تصویب توقف اجرای احکام اعدام در سازمان ملل، ايران امروز و صدای آلمان

ایران امروز – مجمع عمومی سازمان ملل روز سه‌شنبه ۱۸ دسامبر، قطعنامه منع جهانی مجازات اعدام* را با ۱۴۴ رای موافق، ‏‏۵۴ رای مخالف، و ۲۹ رای ممتنع به تصویب رساند. تعداد آرای مثبت در این دور از رای‌گیری به نسبت ‏دورپیشین که در ماه گذشته در کمیته سوم برگزار شده بود، افزایش یافت. ایران، امریکا، و مصر از مخالفان این ‏قطعنامه بودند.‏

بان ‌کی‌مون، دبیرکل سازمان ملل در اینباره بیان داشت که "رای امروز نشانگر یک گام شجاعانه توسط جامعه‌ی ‏بین‌المللی است." وی در یک بیانیه اطلاعاتی همپنین اظهار داشت که "من بویژه از حمایتی که در مناطق مختلف ‏جهان از این ابتکار به عمل آمده است خشنودم. این شاهدی دیگر بر روند حرکت بسوی لغو اعدام است."‏

این قطعنامه به ابتکار «ائتلاف جهانی علیه مجازات اعدام» به مجمع عمومی سازمان ملل پیشنهاد شد. عفو ‏بین‌الملل و بسیاری دیگر از سازمان‌های غیردولتی مخالف مجازات اعدام فعالانه در جهت اخذ هرچه بیشتر آرای ‏موافق کشورهای جهان برای این قطعنامه تلاش کردند.‏

در قطعنامه توقف اجرای اعدام آمده است که مجمع عمومی سازمان ملل "با استقبال‎ ‎از تصمیم تعداد فزاینده ‏کشورهایی که منع اجرای مجازات اعدام را تحقق‎ ‎بخشیده‌اند، که در بسیاری ‏موارد لغو مجازات اعدام را در ‏پی داشته است، ‏‏‎ ‎نگرانی عمیق خود را از ادامه بکارگیری مجازات اعدام بیان می‌دارد." همچنین در این ‏بیانیه آمده است که مجمع عمومی "همه کشورهایی را که هنوز مجازات اعدام را حفظ کرده‌اند‎ ‎فرا ‏می‌خواند که به استانداردهای بین‌المللی که حفاظ‌های ایمنی حافظ حقوق افراد محکوم‎ ‎به اعدام را فراهم ‏می‌کنند احترام ‏بگذارند" و "اطلاعات مربوط به بکارگیری مجازات اعدام و رعایت حفاظ‌های ایمنی حافظ‎ ‎حقوق افراد محکوم به ‏اعدام را در اختیار دبیرکل قرار دهند." ‏

این قطعنامه همه کشورهایی را که هنوز مجازات اعدام را بکار می‌گیرند فرا می‌خواند که "بکارگیری مجازات ‏اعدام را گام به گام محدود ساخته و تعداد جرم‌هایی را که مجازات اعدام درمورد آنها ‏اعمال می‌گردد، ‏کاهش دهند" و "منع مجازات اعدام را برقرار ساخته و لغو اعدام را در چشم انداز خود قرار دهند."‏

روز گذشته، ایالت نیوجرسی در امریکا مجازات اعدام را در این ایالت لغو نمود. پس از چهار دهه رکود درباره ‏لغو اعدام در امریکا، نیوجرسی به جرگه‌ی مخالفین اعدام پیوست.‏

قطعنامه منع اجرای مجازات اعدام‏

برگردان: سهیلا وحدتی

مجمع عمومی
‏۱ نوامبر ۲۰۰۷‏

نشست شصت و دوم
‏
‏
دستورکار شماره ۷۰(ب)‏
ارتقاء و حمایت از حقوق بشر: پرسش‌های ‏
حقوق بشر، از جمله راههای جایگزین برای
‏ پیشبرد بهره‌گیری موثر از حقوق بشر ‏
و آزادی‌های اساسی

