این نامه همچنین فاش کرده است که «سوابق دادگاه شهرستان فیرفکس در ایالت ویرجینیا، که به‌صورت عمومی در دسترس است و تاریخ آن به ۱۶ ژانویه ۲۰۰۸ باز می‌گردد، نشان می‌دهد که سینا عضدی طبق قانون ویرجینیا به جرمی مرتبط با فحشا تحت پیگرد قانونی قرار گرفته بوده است. این پرونده نشان‌ می‌دهد که او به ارتکاب یک جرم سبک محکوم شده که شامل ۳۰ روز حبس تعلیقی که اجرای آن به حالت تعلیق درآمده بود، ۱۲ ماه آزادی مشروط بدون نظارت و جریمه نقدی بوده است.»

نویسندگان این نامه همچنین تأکید کرده‌اند: «وجود چنین سابقه‌ای به‌طور موجه پرسش‌هایی جدی درباره تشخیص حرفه‌ای، صلاحیت اخلاقی و شیوه رفتار فردی مطرح می‌کند که در جایگاهی تأثیرگذار در یک محیط دانشگاهی قرار دارد و به‌صورت مستقیم با دانشجویان در ارتباط و تعامل است.»

بر اساس این نامه که با عنوان «پاسداری از سلامت و یکپارچگی علمی در مطالعات ایران» منتشر شده، درخواست پاسخگویی درباره اظهارنظرهای عمومی دکتر سینا عضدی، نویسندگان هفت مورد را برشمرده‌اند که به باور آنان باید دانشگاه جرج واشنگتن را وادار به بررسی بورسیه و تحقیق درباره فعالیت‌های علمی و رفتار حرفه‌ای عضدی می‌کند.

در این نامه آمده است: «دکتر عضدی در اظهارنظرهای عمومی خود درباره برنامه هسته‌ای ایران، اغلب روایت تاریخی را از نقطه ای آغاز می‌کند که نشان می‌دهد تلاش جمهوری اسلامی برای دستیابی به توانمندی هسته‌ای، بیش از هر چیز، پاسخی دفاعی به تهدیدهای خارجی، به‌ویژه جنگ ایران و عراق، بوده است.»

در ادامه این نامه آمده است: «چنین روایتی، بخش مهمی از پیشینه تاریخی را که برای ارائه تحلیلی صادقانه از رویکرد امنیتی جمهوری اسلامی ضروری است، نادیده می‌گیرد. از جمله: اشغال سفارت ایالات متحده در تهران در سال ۱۳۵۸ که طی آن دیپلمات‌های آمریکایی به مدت ۴۴۴ روز به گروگان گرفته شدند، شعارهای رسمی جمهوری اسلامی در نخستین سال‌های پس از انقلاب، از جمله «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» که با حمایت حکومت ترویج می‌شد و نیز سیاست اعلام‌ شده جمهوری اسلامی در سال‌های آغازین انقلاب مبنی بر صدور ایدئولوژی انقلاب اسلامی به سراسر منطقه.»

بر اساس گزارشی که در ماه آوریل در روزنامه دانشجویی «هچت» دانشگاه جرج واشنگتن منتشر شد، سینا عضدی دیدگاه پژوهشگرانی را که به گفته او «رهبران جمهوری اسلامی را افرادی غیرعقلانی و تندروهایی با آرمان‌های آخرالزمانی توصیف می‌کنند» مردود دانسته است.

او همچنین گفته است: «در این کتاب استدلال می‌کنم که دغدغه اصلی رهبران رژیم جمهوری اسلامی، حفظ بقا در جهانی است که در آن زور و قدرت، معیار حق و باطل را تعیین می‌کند.»

عضدی گفته است که نقطه آغاز و چارچوب تحلیلی کتاب خود را بر مکتب «واقع‌گرایی» در علوم سیاسی قرار داده است. رویکردی که به اعتقاد نویسنده این گزارش، نقض حقوق بشر و نظام آپارتاید جنسیتی در حکومت‌های تمامیت‌ خواهی چون جمهوری اسلامی را نادیده می‌گیرد.

این نامه که خطاب به مسئولان دانشگاه جرج واشنگتن تنظیم شده، به امضای دکتر شیرین عبادی، حقوقدان، نویسنده، استاد دانشگاه، قاضی پیشین و بنیانگذار کانون مدافعان حقوق بشر در ایران و برنده جایزه صلح نوبل، دکتر هوشنگ حسن‌ یاری، استاد مسائل نظامی، راهبردی و خاورمیانه در کینگستونِ استان انتاریوی کانادا، دکتر کایلی مور- گیلبرت، دانشمند علوم سیاسی بریتانیایی-استرالیایی و گروگان پیشین جمهوری اسلامی ایران و دکتر فرهاد کیان، فیزیکدان و رئیس شرکت «نتسرویا» رسیده است.

با وجود ارسال چندین درخواست رسمی از سوی کیهان لندن جرج واشنگتن و نه سینا عضدی هیچ پاسخی ارائه ندادند.

