بهروز اسدی مدال طلا و لوح افتخار، شايستگی و لياقت در امور اجتماعی و کمک به انسان ها را در آلمان دريافت نمود، گزارشی از ناهيد جعفرپور

بهروز اسدی از فعالين سياسی ايران و از بنيانگذاران شورای پناهندگان شهر ماينس، استان راين لاندفالز آلمان، سازمان سراسری پروآزول و همچنين رئيس هماهنگی مراقبت ازپناهندگان سازمان مالتزه (ماينس) به خاطر شايستگی ها و خدماتش در امور اجتماعی و کمک به انسانها به ويژه آوارگان چه در آلمان و چه در خارج از آلمان در اين سازمان به اخذ مدال طلای شايستگی و لياقت نايل گرديد و طبق مراسمی خاص اين نشان از سوی هانس اودو اندرس نماينده سازمان مالتزه به وی اعطا گرديد. روزنامه های مختلف از اين مراسم گزارشات متنوعی علنی نمودند. در زير به يکی ازگزارش های روزنامه آلگماينه سايتونگ در اين رابطه توجه می نمائيم:
عمل بجای حرف
بهروز اسدی برای پناهندگان حرکت می کند.
بهروز اسدی اهل عمل است و نه اهل حرف. اين ايرانی تبعيدی از دو دهه پيش بطور خستگی ناپذير بعنوان مشاور پناهندگان و آوارگان در آلمان و ديگر نقاط جهان درفعاليت بسر می برد.( برای مثال روآندا، کونگو، اوگاندا، جنوب سودان، کنيا، رومانی، بلغارستان، يوگسلاوی و....)
بهروز اسدی ۵۳ ساله بعنوان مخاطب توانای مسائل پناهندگی شهر و استان و بعنوان رئيس هماهنگی مراقبت از پناهندگان سازمان مالتزه، به مشکلات و نگرانی های ۴۰۰ مهاجری که در حال حاضر در هايم های پناهندگان شهر ماينس بسر می برند و هر لحظه در انتظار حق اقامت خود در اين کشور می باشند، واقف بوده و بعنوان رابط اين مهاجرين و ادارات مربوطه و همچنين به هنگام مشکلات بعنوان رابط مهاجرين با مقامات اداری شهر عمل می نمايد.
کورت مرکاتور شهردار دوم شهردر باره وی چنين می گويد» بهروز اسدی در شهر ماينس به کار پناهندگی چهره داده است».
بهروز خود در اين باره می گويد« يک موفقيت عملی برای من اين است که بتوانم برای جوانی که در وطنش تحت تعقيب قرار دارد، هزينه تحصيل جمع آوری کنم».
دکتر يورگن ميکش رئيس پرو آزول ( انجمن سراسری دفاع از حقوق پناهندگان و آوارگان) از فعاليت های موثر و خستگی ناپذير بهروز قدردانی نموده و می گويد که بهروز بيش از توان خود و بيش از مسئوليتش برای پناهندگان حرکت می نمايد و هر جائی که احتياج به پشتيبانی است وی در آنجا آماده به خدمت است. زمانی که در اواسط سال های ۹۰ بيش از ۱۵۰۰ آواره جنگ داخلی يوگسلاوی در ماينس زندگی می نمودند، اسدی سياست و افکار عمومی را برای کمک رساندن به مناطق بحرانی بسيج نموده تا بدين وسيله به انسانهای اين مناطق ياری رساند. برای نمونه در شمال اوگاندا در مرز سودان مراجع ماينس به همت وی بيمارستانی را ساختند و در رومانی مسئول رساندن دارو و ايجاد يک داروخانه برای تهی دستان کسی نبود جز بهروز.

اسدی سال ۱۹۷۵ بعنوان دانشجوی زمين شناسی به آلمان آمد و با اميد سرنگونی استبداد رژيم شاه در راه برقراری دمکراسی و حقوق بشر در ايران حرکت نمود. اما بجای انقلابی دمکراتيک رهبران مذهبی قدرت را در دست گرفتند و راه رفتن وی را به ايران مسدود نمودند. از آن زمان تا کنون وی به تمامی کسانی ياری می رساند که سرنوشتی چون سرنوشت وی داشتند. سپس وی تحصيل خود را در مدد کاری اجتماعی به پايان رساند و از سال ۱۹۹۱ به بعد تا به امروزدر سازمان مالتزه مشغول به خدمت است.
بهروز اسدی همچنان چون گذشته برای ايرانی دمکراتيک قدم برمی دارد و در اين راه فعاليت می نمايد.