پيام موسسه گفتگوی اديان ايران به مناسبت روز ملی خانواده ۵ می – ۲۵ ارديبهشت

خانواده، ناب­ترين نمونه يک جامعه آرمانی است که تنوع و تکثر را با تعامل و تحمل درهم می­آميزد. جايی است که اعضای آن صميمانه پذيرفته­اند که هر يک، سرشتی متفاوت اما سرنوشتی واحد دارند. فقط در خانواده است که " ديگری" به سادگی به " خودی" تبديل می­شود بی­آن­که از هويت متمايز و مستقل خود دست بشويد. اما علاوه بر آن­که خانواده، محل ظهور مفاهيم والايی چون تحمل، تنوع و دگرپذيری است، در عين حال کانون دو ارزش بزرگ انسانی هم هست: هم کانون مهر و مودت است و هم کانون تربيت و تعالی. در غياب خانواده، نه مهرورزی مصداق پيدا می­کند و نه تربيت و تکامل معنی دارد.

شايد به اعتبار وجود همين ارزش­های والای انسانی است که اديان بزرگ جهان، بالاتفاق بر قداست و حرمت خانواده تاکيد می­کنند. اديان از اين طريق، به آدمی می­آموزند که مهرورزی، دگرپذيری، تحمل و تکامل را همواره گرامی بدارند. پيامبر اسلام، مخلوقات را خانواده خداوند می­دانست( الخلق عيال الله). به اين اعتبار، اعضای اين خانواده بايد يکديگر را بپذيرند، به ديگران محبت کنند، سايرين را تحمل کنند و در مسير تکامل و تعالی گام برداند. اما آيا سزاوارتر از خانواده، جايی را می­توان يافت که مظهر صلح و امنيت باشد؟ احساس امنيت و بهره­مندی از صلح جهانی نيز تنها در صورتی تحقق پيدا می­کند که آدميان، خود را به تعبير سعدی- شاعر بزرگ ايرانی- اعضای يک پيکره واحد بدانند. گو اين­که نهاد خانواده و نيز مفهموم خويشاوندی بشری، امروزه با مخاطرات و تهديدهايی مواجه است اما اديان جهان همواره انسان­ها را به تحکيم خانواده ترغيب کرده­اند. دعوت اديان به پاس­داشت خانواده، در واقع دعوت به صلح، امنيت، تنوع، تحمل، مهرورزی و تعالی است.

موسسه گفت­وگوی اديان با تقدير از حسن سليقه سازمان ملل متحد در نام­گذاری اين روز، اميدوار است نهاد خانواده در سراسر جهان، هر چه بيشتر تحکيم شود؛ و جامعه جهانی بر پيوندهای خانوادگی خود هر چه بيشتر تاکيد کند.

موسسه گفتگوی اديان – تهران- سيد محمدعلی ابطحی