
روياي دختران ورزشکار ايران براي حضور در ميادين بين المللي هنوز در بسياري از رشته ها به واقعيت تبديل نشده است تا جايي که حتي در رشته يي مانند کاراته هم ورزشکاران مجبورند به تورنمنت هاي غيررسمي دل خوش کنند. در چنين شرايطي طبيعي بود که هيچ کس براي رشته يي مانند شنا شانسي قائل نباشد اما در يکي دو هفته اخير خبري دهان به دهان چرخيد و اين بار شناي بانوان را بر سر زبان ها انداخت؛ رشته يي که شايد در مسير اعزام دختران ورزشکار ايراني به مسابقات برون مرزي در رده آخر ايستاده بود.
داستان از آنجا شروع شد که در جريان مصاحبه مطبوعاتي وحيد مرادي، رئيس فدراسيون شنا، شيرجه و واترپلو خبرنگاري از او درباره احتمال حضور دختران شناگر ايراني با پوشش اسلامي سوال کرد. مرادي که علناً شوکه شده بود، از لباسي صحبت کرد که توسط يک طراح استراليايي طراحي شده است. روز بعد روزنامه ها از قول مرادي نوشتند که فدراسيون او از طريق سازمان تربيت بدني به دنبال اخذ تاييد مراجع ديني براي استفاده دختران ايراني از اين لباس است. اما در حالي که بحث اعزام شناگران ايراني به مسابقات بين المللي داغ شده بود، چند روز بعد همه چيز تلطيف شد و فدراسيون تصميم گرفت خود را از ماجرا کنار بکشد. يکي از مسوولان فدراسيون شنا که مشخص است در طول اين چند روز بارها و بارها در مورد صحبت هاي مطرح شده در آن کنفرانس مطبوعاتي توضيح داده است، مي گويد؛ «چنين بحثي هرگز نه از سوي فدراسيون و نه از طريق سازمان تربيت بدني مطرح نشده است. اول بايد مراجع ديني در اين مورد اظهار نظر کنند.» اما او توضيح نمي دهد اگر فدراسيون و سازمان قصد ندارند بحث استفاده دختران شناگر ايراني از لباس جديد را مطرح کنند، چطور مراجع ديني مي توانند در مورد آن اظهارنظر کنند. او ترجيح مي دهد به اين جمله بسنده کند؛ «سياست فدراسيون ما اين است که فعلاً اصلاً حرفي مطرح نشود.» اما به نظر مي رسد مسوولان فدراسيون شنا به دليل آنکه چندان به واکنش مثبت به اين موضوع اميدوار نيستند، ترجيح مي دهند اصلاً موضوع را باز نکنند. اين مسوول فدراسيون شنا اگرچه از پاسخ به اين ابهام طفره مي رود و اصرار دارد که اين فدراسيون قصد دنبال کردن اين بحث را ندارد اما وقتي از برخورد برخي مراجع با اعزام تيم هاي واليبال و دووميداني دختران صحبت مي کند، مي توان اين طور تصور کرد که شانسي براي شنا قائل نيست. با اين حال او سايتي را معرفي مي کند که مي توان لباس هاي طراحي شده براي زنان مسلمان شناگر را ديد.

