علی صارميان، روزنامه نگار: خودسانسوری قانون روزنامه‌نگاری شده، آفتاب

آفتاب: يک روزنامه‌نگار ، در خصوص وضعيت قشر روزنامه‌نگار در انتخابات گفت: «روزنامه‌نگاری شغل نيست بلکه يک دغدغه و يک مشغله‌کاری ۲۴ ساعته فکری است».

علی صارميان(آستانه) در گفت‌وگو با خبرنگار سياسی آفتاب با بيان اينکه «مشغله روزنامه‌نگاری در چارچوب قوانين کار تعريف نشده»، گفت: «اکنون معيار حقوق روزنامه‌نگاران و خبرنگاران ساعات حضور آنان است در صورتی که يک خبر ممکن است دغدغه ۲۴ ساعته يک خبرنگار شود».

وی روزنامه‌نگاران را سلول حساس جامعه دانست و افزود: «اولين دردها را خبرنگاران احساس می‌کنند و آن را به صاحبان قدرت و سرمايه انتقال می‌دهند. روزنامه‌نگاران وقايع آينده را رصد می‌کنند و يا گزارش‌هايی از فجايع حال ارائه می‌دهند».

صارميان افزود: «قانونی برای حمايت از اين قشر وجود ندارد و به همين دليل آنان را زير اخيه می‌برند. روزنامه‌نگار و خبرنگار سلول حساس بيرونی و هم لايه بيرونی و چشم جامعه هستند و به همين دليل آسيب‌پذير شده‌اند».

وی بزرگترين درد جامعه رسانه‌ای کشور را عدم ثبات شغلی دانست و گفت: «امتياز روزنامه‌ها را به صاحبان فکر نمی‌دهند، بلکه امتياز رونامه‌ها در دست صاحبان قدرت است و آنان هم خبرنگاران را کارمند جزء می‌دانند. هنگامی که صاحب رسانه به عنصر فکری مانند روزنامه نگار به شکل يک کارمند نگاه کند هر که مجيز صاحب رسانه را نگويد، شورش تلقی و اخراج می‌شود».

صارميان خبرنگاران و روزنامه‌نگاران را دچار خودسانسوری دانست و افزود: «متاسفانه خودسانسوری تبديل به يک قانون شده است. روزگاری روزنامه‌نگار را کسی می‌دانستند که با يک تلفن نخست‌وزير يا رئيس جمهور را پای مصاحبه بکشاند اما اکنون معنای خبرنگار و روزنامه‌نگار را کسی می دانند که حرف‌های پراکنده می زند و خودسانسوری می‌کند».

تبليغات خبرنامه گويا	advertisement@gooya.com
---------------------------------

وی گفت: «به نظر من معيشت روزنامه‌نگاری بايد از شغل آنان جدا و معيشت آنان تامين شود، خبرنگاران قهرمانان خبر هستند، از سوی ديگر قانون کار بايد يک استثناء برای اصحاب رسانه قائل شود، تا دست صاحبان رسانه برای اخراج روزنامه‌نگاران باز نباشد».