چهارشنبه 15 شهریور 1391   صفحه اول | درباره ما | گویا


گفت‌وگو نباشد، یا خشونت جای آن می‌آید یا فریبکاری، مصطفی ملکیان

مصطفی ملکیان
ما فقط با گفت‌وگو می‌توانیم از خشونت و فریبکاری رهایی پیدا کنیم. در جامعه هر مساله‌ای از سه راه رفع می‌شود، یکی گفت‌وگوست، یکی خشونت و دیگر فریبکاری. اگر در جامعه گفت‌وگو تعطیل شود دو رقیبی که جای آن را می‌گیرند، خشونت و فریبکاری هستند ... [ادامه مطلب]


بخوانید!
پرخواننده ترین ها

کشتار همگانی زندانيان سياسی در جمهوری اسلامی، بيانيه کانون نويسندگان ايران در تبعيد


کشتار زندانيان سياسی در دهه ۶۰ به ويژه کشتار همگانی آنان در سال ۱۳۶۷، يکی از دردناک ترين جناياتی ست که مانند آن کم تر در جهان امروز رخ داده است. طی دو ماه آخر تابستان سال ۶۷ شمسی، بيش از پنج هزار زندانی سياسی که دوران محکوميت خود را می گذراندند بنا به دستور خمينی دوباره مورد بازجوئی قرارگرفتند و در پرسش و پاسخ های چند دقيقه اين، بدون اين که هدف از اين بازجوئی ها برای شان روشن شود، محکوم به اعدام شدند و جان باختند.



تبليغات خبرنامه گويا

[email protected] 


اين زندانيان، فعالين سياسی ای بودند که به خاطر دفاع از مردم محروم جامعه و مخالفت با حاکميت خفقان و ستم و سرکوب، پس از تحمل درد و شکنجه های فراوان در دادگاه های چند دقيقه ای جمهوری اسلامی و بدون برخورداری از وکيل مدافع به زندان های دراز مدت محکوم شده و زير فشار بسيار و در شرايط بسيار نامناسبی دوران محکوميت خود را می گذراندند.
رژيم تبه کار جمهوری اسلامی، مرتکب اين کشتار همگانی شد تا امکان هرگونه استفاده از تجربه مبارزاتی زندانيان سياسی را در مبارزه با خود از بين ببرد.
گلزار خاوران، گور دسته جمعی هزاران زندانی سياسی، محل گردهم آئی مردم و خانواده داغ ديده اين زندانيان است که امروزه هم چون يک سند جنايت بر چهره کريه جمهوری اسلامی خودنمائی می کند.
فشردن گلوی مردم برای پيشگيری از بيان اين تباهی، سياست پايه ای رژيمی ست که برای بقای خود، زندانی به وسعت تمام جامعه ساخته و با سرکوب شبانه روزی، تلاش می کند بندهای استبداد را هرچه محکم تر کند و چندی بيش تر به زندگی سراسر ستم و آزادی کشی خود ادامه دهد.
بزرگداشت ياد و خاطره جانباختگان زندانی، ضمن اين که بيان احساس و درونه عاطفی و نفرت از اين جنايت ها ست؛ به منظور اين هشدار به مردم جهان نيز هست که؛ نيروی بالنده مردم قصد دارد که در دنيای آينده سد بزرگی در برابر اين گونه جنايت ها برپا کند.
اين کوششی ست برای يافتن داروی درد و ازميان بردن زمينه های مادی سياست سرکوب و کشتار و سلطه-گری؛ تا انسان بتواند آسوده و بَری از ستم و گرسنگی زندگی کند. پاسخ تمام اين پليدی ها، تلاش برای بنای يک دنيای بهتر، يک دنيای آزاد از هر گونه ستم ست. دنيائی که در آن تمام نيروی خلاقه انسان بتواند در راه آزادی ِبيان و فراهم کردن زندگی آسوده و بی دردسر برای تمام مردم جامعه به کار افتد.
کانون نويسندگان ايران در تبعيد، می کوشد تا با مبارزات خود و افشای اين گونه جنايت ها سهم کوچکی در برپائی دنيای بدون ستم آينده داشته باشد.

کانون نويسندگان ايران در تبعيد
سپتامبر ۲۰۱۲


ارسال به بالاترین | ارسال به فیس بوک | نسخه قابل چاپ | بازگشت به بالای صفحه | بازگشت به صفحه اول 



















Copyright: gooya.com 2016