سبک، ضد آب و صد البته اسلامي
عکس هايي از لباس هاي شناي ويژه زنان مسلمان اولين بار بيش از يک سال پيش از زنان ترکيه يي منتشر شد اما مورد استقبال قرار نگرفت اما لباس هاي جديد را يک طراح استراليايي طراحي کرده و آنقدر به کارش اعتماد داشته که در جريان کنفرانسي در کشور مالزي طرح هايش را معرفي کند. اين کنفرانس که توسط فدراسيون ورزش زنان مسلمان برگزار شده بود، پذيراي اين طراح استراليايي بود و بعد از آن بود که سايت او همراه با لباس هايي که براي رشته هاي مختلف ورزشي طراحي کرده، شناخته شد. يکي از مسوولان فدراسيون شنا که خودش لباس هاي جديد را مي پسندد، مي گويد که در مورد اين لباس ها نگراني هاي معمول وجود ندارد چرا که اين لباس ها علاوه بر آنکه پوشيده هستند، کاملاً ضد آبند و بعد از آنکه شناگر داخل آب پريد هم مشکلي به وجود نمي آيد. اما آيا با وجود اين لباس ها مي توان انتظار داشت شناگر بدون مشکل شنا کند و رکورد اصلي اش را ثبت کند؟
اين مسوول فدراسيون که از عملکرد لباس هم اطمينان دارد؛ «لباس ها سبک هستند و در عملکرد شناگران تاثير منفي نمي گذارند.» اما در حالي که در داخل فدراسيون ايران اين لباس ها مورد اقبال قرار گرفته اند، باز هم مسوولان ترجيح مي دهند حرفي مطرح نشود؛ «اين جور کارها بدون سر و صدا بهتر پيش مي رود.» اين مسوول فدراسيون شنا که علناً از سر و صداي رسانه يي به پا شده در اين باره دلخور است، مي گويد؛ «ما هنوز در بخش مردان مشکل داريم. تلويزيون وقتي مسابقات شنا را پخش مي کند، شناگران را روي سکوي استارت نشان نمي دهد و فقط وقتي داخل آب هستند، نشان شان مي دهد. شيرجه هم همين مشکل را دارد. حالا چطور انتظار داريد بحث شناي بانوان بلوا به پا نکند؟»
به نظر او تصور اوليه يي که از لباس شناي بانوان وجود دارد، اين اجازه را نمي دهد تا بتوان به راحتي از لباس هاي جديد صحبت کرد. شايد به همين دليل هم هست که هنوز هيچ يک از کشورهاي اسلامي چنين لباسي را بر تن دختران شناگرشان نکرده اند. اما طراح استراليايي که چند طرحش را در سايت www.ahiida.com به نمايش گذاشته، هنوز به جلب نظر کشورهاي مسلمان اميدوار است. لباس هاي طراحي شده که 200 دلار روي آنها قيمت گذاشته شده، صد درصد پلي استر هستند و نه تنها سر و گردن را مي پوشاند، بلکه شلوار بلندي دارند که تا مچ پا را مي پوشانند. سارافون هايي که به آن اضافه شده تا سر زانو بلند است و با طراحي هاي شادي که دارند، ظاهر موجهي از يک دختر مسلمان ورزشکار را به نمايش مي گذارند. به هر حال شنيده شده مالزي به عنوان اولين کشور مسلمان اين لباس ها را پسنديده و سفارش توليد آن را ارائه کرده است و احتمالاً به زودي دختران مسلمان مالزيايي با اين لباس ها به آب مي پرند تا شايد راه را براي ديگر زنان شناگر مسلمان هم باز کنند.
اما در شرايطي که بحث لباس هاي شناي پوشيده هنوز در ابتداي راه است، هر از چندگاهي صحبت از ابراز تمايل شناگران ايراني مقيم خارج براي حضور در تيم ايران به ميان مي آيد. ليلا وزيري ايراني مقيم امريکا که امسال با کسب عنوان قهرماني جهان به اوج رسيد، شناخته شده ترين اين شناگران است که بنا به ادعاي روابط عمومي فدراسيون شنا بدون آنکه فدراسيون ايران به دنبال دعوت و حضور او در تيم ايران باشد، خودش علاقه مند است براي ايران شنا کند. اگرچه با توجه به جايگاه او به عنوان قهرمان جهان بعيد به نظر مي رسد وزيري حاضر شود جايگاه خود را رها کند اما به هر حال او تنها ايراني نيست که مايل است براي ايران به آب بپرد.
مسوول روابط عمومي فدراسيون شنا از اي ميل هاي متعددي مي گويد که ايرانيان مقيم خارج به فدراسيون مي فرستند و تمايل شان را براي شنا در تيم ايران ابراز مي کنند. نمونه آنها هم آيدا اميني است که در آلمان زندگي مي کند اما به ايران آمده و در ليگ دختران شنا کرد. حالا و در شرايطي که شناي دختران هنوز براي اعزام به مسابقات برون مرزي کم شانس به نظر مي رسد، ابراز تمايل اين شناگران جالب به نظر مي رسد و مطمئناً در صورت امکان استفاده دختران شناگر ايران از لباس هاي جديد، راه براي حضور شناگران بيشتري باز مي شود. اين در حالي است که نمي توان نقش حضور در مسابقات بين المللي را در ايجاد انگيزه بين دختران ورزشکار ناديده گرفت؛ ورزشکاراني که سقف موفقيت هايشان را مسابقات قهرمان کشوري يا شنا در رقابت هاي کشورهاي اسلامي مي ديدند، حالا و با آغاز بحث استفاده از لباس هاي جديد در آستانه تحولي جديد قرار گرفته اند اما اينکه اين موضوع پيگيري خواهد شد يا چندي بعد و با خوابيدن سروصداي مطبوعاتي اش به فراموشي سپرده مي شود، آينده آنها را رقم مي زند.