينکه بخشي از کار به سليقه شخصي برمي گردد مطمئنا شايد او خيلي دلش مي خواسته يک جاهايي از داستان را کم کند يا يک جاهايي را تغيير يا اضافه کند. اما نبايد فراموش کرد که در نهايت سليقه کارگردان در فيلم وجود دارد.
پس از چند سال دوري بازي متفاوتي را در «زن دوم» ارائه داديد. چقدر با نقش «مهتاب» همذات پنداري مي کنيد؟
به نظر من يک زن واقعي همين گونه است و من ديدگاهم را نسبت به زن با نقش «مهتاب» بازي کردم.
در فيلمي ملودارمي مانند «زن دوم» عنصر اتفاق خيلي مهم است. به نظر شما اتفاقاتي که در فيلم رخ مي دهد و شخيصت ها به يکباره مقابل هم قرار مي گيرند تا چه حد باورپذير هستند؟
عنصر اتفاق يکي از مولف هاي سينماي داستانگو است و اين گونه سينمايي، اين ماجرا را مي پذيرد. وقتي من فيلمنامه را خواندم احساس مي کردم که «مهتاب» در يک برزخ قرار گرفته و ناگهان معجزه اي براي او صورت مي گيرد. اين اتفاقات عنصر پيش برنده فيلم هستند. اين اتفاقات هر کدام نشانه اي هستند در زندگي و امکان دارد براي هر کسي در زندگي واقعي هم صورت بگيرد. زندگي واقعي ما هم پر است از اتفاقاتي که شايد قابل باور نباشند.
شما نقش هاي خوب زياد بازي کرده ايد، «زن دوم» در کدام بخش از کارنامه هنري شما قرار دارد؟
براي خودم در بخشي قرار مي گيرد که مثلا فيلم «سارا» هم در آن بخش قرار گرفته است. البته اين مساله را هم در نظر بگيريد که در سال هاي اخير ديگر فيلم هاي درخشاني در سينماي ما توليد نشده است. ما با سال هاي اوج مان فاصله زيادي گرفته ايم. «زن دوم» براي من يک وضعيت ميانه دارد. من اين فيلم را البته خيلي دوست دارم. نقشم را هم خيلي دوست دارم. «زن دوم» نکات بسيار زيادي دارد که مخاطب را مجاب مي کند که به فيلم توجه کند. اين فيلم از فيلم هايي نيست که زود فراموش شود و اين مساله بيش از هر چيزي براي من اهميت دارد.
به عنوان سوال پاياني فکر مي کنيد اگر فيلم در جشنواره حضور مي يافت واکنش ها متفاوت تر نبود؟
ديگر زمانه مثل قبل نيست که حضور در جشنواره فجر براي يک فيلم خيلي اهميت داشته باشد. اما به نظرم خيلي خوب بود که فيلم «زن دوم» در جشنواره حضور پيدا مي کرد. هم يک محکي توسط منتقدان جدي سينما مي خورد و هم اينکه به هر حال خيلي ها براي فيلم زحمت کشيده بودند و به ديده شدن بيشتر و بهتر فيلم هم کمک مي کرد. به نظرم اين فيلم در جشنواره مي توانست مورد توجه قرار بگيرد.
