تنش در راهپيمايی ضد جنگ در تورنتو

بامدادخبر – راهپيمايی ضد جنگ تورنتو روز شنبه، (۶ اکتبر – ۱۵ مهر) در Queen’s Park برگزار شد. هدف از برگزاری اين راهپيمايی -چنان‌که در فراخوان آن آمده بود- مخالفت با فشار بر جمهوری اسلامی ايران، مخالفت با بسته شدن سفارت جمهوری اسلامی در کانادا، و نيز مخالفت با جنگ با ايران عنوان شده بود. اين فراخوان، گزارش‌های آژانس بين‌المللی انرژی اتمی در مورد ابعاد نظامی پرونده هسته‌ای جمهوری اسلامی ايران را بی‌اعتبار می‌دانست و در بخشی از آن آمده بود: «There is no credible evidence that Iran is using nuclear technology to build a weapon»

(هيچ مدرک معتبری وجود ندارد که ايران از فن آوری هسته‌ای برای ساخت جنگ افزار استفاده می‌کند)

در مقابل گروه ديگری از فعالان سياسی ايرانی مقيم تورنتو نسبت به شعارها و خواسته‌های برگزارکنندگان اين راهپيمايی اعتراض داشتند.

يکی از معترضان به اين شعارها در توضيح دلايل اين اعتراض به خبرنگار بامدادخبر گفت: «ترتيب‌دهندگان اين راهپيمايی برخی از گروه‌ها و جريانات «ضد سرمايه‌داری» ايرانی و همچنين گروه‌ها و احزاب چپ کانادايی بودند. در پلاکارد‌ها و نوشته‌های برگزارکنندگان اصلی برنامه -که خواهان گفتگوی دولت کانادا با رژيم جمهوری اسلامی بودند و به قطع روابط ديپلماتيک دو کشور اعتراض داشتند- هيچ اشاره‌ای به سرکوب مردم و نقض حقوق بشر در ايران، سياست‌های جنگ‌افروزانهٔ جمهوری اسلامی و پشتيبانی آن از تروريسم، و نيز برنامهٔ نظامی اتمی رژيم حاکم بر ايران نشده بود. اين امر مخالفت و ناراحتی فعالان حقوق بشر و برخی از هم‌ميهنان مقيم تورنتو را در پی داشت و از سوی ديگر اين نگرانی را برای عده‌ای از شرکت کنندگان در راهپيمايی پديد آورده بود که جمهوری اسلامی از اين تظاهرات در راستای منافع خود استفاده کند. تنها عده‌ای که خود را از يهوديان مستقل تورنتو معرفی می‌کردند در يک پلاکارد به صورت کلی خواستار عدالت و حقوق بشر برای همه شده بودند.»

خبرنگار بامدادخبر با دختری با چهرهٔ خاورميانه‌ای مواجه شد که پلاکاردی با مضمون «تحريم‌ها را متوقف کنيد!» در دست گرفته بود و از خبرنگار ما می‌خواست که اگر فارسی می‌داند، جملهٔ روی پلاکارد را برايش معنی کند.

همچنين زمانی که گروهی از فعالان حقوق بشر و آن دسته از مخالفان جنگ که با جمهوری اسلامی نيز مخالف بودند فرياد Human rights for Iran (حقوق بشر برای ايران) سر دادند با اعتراض برگزارکنندگان و اکثر حاضران در مراسم مواجه شدند که در پاسخ فرياد می‌زدند: «Shut it off» (خفه‌اش کنيد).

در ادامه هنگامی که از يکی از اعضای «شورای جامعهٔ ايرانی-کانادايی» (The Iranian-Canadian Community Council) برای سخنرانی دعوت شد و معفی او به عنوان نمايندهٔ ايرانی-کانادايی‌ها اعتراض گروهی ديگر را در پی داشت که با فرياد «She is not» (او [نمايندهٔ ما] نيست) سخنان او را قطع کردند.

در همين ارتباط، سلمان سيما فعال سياسی ساکن کانادا و عضو دانشجويان و دانش‌آموختگان ليبرال به خبرنگار ما گفت: «ما نبايد به مظلوم‌نمايی جمهوری اسلامی در عرصهٔ بين‌المللی کمک کنيم. صلح و حقوق بشر از يک جنس‌اند. به عقيدهٔ من نمی‌توان صلح‌طلب واقعی بود و در عين حال از رژيم جمهوری اسلامی دفاع کرد و زير پرچم آن رژه رفت. در اين راهپيمايی دوستان ما که عکس زندانيان سياسی در ايران را در دست داشتند چندين بار مورد هجوم و توهين واقع شدند که اگر خويشتن‌داری دوستان نبود بروز درگيری دور از ذهن نبود؛ همان‌طور که در راهپيمايی‌های پيشين به اصطلاح ضد جنگ در تورنتو فعالان حقوق بشر مورد حمله و توهين قرار گرفته بودند. خودتان قضاوت کنيد: ما اين همه زندانی سياسی در ايران داريم، نقض گسترده و برنامه‌ريزی شده حقوق بشر در ايران را داريم، آنگاه هيچ اشاره‌ای به اين‌ها نمی‌شود. پلاکاردی را من در اين راهپيمايی به چشم خودم ديدم که روی آن نوشته شده بود «عمر خدر» را آزاد کنيد. حالا «عمر خدر» کيست؟ يک شهروند کانادايی است که در زندان گوانتانومو زندانی بوده و متهم به حمايت از القاعده و دست داشتن در يک عمليات تروريستی است و هم‌اکنون هم در زندان‌های کاناداست. ما خودمان اين همه زندانی سياسی داريم. سعيد ملک‌پور مقيم کانادا و حميد قاسمی شال شهروند کانادا در زير حکم اعدام هستند ولی مورد بی‌توجهی برگزارکنندگان قرار می‌گيرند.»

