ناقوس جنگ در شعبده انتخابات، بيژن صف سری

در اين وانفسا که بيم جان است و حسرت لقمه ای نان، سياست پيشگان و دستجات سياسی و ايضا روشنفکرانی که از قضا قلم چون سلاح در دست دارند نيز فارغ از دغدغه های مردم در تدارک شعبده های ديگر هستند و راه بن بست رفته را نشانی می دهند تا با ترغيب مردم به تکرار اشتباه ديگر آب رفته را به جوی باز گردانند

اينکه امروز چنين گرفتار آمديم که به هرسو مينگريم جز قهر و غضب و تهديد جهانيان نمی بينيم ، نه از حسادت دنيا به ثروت بر باد رفته ی خداديمان ، نفت است ، و نه از غبطه مردم جهان بر رفاه و آسايش نداشته مان ، و ايضا نه برای دست يابی به دانش هسته ايی است که با همه سر و صدا هايی که دارد بنا به گفته اخير رئيس آژانس بين المللی هنوز اندر خم يک کوچه ايم ، بلکه در يک کلام کوتاه همه از نابلدی سکاندارانی است که اين سفينه را بی قطب نما ، اما با رمل و اسطرلاب به گردابی کشانده اند که در آن جز ناقوس های جنگ و ويرانی صدايی به گوش نمی آيد ، و عجبا که با اين همه وخامت اوضاع ، چه در با ب سياست و چه در امور اقتصاد و معاش مردم ، درب اين خانه بی سامان همچنان بر پايه لولايی می چرخد که بود، چرا که ازل قدرت را گوش شنوايی نبوده است.
آنچه امروز نقل مردم کوچه و بازار و دغدغه ی وطن پرستان است ، دو زمزمه بيش نيست ، اول از تنگنای معاش واز ماجرای آب افتاده به دست شمر می گويند دوم با ترس و لرز، از تهديدات آمريکا و از جنگ ناخواسته ای در گوش هم به نجوا می خوانند که چون کابوسی شوم خواب آشفته آنها را آشفته تر ساخته ، و در اين ميان آنچه نه به نظر صاحب منصبان و نه عمله ی سياست و سياست پيشگان به هيچ هم نمی آيد همين دغدغه مردم آموخته به رنج است که دولتيان از يک سو با براه انداختن شعبده هايی چون سهميه کردن بنزين و بگير و به بند دانشجويان و فعالان حقوق بشر، آنچنان به مهر ورزی مشغولند که از حلق آويز شدن يک دختر دانشجوی پزشکی در بازداشتگاهی در همدان خم به ابرو هم نمی آورند چرا که از پی توهم وظيفه الهی داشتن ، جز دفاع از محرومان عالم (از لبنان تا بورکينا فاسو )و رنگين کردن سفره آنها و هرمن مبارز طلبيدن در مقابل جهان ، و تحريک آنها در حمله به اين آب و خاک ، رسالتی بر خود نمی پسندند و بر همين باور با بر پايی بازار مکاره ای چون انتخابات، صندوق های پر رای هم می طلبند . و از سويی ديگر در اين وانفسا که بيم جان است و حسرت لقمه ای نان ، سياست پيشگان و دستجات سياسی و ايضا روشنفکرانی که از قضا قلم چون سلاح در دست دارند نيز فارغ از دغدغه های مردم در تدارک شعبده های ديگر هستند ، و راه بن بست رفته را نشانی می دهند تا با ترغيب مردم به تکرار اشتباه ديگر آب رفته را به جوی باز گردانند . و در مقابل گروهی هم با تهمت و افترا قصد کمرنگ کردن رقيب را دارند .وه که چه آشفته بازاری است در اين کهنه ديار.

