با خودم قرار گذاشته بودم که دیگر چیزی خطاب به رییس جمهور ترامپ ننویسم. البته این قدر ساده لوح نیستم که تصور کنم او یا چند درجه پایین تر از او مطالب مرا می خوانند و من این ها را در اصل برای خودهامان یعنی برای مخالفان صد در صدی جمهوری نکبت اسلامی و برای ثبت در تاریخ می نویسم و انتظار و توقعی از این نوشته ها ندارم.
قبلا نوشته بودم که هر روز که در سرنگونی حکومت نکبت اسلامی تاخیر شود باید بهای سنگینی برای آن پرداخت. آقای ترامپ متاسفانه وارد بازی با پس مانده های جمهوری اسلامی شد و نمی دانم واقعا چه چیز به او القا کرده بودند که به رغم زرنگی در معامله که لازمه اش شناخت طرف مقابل است وارد این بازی شد ولی مهم برای ما این است که از تمام امکانات داخلی و خارجی برای سرنگون کردن کامل حکومت نکبت استفاده کنیم.
متاسفانه از مخالفان ایرانی هیچگونه انتظاری نمی رود و چند هزار کشته ی فقط دی ماه هم انگیزه ای نشد برای عمل موثر و متفاوت آن ها و فعلا باقی می ماند عملکرد خارجی ها و در ابتدا امریکا. از اسراییل هم که فعلا خبری نیست و ظاهرا کم شدن خطر اتمی جمهوری اسلامی برایشان کافی بوده است.
از تاثیر کشورهای حاشیه ی جنوبی خلیج فارس هم چشم ام زیاد آب نمی خورَد و اینقدر این ها در این اطراف ساخت و ساز کرده اند که وحشتِ از دست دادن «چیزها» و آسیب ها کلا آن ها را در مقابل جمهوری اسلامی فلج کرده است.
بازی های سیاسی و شل کن سفت کن های ترامپ هم کلا اطمینان به دستگاه سیاسی امریکا را در میان مردم ایران از بین برده است و به حق نمی توان به چنین بازیگری به اندازه ی سر سوزنی اطمینان کرد.
این امریکا، آن امریکای دهه ی سی و چهل میلادی و دوران جنگ جهانی نیست. اروپا هم که شیر بی یال و اشکم و دُمی شده که منفعت اش را در معامله گری صِرف می جوید.
امریکا با زجر کش کردن مردم ایران نفرت پنهان برای خود می خَرَد و فرصت به طرفداران و عمله اکره ی پیدا و پنهان جمهوری اسلامی برای بازیابی قدرت شیطانی شان می دهد.
امیدواریم این سری از حملات امریکا مانند دفعه پیش باعث قدرت گیری معنوی جمهوری اسلامی نشود و کار او یکسره شود.
هدیه معنیدار اردوغان به رهبران ناتو