پیش از انتشار این نامه، خبرنگار کیهان لندن پرسشی رسمی برای کیتلین دکل‌بام، کارشناس ارشد روابط رسانه‌ای دانشگاه جرج واشنگتن، ارسال کرده بود. دکل‌بام در پیامی خطاب به جمعی از مسئولان دفتر روابط رسانه‌ای این دانشگاه درباره این درخواست نوشت: «برای اطلاع همکاران، این موضوع در اختیار میشل و الن است. ما پاسخی ارائه نخواهیم داد.»

کیتلین دکل‌بام در جواب به پرسش کیهان لندن درباره علت خودداری از پاسخگویی، از اظهارنظر در این‌ باره نیز خودداری کرد.

کیهان لندن همچنین درخواست‌های رسمی خود را برای دریافت پاسخ به الن موران، معاون رئیس دانشگاه جرج واشنگتن در امور ارتباطات و بازاریابی، و میشل استون، معاون ارتباطات این دانشگاه، که دکل‌بام از آنان نام برده بود، فرستاد.

در این نامه از دانشگاه جرج واشنگتن خواسته شده است: «بررسی مستقلی از روند استخدام و ارتقای دکتر سینا عضدی در دانشکده امور بین‌الملل الیوت انجام شود. معیارها و استانداردهای مورد استفاده در معرفی اعضای هیئت علمی به‌عنوان کارشناسان رسانه‌ای در مورد مسائل حساس امنیت بین‌المللی را بررسی کند. منابع مالی و مشارکت‌های خارجی مرتبط با برنامه‌های مطالعات خاورمیانه دانشکده الیوت را مورد بازبینی قرار دهد تا از شفافیت و استقلال آنها اطمینان حاصل شود. ارزیابی کند که آیا رفتار عمومی و اظهارنظرهای دکتر عضدی با استانداردهای حرفه‌ای مورد انتظار از اعضای هیئت علمی که نماینده دانشگاه در رسانه‌های بین‌المللی هستند، مطابقت دارد یا خیر.»

امضاکنندگان این نامه تأکید کرده‌اند: «تا زمانی که به این پرسش‌ها به‌ گونه‌ای شفاف و علنی رسیدگی نشود، اعتماد عمومی به سلامت و اعتبار علمی این نهاد دانشگاهی همچنان در معرض آسیب خواهد بود.»

در سال‌های اخیر، شمار زیادی از ایرانیان آمریکایی و همچنین مخالفان جمهوری اسلامی در سراسر جهان، با توصیف تلاش‌های سینا عضدی برای موجه جلوه دادن برنامه تسلیحات هسته‌ای جمهوری اسلامی و نیز پاک نشان دادن کارنامه حکومت ملایان در قبال جنایت‌ها و نقض گسترده حقوق بشر به‌ شدت انتقاد کرده‌اند.

نیما فر، فعال حقوق بشر، در گفتگو با کیهان لندن گفته: «موضع‌گیری‌های علنی و عمومی عضدی این نگرانی را بیش از پیش تقویت کرده است که او عملا در محافل دانشگاهی و رسانه‌ای غرب، نقش مدافع و توجیه‌کننده جمهوری اسلامی را ایفا می‌کند. او در تحلیل‌ها و اظهار نظرهای خود به‌طور مکرر اهمیت و خطرات غنی‌‌سازی ۶۰ درصدی را کم رنگ و کم‌اهمیت جلوه می‌‌دهد و رفتار هسته‌ای جمهوری اسلامی را در چارچوبی دفاعی بازتعریف می‌کند.»

نیما فر افزوده: «عضدی همچنین گرایش دارد استفاده از نیروی مرگبار علیه معترضان را به‌عنوان واکنشی متعارف و مشروع از سوی حکومت‌ها عادی جلوه دهد و مواضع او بیش از آنکه بر اصول جهان‌ شمول حقوق بشر استوار باشد، با روایت‌ها و مواضع رسمی رژیم جمهوری اسلامی همخوانی و همسویی دارد.»

رضا فرنود، پژوهشگر، نویسنده و فعال مدنی، در گفتگو با کیهان لندن نیز تأکید کرده: «اگرچه آزادی علمی و دانشگاهی باید مورد احترام قرار گیرد، اما مجموعه آثار و مواضع سینا عضدی، از جمله کتاب ایران و بمب، باعث نگرانی‌های جدی شده است که فراتر از یک کتاب یا یک مقاله است. او در نوشته‌ها و تحلیل‌های خود بارها این دیدگاه را مطرح کرده که جامعه جهانی باید با «ایران در آستانه دستیابی به سلاح هسته‌ای» کنار بیاید. از نظر بسیاری از ناظران، این رویکرد نه یک تحلیل بی‌طرفانه، بلکه تلاشی مداوم و مستمر برای عادی جلوه دادن وضعیتی است که یکی از مهمترین اصول سیاست جلوگیری از گسترش سلاح‌های هسته‌ای، یعنی اصل بازدارندگی، را به‌طور اساسی تضعیف می‌کند.»