اردشير زارع‌زاده رئيس مرکز بين المللی حقوق بشر در کانادا (ICHR) و سخنگوی سابق جبههٔ متحد دانشجويی در ايران هم به بامدادخبر گفت: «خروجی اين‌گونه تجمعات به نفع جمهوری اسلامی ايران تمام می‌شود. نمی‌توان با جنگ مخالفت کرد و جنايات جمهوری اسلامی را ناديده گرفت. هيچ کس با جنگ موافق نيست، ولی مخالفت ما بايد هوش‌مندانه باشد. نبايد به بهانه جنگ احتمالی، نقض قطعی حقوق بشر در ايران را ناديده گرفت. از نظر من يک سوی اين جنگ‌افروزی جمهوری اسلامی ايران است. خوشبختانه اخيرا اظهارات مثبتی از مقامات کانادايی شنيده‌ايم که صراحتا با جنگ عليه ايران مخالفت کرده‌اند. گفتمان مخالفت با جنگ نبايد ما را از جنايات و ماجراجويی‌های جمهوری اسلامی غافل کند.»

اين فعال حقوق بشر اضافه کرد: «متاسفانه عده‌ای وابسته به جمهوری اسلامی در کانادا رشد کرده‌اند و در اين تجمعات حضور فعال دارند.»

آزاده يکی ديگر از فعالان صلح و حقوق بشر و نمايندهٔ جبهه متحد دانشجويی در تورنتو که مراسم بسياری را در همبستگی با مردم ايران و زندانيان سياسی برگزار کرده است نيز چنين گفت: «من در چندين راهپيمايی ضد جنگ در تورنتو شرکت کرده‌ام؛ اما در اين راهپيمايی با وجود اينکه هوا در مقايسه با زمستان بهتر بود جمعيت کمتری نسبت به راهپيمايی‌های مشابه شرکت کرده بودند. تعداد پرچم‌های جمهوری اسلامی هم کمتر شده بود. شايد اين به خاطر بسته شدن سفارت جمهوری اسلامی ايران باشد که فعاليت عوامل رژيم را در کانادا با مشکل مواجه کرده است.»

برخی شعارهای اين تجمع که به انگليسی از سوی برگزار کنندگان سر داده می‌شدند عبارت بودند از: «اسراييل خجالت خجالت، نه به جنگ، نه به تحريم، اشغال از افغانستان تا فلسطين جرم است، فلسطين آزاد خواهد شد، هارپر خجالت حجالت.»

همچنين فعالان ضد جنگی که به نقض حقوق بشر در ايران هم اعتراض داشتند شعار‌های زير را سر می‌دادند و يا بر روی پلاکارد‌هايی که در دست داشتند نوشته بودند:

Human Rights for Iran (حقوق بشر برای ايران)

Hey Hey Ho Ho Khamenei Must Go (خامنه‌ای بايد برود)

No to War، Yes to Regime Change by People of Iran (نه به جنگ، آری به تغيير رژيم برای ايران)

(نه به جنگ، آری به تحريم‌ها) Yes to Sanctions، No to War

(به مردم ايران برای سرنگون کردن جمهوری اسلامی کمک کنيد) Help Iranian people Topple the Regime

(به مماشات با رژيم ايران پايان دهيد) End Appeasement of Iranian Regime

(ما ايرانی‌ها بمب اتم نمی‌خواهيم) We Iranians Don» t Want Atomic Bombs

(جمهوری اسلامی را منزوی کنيد) Isolate Islamic Republic of Iran

(سفارت‌خانه‌های ايران را در همه جا ببنديد) Shut Down Iranian Embassies Everywhere

(ناقضان حقوق بشر در ايران را تحريم کنيد) Sanction Violators of Human Rights in Iran

گفتنی است جمعيتی در حدود چهارصد نفر در اين راهپيمايی شرکت کرده بودند که در بين آن‌ها از مليت‌های مختلف نظير: ايرانی، کانادايی، پاکستانی، افغانستانی، سريلانکايی و سعودی ديده می‌شد. حدود ۵۰ نفر از تظاهرکنندگان کسانی بودند که علاوه بر مخالفت با جنگ، مخالفت‌شان با جمهوری اسلامی را هم ابراز می‌کردند. گروهی از فعالان مخالف جنگ نيز در اين راهپيمايی، از تحريم‌ها عليه رژيم جمهوری اسلامی حمايت می‌کردند. اين راهپيمايی بحث‌های زيادی را در بين هم‌وطنان مقيم کانادا به وجود آورده است.