آلبانی، آندورا، آنگولا، آرژانتین، ارمنستان، استرالیا، بلژیک، بنین، بولیوی، بوسنی و هرزگوین، بلغارستان، کیپ ‏ورده، شیلی، کلمبیا، کاستاریکا، کروتیا، قبرس، جمهوری چک، دانمارک، اکوادور، استونی، فنلاند، فرانسه، ‏گابن، گرجستان، آلمان، یونان، گینه بیسائو، هندوراس، مجارستان، ایسلند، ایرلند، اسرائیل، ایتالیا، لیتوانی، ‏لیچنبرگ، لیتوانی، لوگزامبورگ، مالت، جزایر مارشال، مکزیک، میکرونس، ملداوی، موناکو، مونته‌نگرو، هلند، ‏زلاندنو، نیکاراگوئه، نروژ، پاناما، نیکارگوئه، فیلیپین، لهستان، پرتغال، رومانی، ساموآ، سن مارینو، صربستان، ‏اسلواکی، اسپانیا، سوئد، سوئیس، جمهوری یوگسلاوی سابق ماکدونی، تیمور-لسته، ترکیه، تووالو، اوکرائین، ‏بریتانیای کبیر و ایرلند شمالی، اوروگوئه، وانواتو و ونزوئلا*: پیش‌نویس قطعنامه

منع بکارگیری مجازات اعدام‏

مجمع عمومی، ‏

درراستای هدف‌ها و اصول گنجانده‌شده در منشور سازمان ملل متحد،

با یادآوری اعلامیه جهانی حقوق بشر، میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی و کنوانسیون حقوق کودک،

همچنین با یادآوری به قطعنامه‌های مربوط به مساله مجازات اعدام که در دهه گذشته در همه نشست‌های پی‌درپی ‏کمیسیون حقوق بشر به تصویب رسیده، که آخرین آنها قطعنامه ‏‎2005/59‎‏ بود که در آن این کمیسیون همه ‏کشورهایی را که هنوز مجازات اعدام را بکارمی‌برند فراخواند که آن را بطور کامل لغو کنند، و تا آن زمان، ‏اجرای همه مجازات‌های اعدام را متوقف سازند،

نیز با یادآوری نتایج مهم دستاورد کمیسیون حقوق بشر پیشین درمورد مساله مجازات اعدام، و آینده‌نگری درباره ‏شورای حقوق بشر به کار روی این مساله ادامه خواهد داد،

با درنظرگرفتن اینکه بکارگیری مجازات اعدام به اساس کرامت انسان لطمه می‌زند و با اعتقاد به اینکه توقف ‏بکارگیری مجازات اعدام به ارتقا و توسعه‌ی جلورونده‌ی حقوق بشر کمک می‌کند، و اینکه هیچ مدرک قاطعی ‏مبنی بر اینکه مجازات اعدام نرخ جرم را کاهش می دهد وجود ندارد و هرگونه کوتاهی یا شکست در اجرای ‏عدالت در تحقق مجازات اعدام برگشت ناپذیر و غیرقابل جبران است، ‏

با استقبال از تصمیم تعداد فزاینده کشورهایی که منع اجرای مجازات اعدام را تحقق بخشیده‌اند، که در بسیاری ‏موارد لغو مجازات اعدام را در پی داشته است.

‏1.‏ نگرانی عمیق خود را از ادامه بکارگیری مجازات اعدام بیان می‌دارد؛
‏2.‏ همه کشورهایی را که هنوز مجازات اعدام را حفظ کرده‌اند فرا می‌خواند که:‏
‏(آ)به استانداردهای بین‌المللی که حفاظ‌های ایمنی حافظ حقوق افراد محکوم به اعدام را فراهم می‌کنند احترام ‏بگذارند، بویژه به استانداردهای حداقل، چنانچه در پیوست قطعنامه شورای اقتصادی و اجتماعی ‏‎1984/50 ‎‏ ‏به تاریخ ۲۵ مه ۱۹۸۴ آمده است**؛
‏(ب) اطلاعات مربوط به بکارگیری مجازات اعدام و رعایت حفاظ‌های ایمنی حافظ حقوق افراد محکوم به ‏اعدام را در اختیار دبیرکل قرار دهند؛
‏(پ) بکارگیری مجازات اعدام را گام به گام محدود ساخته و تعداد جرم‌هایی را که مجازات اعدام درمورد آنها ‏اعمال می‌گردد، کاهش دهند؛
‏(ت) منع مجازات اعدام را برقرار ساخته و لغو اعدام را در چشم انداز خود قرار دهند؛ ‏

