«پیرها تصمیم می‌گیرند؛ جوانها می‌میرند؛ از صدای اذان می‌ترسیم»

مسیح علی‌نژاد: خواهر پارسا رضادوست سر مزار برادر کشته شده‌اش ایستاده بود و اینچنین شجاعانه با حاضران سخن گفت. گفت از صدای اذان می‌ترسد چرا که در جمهوری اسلامی، سپیده‌دم و صدای اذان یعنی اعدام!

برای او «الله‌اکبر» دیگر یادآور نماز نیست. یادآور طناب دار است. یادآور خانواده‌هایی که کنار گوشی می‌نشینند و منتظر زنگی هستند که خبر مرگ فرزندشان را بیاورد.

گفت: در کشوری زندگی می‌کنیم که اسلامی‌اش می‌نامند، اما ما از صدای اذانش می‌ترسیم.
اینجا پیرها تصمیم می‌گیرند و جوانها می‌میرند.

این سخنرانی خواهر پارسا رضادوست است. دانش‌آموز هفده‌ساله‌ای که در جریان قیام زن زندگی آزادی توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی به قتل رسید.

***