سخنرانی داريوش مجلسی در مراسم يادبود نسل کشی ارامنه در ترکيه (۱۹۱۵)

در ۲۴ آوريل ۲۰۰۸، در شهر آسن (هلند)

دوستان ارمنی،

من بعنوان يک ايرانی، مفتخرم که اين افتخار به من داده شده تا بتوانم امروز در ميان شما باشم.
متاسفانه بايد اذعان کنم، با وجود رشته های تاريخی بين ايرانيان و ارامنه، نسل کشی فجيع ارامنه درسال ۱۹۱۵ بوسيله ترکها، هنوز برای ايرانيان بمقدار زيادی ناشناخته مانده، و بهمين دليل هم جای خوشحالی است که در اين اواخر تغييری در اين جهت بوجود آمده. بعنوان نمونه تظاهراتی که به حمايت از ارامنه در تهران برگزار گرديد و مقالا تی که در سايتهای مختلف ايرانی منتشر شدند نشانه هائی از اين تحول ميباشند.

دوستان ارمنی، شما وظيفه بس سنگينی را بعهده گرفته ايد. در تقابل با يک نيروی چند برابر و متعصب ترک (و گاهی هم اسلامی) مبارزه ميکنيد تا نگذاريد خاطره يک فاجعه خونين و تاريخی به فراموشی سپرده شود.
دوستان، نسل کشی ۱۹۱۵ عظيم تر و وحشتناک تر از آن بود که بتوان آنرا فراموش نمود، اين يک رسالت تاريخی شما در برابر يک مليون و نيم مرد، زن و بچه ارمنی است که بطرزی وحشيانه – فقط به خاطر اينکه ارمنی بودند – بقتل رسيدند.

ارامنه، راهتان را ادامه دهيد. در مقابل تمايلات فاشيستی دولتی که اعمال نسل کشی پيشينيان خود را نفی ميکند سکوت نکنيد.
ما ايرانيان نيز موظفيم دوش بدوش شما مبارزه کنيم تا خاطره اين جنايت ارمنی کشی را زنده نگاه داريم. فقط از اين طريق است که ميتوانيم از تکرار نسل کشی جلوگيری کنيم. بايد دست بدست هم مبارزه کنيم تا قادر گرديم سرزمينهای خودرا قابل زندگی و عاری از تعصب قومی سازيم.

دولت ترکيه با سماجت از اعتراف به جنايات خود سرباز ميزند، ولی شما زنان و مردان شجاع، آينه را در برابر ترکيه گرفته ايد تا ترکيه قادر به مشاهده بخشهای زشت تاريخش در آن آينه گردد.
ترکيه تا زمانيکه تاريخش اينچنين کثيف و لکه دار است نبايد عضوی از خانواده اروپائی گردد. اين بعهده خود ترکيه است تا اين لکه ننگ را از دامان تاريخ خود بزدايد، همانطور که آلمان بطرز قابل تحسينی به تزکيه گذشته خود پرداخت و نيز همانطور که افريقای جنوبی اقدام به حقيقت يابی نمود.
اين مسئوليت اخلاقی بر دوش ترکيه قرار دارد که به خاطر سلاخی بيرحمانه يک مليون ونيم ارمنی، آنهم در مناطق و نواحی متعلق بخودشان، در مقابل ملت ارمنستان زانو بزمين زند و تقاضای بخشش بنمايد.

دولت اسلامی ترکيه که حتی از احترام به حقوق فردی ساکنان خود اباء دارد نميتواند به عضويت خانواده اروپائی درآيد. چنانچه قرار است که فرهنگ و رسوم يک مملکت، ضابطه ای برای عضويت در اتحاديه اروپا قرار گيرد پس در اينصورت ارمنستان بسی بيش از ترکيه دارای اين شرايط و رسوم فرهنگی و مذهبی ميباشد.
اميدوارم که امروز اعضای حزب سوسيال دموکرات کار هلند نيز در اينجا باشند تا با حضور خود قادر به جبران صحنه های شرم آور انتخابات اخير گردند که در آن خانم آلبايراک (ترک نژاد) و آقای بوس از رهبران آن حزب موقعی که درباره نسل کشی ارامنه مورد سئوال قرار گرفتند آنقدر به در و تخته زدند و از ذکر واقعيت طفره رفتند که جنبه بسيار مشمئز کننده ای بخود گرفت آنهم به اين خاطر که اين دو رهبر حزب نخواستند با تائيد واقعيت، آرای رای دهندگان ترک نژاد را از دست دهند.

ارامنه، من برايتان در مبارزه بحقتان آرزوی موفقيت دارم. مبارزه شما مبارزه ماست.

حضور من در اين جمع نه بخاطر اظهار لطف بلکه بيشتر بخاطر ادای وظيفه است. سرنوشت مشترک و بستگی دو ملتمان مرا موظف ميکند که مانند کندی فقيد که در يک جمع بزرگ در برلن گفت " منهم يک برلنی هستم" در اينجا بگويم " منهم يک ارمنی هستم".
هموطنان ايرانی ارمنی ما بيش از آن حق به گردن ما دارند که بتوان نسل کشی را يک فقط يک مسئله مربوط به ارامنه دانست. چنا نچه متاسفانه سد مذهب بين ما قرار نداشت امکان زيادی وجود ميداشت که بسياری از ايرانيان اين نسل کشی را نيز مربوط بخود تلقی نمايند.
نبايد نسل کشی ۱۹۱۵ فقط بمثابه يک مسئله مربوط به ارامنه تلقی گردد زيرا اين لکه ايست که همانند هولوکاوست بر دامن وجدان بشريت نشسته.

پلهای بسيار زيبائی که بر روی رودخانه زاينده رود اصفهان ساخته شده. مبارزه يپرم خان در راس صفوف مبارزين انقلاب مشروطيت ايران در سال ۱۹۰۰ فقط دو نمونه از نمونه های بيشمار خدمات ارامنه به جامعه ايران ميباشد.
به همين دليل تکرار ميکنم: مبارزه شما مبارزه ماست. پيروز باشيد. هاختاناک زز.

داريوش مجلسی، ۲۴ آوريل ۲۰۰۸