با رژيم ايران چه بايد کرد؟ مقاله اکبر گنجی در سايت سی ان ان

تبليغات خبرنامه گويا	advertisement@gooya.com

اجلاس ساليانه ی مجمع عمومی سازمان ملل در نيمه ی سوم سپتامبر تشکيل می گردد. مردم ايران بر اين باورند که محمود احمدی نژاد با تقلب چند ميليونی به رياست جمهوری ايران منصوب شده است. پاسخ دولت ايران به اعتراض ايرانيان در خيابان ها، شليک گلوله و به قتل رساندن آنها بود. هزاران تن بازداشت و دهها تن به شهادت رسيدند. مخالفان را در زندان ها شکنجه کرده و تعدادی از دختران و پسران زندانی را مورد تجاوز جنسی قرار دادند. محمود احمدی نژاد به نيويورک می آيد تا به نمايندگی از مردم ايران سخن بگويد، در حالی که مردم او را رئيس جمهور خود به شمار نمی آورند. رسانه های غربی به چند مسأله(پروژه ی هسته ای ايران،نابودی اسرائيل،انکار هولوکاست و...) اهميت داده و توجهی به نقض سيستماتيک حقوق بشر در ايران ندارند. ايرانيان داغدار و به شدت عصبانی اند. اما رسانه های جهان به نظر مردم ايران عنايت ندارند. اگر به سخنان دموکراسی خواهان ايران و رهبران جنبش سبز رجوع کنيد، خواهيد ديد که آنها در اين نکته متفق القولند که وجود محمود احمدی نژاد به سود منافع و سياست های اسرائيل و به زيان منافع ايران و ايرانيان است.
اگر چه رژيم توانسته است از طريق تشديد سرکوب و جنايت تا حدودی بر اوضاع مسلط شود، اما همين تحولات جامعه ايران را به پيش راند و اينک چهره های مشهور در مقابل علی خامنه ای ايستاده اند. نامه هايی در ايران انتشار يافته که در انها به طور علنی از وی انتقاد شده است. تغيير سياست خارجی آمريکا به وسيله ی اوباما، اين امکان را برای دموکراسی خواهان فراهم آورد که در غياب تهديد حمله ی نظامی و تحريم اقتصادی، بر فعاليت هايشان بيفزايند، و رژيم را با چالشی مهم روبرو سازند. علی خامنه ای برای بيرون آمدن از بحرانی که خود به وجود آورنده ی آن بوده است، راهی جز آن ندارد که بر تنش روابط ايران و جهان غرب(خصوصاً آمريکا) بيفزايد. تشديد اختلافات ، جنگ لفظی، و بزرگ کردن مسائل فرعی به عنوان مسائل اصلی، راهکارهايی است که می تواند توجه مردم ايران و جهان را از نقض سيستماتيک حقوق اساسی مردم ايران دور سازد. پروژه ی هسته ای از نظر داخلی نمی تواند نقطه ضعف رژيم به شمار آيد. خامنه ای و پيروانش می توانند با تحريک احساسات ملی گرايانه ی مردم، توافقی گسترده حول اين موضوع شکل دهند. نقض سيستماتيک و گسترده ی حقوق بشر در ايران، مهمترين نقطه ضعف اين رژيم است. برملا کردن حقايق ايران در اين خصوص، هر چه بيشتر و بيشتر مردم ايران را از اين رژيم دور می سازد. علی خامنه ای نمی تواند حول محور نقض حقوق بشر، اجماعی به سود رژيم تشکيل دهد. اقدامات سرکوبگرانه ی سازمان يافته ی رژيم ايران همان چيزی است که ديوان بين المللی کيفری آنها را "جنايت عليه بشريت" می خواند. اگر چه ايران، همچون آمريکا و اسرائيل، عضو ديوان بين المللی کيفری نيست، اما می توان از طريق شورای امنيت سازمان ملل اين پرونده را به ديوان ارجاع داد، همان کاری که با عمرالبشير رهبر سودان صورت گرفت. ما قادريم با اسناد مورد تائيد وکلای بين المللی نشان دهيم که رهبران ايران ۵ مورد از ۱۱ مورد جنايات عليه بشريت را انجام داده اند. مردم ايران به حمايت اخلاقی- معنوی جامعه ی جهانی نياز دارند. مهمترين گام در شرايط فعلی، کمک به ايرانيان است تا بتوانند پرونده ی "جنايات عليه بشريت" اين رژيم را در رسانه های جهانی مطرح سازند و بدين ترتيب آن را به مهمترين مسأله ی جهان با ايران مبدل سازند. ما به دنبال آنيم که با تبديل اين مسأله به مساله ای جهانی،کاری کنيم که رهبران ايران جرئت خروج از کشور را نداشته باشند، و رهبران کشور های دموکراتيک، از نظر اخلاقی قادر نباشند تا دست در دستان محمود احمدی نژاد بگذارند.

[اصل مقاله در سايت سی ان ان را با کليک اينجا بخوانيد]