دين بودش آلتی بهر فرومايگی
خون جوانان ورا آب طهور وضو ست

مـُهر ريايش ببين، زشت و سيه بر جبين
تا که بدانی که ات، وقت جـَدَل روبرو ست

عشق ورا دراساس، لايق دار و قصاص
عاشق صادق حذر، گر بکند، هم، از اوست

صحبت سازش چرا!؟ نرمی و خواهش کجا؟!
خصم جنون پيشه را، بيهـُده هر گفتگو ست

از بس ِ يغما شدن، زحمت جان ها شدن
قصه ی رسوايی اش ورد زبان کو به کو ست

اين خس و خاشاک را وارث ضحاک را
موج خروشانمان يکسره در شستشو ست

سبز شود هلهله از دل فرياد ها
مام وطن را کنون بغض اگر در گلو ست

بگذرد ايام غم، دير نپايد ستم
ياد بياری اگر: دشمنمان ديو خو ست