صبح روز گذشته روزنامه اعتماد ملی ارگان حزب اعتماد ملی با انتشار عکسی از سيد محمد خاتمی رئيس جمهور پيشين و مبتکر گفتگوی تمدن ها از سوی سخنگوی حزب اعلام کرد در صورت ورود سيدمحمد خاتمی به عرصه انتخابات مجلس هشتم، قطعا وی را به عنوان سرليست حزب اعتماد ملی معرفی خواهد کرد. پس از انتشار اين خبر صاحب قلمی نام آشنا در سايت خود، به شيوه ی نظر خواهی اين خبر را با زيرکی هوشمندانه با اين مفهوم که گويی خاتمی با قبول حضور در انتخابات ، در سر ليست حزب اعتماد ملی قرار گرفته است با تيتر رای به محمد خاتمی ، حضور اين روحانی خوشنام را در انتخابات پيش رو به محک سنجش ارای مخاطبانش قرار می دهد اما پس از چند ساعت نيز در مقاله ای مفصل در نشريه اينترنتی جعلی بودن خبر را به صد اشاره و تمثيل وکنايه متذکر می شود و می نويست کسانی که آقای خاتمی را می شناسند شک نکردند که اين خبر تکذيب می شود ...که خواندنش داغی کهنه را در دل تازه می کند.
حکايت اصلاحات و پيشوايش نقل حکايت مردم دهکده ای است که دل به شنيدن صدای کلنگ مرد کوه کنی سپرده بودند که روز وشب در بالای کوه به شکافتن دل کوه مشغول بود و آنچنان در کندن دل زمين سخت او را پر تلاش يافتند که بر سر زبانها افتاد مرد کوه کن به گنج عظيم دست يافته است . روزها گذشت مرد کوه‌کن همچان زمين ميشکافت و مردم ده بی آنکه بدانند بنده آن مرد کوه کن بودند اگمان داشتند او را گنج نامه‌ای است ، گنجی عظيم ، وازهمين رو همه فرمانبرداروجانبدارش بودند الی مردمان اندکی که ازسربخل وحسادت هرگزاوراباورنداشته و خيل يارانش را از او بر حذر ميداشتند.تا آنکه سرانجام روزی ازبدترين روزها مرد ازکوه فروآمد و پشت سرخودشياری اززمين کنده شده برجای گذاشت. مردکوه کن نااميد به کنارچشمه ده رفت وکتابی که گويا گنج نامه اش بود برآب انداخت وکلنگ را به کناری پرتاب کرديعنی که ديگر نه گنجی هست ونه مردی که زمين رابکاود .با نااميدی مردکوه کن ،نااميدی بر همه دهکده سايه انداخت خلاء وافسردگی نه فقط ازآنان بود که به مردوگنج نامه اش دل بسته بودند بلکه بيشترازآن کسانی بودکه اورااز حسدباورنداشتند.
و حال ما را ست اين حکايتی که گويی باز هم سياست پيشگان ميل آن دارند تا بار ديگر به مرد کوه کنی دل به رهن واگذاريم که زمانی نه چندان دور از کوه فرود آمد و کنج نامه اش را به آب و گگلنکش را به کناری پرتاب کرد. سخن از آمدن و يا نيامدن خاتمی برای حضور در انتخابات پيش رو نيست که اگر حضور يابد قطعا وجودش مغتنم و مبارک خواهد بود زيرا حداقل ديگر در مورد انتخاب يکی از کانديدا های نمايندگی مجلس آينده سردر گم گزينش از ميان بد و بدتر نخواهيم بود اگر چه در هر دو حالت تاثير چندانی برحال روز امروز مردم اين کهنه ديار نخواهد داشت که آب از سررفته را می ماند ، اما به رواج عاشقی و به روح عدالت سوگند ، ما را به چنين تقديری خلق نکرد ه اند که مصيبت از خوش باوری وصبوری خود داريم . اين چنين مخلوقی ، خالق هستی بخش جز در اين پهنه تاريخی در کجا آفريده که هر راه بن بست رفته ای را به هزار بار می رويم و به هر باد بی نشان دل می دهيم و به تلنگر شادی بی دليلی مدهوش می شويم؟.

بيژن صف سری
http://bijan-safsari.com