در همين زمينه
21 مرداد» نماینده ولی فقیه در استان کهگیلویه و بویراحمد: موسیقی فقط برای حیوانات و دیوانهها خوب است، لور30 خرداد» دوپينگ موسيقيدانان كلاسيك!، ايسنا 23 اردیبهشت» «ما مرد نيستيم»؛ اعتراض موسیقی به جامعه مردسالار ایران، رادیو فردا 27 اسفند» موسیقی فیوژن ایرانی با سنتور (ویدئو)
پرخواننده ترین ها
» دلیل کینه جویی های رهبری نسبت به خاتمی چیست؟
» 'دارندگان گرین کارت هم مشمول ممنوعیت سفر به آمریکا میشوند' » فرهادی بزودی تصمیماش را برای حضور در مراسم اسکار اعلام میکند » گیتار و آواز گلشیفته فراهانی همراه با رقص بهروز وثوقی » چگونگی انفجار ساختمان پلاسکو را بهتر بشناسیم » گزارشهایی از "دیپورت" مسافران ایرانی در فرودگاههای آمریکا پس از دستور ترامپ » مشاور رفسنجانی: عکس هاشمی را دستکاری کردهاند » تصویری: مانکن های پلاسکو! » تصویری: سرمای 35 درجه زیر صفر در مسکو! دیدنیها >> مبارزه با استفاده از موسیقی برای شکنجه، بی بی سینوازنده ها و ستاره های دنیای موسیقی راک و پاپ در غرب، دست به دست فعالان حقوق بشر داده اند تا از استفاده از موسیقی به عنوان ابزاری برای آنچه شکنجه زندانیان توسط بازجویان نظامی آمریکایی توصیف شده است، جلوگیری کنند. گفته می شود که ساخته های گروه "مسیو اتک" (Massive Attack)، و ناین اینچ نیلز (Nine Inch Nails)، و همچنین آهنگ برنامه های کودکان، مانند برنامه سسامی استریت، با صدای بلند از بلندگوهای بازداشتگاه های نظامی آمریکا پخش می شود. سازماندهندگان این حرکت گروهی می گویند که هدف از پخش موسیقی با صدای بسیار بلند، گیج کردن زندانیان است. گروه حقوقی ریپریو، که وکالت دهها زندانی در بازداشتگاه گوانتانامو را بر عهده دارد، به خبرگزاری آسوشیتدپرس گفت که گروه های موسیقی در راستای مبارزه خود با استفاده از موسیقی برای شکنجه، در حین اجرای کنسرت ها و جشنواره چند دقیقه سکوت خواهند کرد. این خبرگزاری در یک گزارش مفصل آورده است که برای بسیاری از زندانیان افغان که سال ها در رژیم طالبان موسیقی گوش نکرده اند، مواجه شدن با ضرب آهنگ های تند موسیقی پاپ و راک ممکن است خارج از تحمل باشد. دریادار دیوید توماس، به آسوشیتدپرس گفته است که در حال حاضر در گوانتانامو از موسیقی استفاده نمی شود اما افزود که ممکن است از آن در آینده استفاده شود. این خبرگزاری از یک یادداشت پلیس فدرال آمریکا نقل کرده است که یک بازجوی گوانتانامو گفته که او با پخش موسیقی و استفاده از نور به مدت شانزده ساعت در مقابل چهار ساعت سکوت و تاریکی، می تواند هر کسی را در عرض چهار روز به زانو درآورد. روح الاحمد، بریتانیایی که در افغانستان بازداشت شده بود و در سال 2004 بدون وارد شدن هر گونه اتهام از گوانتانامو آزاد شده است، به گروه حقوقی ریپریو گفته است که به خاطر پخش موسیقی راک با صدای بلند، درد ناشی از غل و زنجیر شدن زجر آورتر بوده است. اما گروه های مدافع حقوق بشر و آهنگ سازان عضو این کمپین ادعا کرده اند که همه موسیقی هایی که در بازداشتگاه ها و بازجویی ها استفاده می شوند، از نوع راک نیستند. کریستوفر کرف، که موسیقی برنامه کودکان سسامی استریت را نوشته است به خبرگزاری آسوشیتدپرس گفت: از اینکه از موسیقی برنامه های کودکان برای شکنجه زندانیان استفاده شده است، وحشت کردم. من نمی خواهم که ساخته های من بخشی از این اقدامات باشد. سازمان ملل متحد استفاده از موسیقی با صدای بلند در حین انجام بازجویی را ممنوع کرده است. Copyright: gooya.com 2016
|
||||||