مقدمه تحریریه خبرنامه گویا - اظهارات مطرح‌شده در این یادداشت علی‌حسین قاضی‌زاده از سوی برخی مخاطبان به‌اشتباه به‌عنوان اشاره به احتمال استفاده دونالد ترامپ از سلاح هسته‌ای تعبیر شده است. حال آن‌که نویسنده چنین ادعایی مطرح نمی‌کند، بلکه صرفاً مقایسه‌ای تاریخی میان منطق تصمیم‌گیری پرزیدنت هری اس ترومنو سناریوی احتمالی مدنظر دانلود ترامپ ارائه می‌دهد.

در این قیاس، موضوع نه استفاده از بمب اتم، بلکه انتخاب گزینه‌ای پرهزینه اما محدود برای کوتاه‌کردن جنگ است؛ مشابه آنچه در تحلیل کنونی به تهدیدهای ترامپ درباره هدف قرار دادن زیرساخت‌هایی مانند نیروگاه‌های برق، پل‌ها و احتمال گسترش این الگو به اهداف زیرساختی دیگر تعبیر می‌شود. به بیان دیگر، نویسنده از «منطق تصمیم» سخن می‌گوید، نه از «ماهیت ابزار»؛ یعنی مقایسه‌ای درباره جلوگیری از جنگ طولانی و عملیات زمینی گسترده، نه بحثی درباره سلاح هسته‌ای.

***

علی‌حسین قاضی‌زاده در شبکه اکس

تاریخچه تهدیدهای ترامپ نشان می‌دهد که او مصداق بارز سنگ بزرگ‌ علامت نزدن است. با این حال ممکن این بار به دلایلی متفاوت عمل کند.

۱. ترامپ در ۲ دسامبر ۲۰۲۴ تهدید کرد که اگر تا روز ورودش به کاخ سفید(۲۰ ژانویه) حماس گروگانهای اسرائیل را آزاد نکند، جهنم به پا خواهد شد. حماس آزادشان نکرد، جهنمی هم به پا نشد.

ترامپ این تهدید را ۳ بار دیگر تکرار کرد. ۱۰ فوریه، ۵ مارس و ۳ اکتبر ۲۰۲۵ از ضرب‌الاجل تازه و برپایی جهنم گفت. هر بار تهدیدش از سوی حماس نادیده گرفته شد یا ناقص اجرا شد و هرگز جهنمی برپا نشد.

۲. ترامپ روسیه را ۵ بار تهدید کرد که اگر آتش‌بس را نپذیرد، تعرفه‌های سنگین و تحریمهای ثانویه اعمال می‌کند. ( ژانویه، مارس، می، ژوئیه، اوت ۲۰۲۵)

هر ۵ بار روسیه تمرد کرد و ترامپ هم کاری نکرد.

۳. چین را بارها به افزایش تعرفه‌ها تهدید کرد. هر بار افزایش شدید تعرفه‌ها منتفی شد و‌ آن چیزی هم که وضع شد دقیقا اجرا نشد.

۴. در جنگ ۱۲روزه جمهوری اسلامی را به تسلیم بی‌قید و شرط تهدید کرد و در روز ۱۲ از هشتگ میگا استفاده کرد و از بازگرداندن عظمت به ایران. همان شب آتش‌بس را با فشار به هر دو‌ طرف اعمال کرد.

تعجبی ندارد که این بار هم تهدیدش در به آتش کشیدن نیروگاه‌ها و تخریب پل‌ها را عملی نکند.

اما اگر بخواهد خرق عادت کند و تصمیمش را عملی کند باید بگوییم که تصمیم گرفته کاری شبیه به ترومن در جنگ جهانی دوم را نهایی کند.

آنجا هم ترومن، به جای اجرای عملیات زمینی برای اشغال ژاپن، حمله اتمی به آن کشور را برگزید.

تمامی طرح‌های پیشنهادی منجر به تداوم جنگ تا دو سال بیشتر ‌و کشته شدن ۲۰۰هزار آمریکایی و میلیونها ژاپنی میشد.
ترومن با حمله اتمی به دو شهر ژاپن، با ۲۰۰هزار کشته، در عرض چند هفته به جنگ پایان داد.

به گفته آمریکایی‌ها، هم زمان جنگ محدود شد و هم کشته‌ها به شدت کاهش یافت.

ترامپ اگر مسیر نابودی پل‌ها و تخریب نیروگاه‌ها را برگزیند، باز هم با همان نیت (کاهش دادن کشته‌های جنگ به جای عملیات زمینی و محدود کردن زمان جنگ) به این مسیر می‌رود.

آیا ترامپ باز هم تهدید را نیمه‌کاره رها می‌کند، یا این بار فرق می‌کند؟

***