‏3.‏ کشورهایی را که اعدام را لغو کرده‌اند فرا‌می‌خواند که آن را دوباره قانونی نکنند؛
‏4.‏ از دبیرکل درخواست می‌کند که درباره عملی ساختن قطعنامه حاضر به مجمع عمومی و در نشست ‏شصت و سوم آن گزارش دهد؛
‏5.‏ برآن است که بررسی این امر را در نشست شصت و سوم خود تحت عنوان همان دستور کارادامه ‏دهد.‏

‏*نام کشورها در متن انگلیسی به ترتیب حروف الفبا آمده است.‏

‏**حفاظ‌های ایمنی ضامن حفظ حقوق افراد محکوم به اعدام
http://hright.iran-emrooz.net/index.php?/hright/more/14079‎

برگرفته از
http://www.amnesty.org/resources/pdf/deathpenalty/N0757706.pdf‏

***

صدای آلمان:

سازمان ملل متحد و لغو مجازات اعدام

بان کی مون گفت: «این نشان دیگری بر آنست که جامعه‌ی جهانی به سوی ممنوعیت کامل مجازات اعدام در سراسر دنیا گرایش دارد.»

مجمع عمومی سازمان ملل متحد، خواستار لغو مجازات اعدام شد. پیش از این، دوبار تلاش‌های مشابه این سازمان برای ممنوعیت مجازات اعدام، با شکست روبرو شده بود. ایران و آمریکا از جمله کشورهایی بودند که با این قطعنامه مخالفت کردند.

مجمع عمومی سازمان ملل متحد روز سه شنبه، (۱۸ دسامبر) بیانیه‌ی ممنوعیت مجازات اعدام را در سراسر جهان با اکثریت آراء به تصویب رساند. ۱۰۵ کشور جهان به این قطعنامه رای مثبت دادند. ۵۴ کشور‌، از جمله آمریکا، چین و ایران با تصویب آن مخالفت کردند. ۲۹ کشور عضو سازمان ملل متحد از دادن رای، امتناع ورزیدند. این بیانیه هر چند از نظر حقوقی، قدرت اجرایی ندارد، ولی جنبه‌ی اخلاقی آن از اهمیت بسیاری برخوردار است.

"نشانی امیدوارکننده"
طرح اصلی این بیانیه از سوی اتحادیه‌ی اروپا و ۶۰ کشور دیگر جهان تهیه شده بود. پیش از این، تلاش مشابهی دوبار، یک مرتبه در سال ۱۹۹۴ و بار دیگر در سال ۱۹۹۹ در مجمع عمومی سازمان ملل متحد با شکست روبرو شده بود. دبیر کل سازمان ملل، بان کی مون، تصویب این بیانیه را "گامی جسارت ‌آمیز از سوی جامعه‌ی جهانی" خواند. او به ویژه از این جهت که بسیاری از کشورهای موافق این بیانیه، در مناطق و قاره‌های مختلف واقع شده‌اند، ابراز خشنودی کرد. بان کی مون گفت: «این نشان دیگری بر آنست که جامعه‌ی جهانی به سوی ممنوعیت کامل مجازات اعدام در سراسر دنیا گرایش دارد.» واتیکان تصویب این بیانیه را "نشانی امیدوارکننده" خواند.

عدم دخالت در امور داخلی
وزیر امور خارجه‌ی ایتالیا، ماسیمو داله‌ما، (Massimo D'Alema) گفت که این قطعنامه دخالتی در امور داخلی کشورها نیست، ولی "ما از همه‌ی کشورهای جهان رسماً تقاضا می‌کنیم، مفاد این بیانیه را به مرحله‌ی اجرا درآورند و بحث درباره‌ی ممنوعیت مجازات اعدام را آغاز کنند."

بر اساس گزارش‌های سازمان عفو بین‌المللی، بیش از ۹۰ درصد اعدام‌ها در ۶ کشور از جمله چین، ایران‌، عراق، پاکستان، سودان و آمریکا صورت می‌گیرند.

ب. الف/ رویترز‌، AP