اکنون به نظر می‌رسد یحیی گل‌محمدی این‌بار آگاهانه و به اختیار خود، در شرایطی که به دلیل تداوم محدودیت‌ها و قطع اینترنت در ایران امکان بیان علنی اعتراض‌هایش به کشتار گسترده شهروندان را ندارد، در همراهی با انقلاب ملی ایرانیان علیه جمهوری اسلامی، تصمیم گرفته است به‌طور کامل از فعالیت در فوتبال ایران کناره‌گیری کند. یحیی گل‌محمدی فصل گذشته همراه با فولاد خوزستان، تیمی که یک فصل پیش از آن در آستانه سقوط به دسته پایین‌تر قرار داشت، موفق شد به رتبه قابل‌توجه چهارم لیگ برتر ایران دست یابد.

این واکنش اعتراضی و استعفا در شرایطی رخ داده است که بسیاری از مربیان و بازیکنان شاغل در فوتبال ایران، با وجود انتظار شهروندان برای همراهی با عزای عمومی ملی و تعویق آغاز نیم‌فصل دوم لیگ برتر ایران، بی‌توجه به کشتار گسترده شهروندان به دست مدیران و نیروهای وابسته به حکومت جمهوری اسلامی، فعالیت خود را از سر گرفته‌اند. در این میان، چهره‌هایی مانند وریا غفوری و مجتبی جباری که پیش‌تر انتقادهایی از مسئولان جمهوری اسلامی مطرح کرده بودند، هفته گذشته پس از گلزنی تیم‌هایشان به جشن و شادی‌های غیرمعمول پرداختند که با فضای عزاداری و خشم عمومی حاکم بر جامعه ایران در تضاد آشکار قرار داشت و موجب طرح انتقاد گسترده کاربران شبکه‌های اجتماعی از آنان شد.

این در حالی است که ده‌ها فوتبالیست و مربی خارجی شاغل در لیگ برتر ایران طی هفته‌های گذشته، در واکنش به اعتراضات میلیونی شهروندان ایرانی علیه جمهوری اسلامی، از بازگشت به ایران خودداری کرده و به‌صورت یک‌طرفه قراردادهایشان را با باشگاه‌هایی مانند استقلال، تراکتور و سپاهان فسخ کرده‌اند.

بی‌اعتنایی بخش قابل‌توجهی از جامعه فوتبال ایران به خیزش ملی ایرانیان، یادآور پاییز ۱۴۰۱ است؛ زمانی که بازیکنان تیم ملی فوتبال ایران هم‌زمان با کشته‌شدن صدها ایرانی، از جمله کودکان، در جریان اعتراضات سراسری، در جام جهانی قطر ۲۰۲۲ به شادی، خنده و رقص مشغول بودند. اکنون نیز تکرار همان شکاف عمیق میان مطالبات جامعه و رفتار نهاد رسمی فوتبال، بار دیگر این حقیقت را پیش روی افکار عمومی قرار داده است که اکثریت شاغلان در فوتبال ایران در بزنگاه‌های تاریخی، به‌جای ایستادن در کنار مردم، در خدمت عادی‌سازی خشونت و سرکوب باقی می‌مانند.