شب، به سر می رسد آخر! شعری از هوشنگ گلاب دژ به بهانه روز مبارزه با سانسور

"نه شب ام، نه شب پرستم
که حديثِ خواب گويم
چو غلامِ آفتابم،
همه ز آفتاب گويم!":
گوش دادی، که چه گفت؟
چشم داری، که بخوانی:
چه نوشت؟
و تو، احمق
و تو، نادان!
در تلاش عبثی
تا به پايم بندی، زنجبر؛
تا دهانم بندی،
بشکنی اين قلم ام.
و چو ديوار، به بندی راهم!
چه تلاش عبثی:
کردند اسلاف تو،
اما بی سود!
و تو نادان
و تو احمق،
می نهی پای
در همان راه،
که اسلاف تو، پيمودند!؟

¤

چه تلاش عبثی
تا که بر جهره ی خورشيد
بمالی گِل!!
شب، به سر می رسد آخر؛
و تو شب کور،
گريزان شوی، از پرتو نور:
آفتاب است که تابيده، ببين!
گرچه با نور، تو را کاری نيست؛
گرچه با تو، سخن از نور، خطاست!
شب به سر می رسد آخر ، می دانم
و برای تو، شب کور
در اين حال و هوا، جائی نيست!
شنيدی؟ جائی نيست!!

.¤

شب، به سر می رسد آخر!

.¤ ¤.

چهارشنبه ۱۳ آذر ۱۳۸۷ – سوم دسامبر ۲۰۰۸