او در سال ۱۳۶۸ عضو کمیته اجرایی شد، در سال ۱۳۷۰ مسئولیت دفتر مرکزی سازمان را برعهده گرفت و دو سال بعد به شورای رهبری راه یافت. میمنت در سال ۱۳۹۳ عضو شورای مرکزی و در سال ۱۴۰۰ به یکی از مسئولان اول مشترک سازمان تبدیل شد.

اعضای خانواده میمنت نیز سابقه ارتباط و عضویت در مجاهدین خلق داشته‌اند. مادر او، اختر مولوی، در سال ۱۳۶۷ کشته شد. دو برادرش، مسعود و محمود، نیز در دهه ۶۰ اعدام شدند. پدر او، عبدالله میمنت، پیش از انقلاب قاضی دادگستری بود و پس از انقلاب از سمت خود کنار گذاشته شد.

از حلقه رهبری تا «مسئول اول»

میمنت برخلاف برخی چهره‌های شناخته‌شده مجاهدین خلق، سال‌ها حضور رسانه‌ای محدودی داشته، اما در رده‌های بالای تشکیلاتی این سازمان فعالیت کرده است.

درباره نقش دقیق او در عملیات «فروغ جاویدان» در سال ۱۳۶۷ روایت‌های متفاوتی وجود دارد. اسناد و روایت‌های منتشرشده از سوی مجاهدین خلق نشان می‌دهد که میمنت از سال ۱۳۶۵ در مناطق مرزی حضور داشته و مسئولیت‌هایی در ساختار سازمان برعهده گرفته بود، اما ادعای فرماندهی مستقیم او بر بخشی از عملیات فروغ جاویدان به‌طور مستقل تأیید نشده است.

حضور در دادگاه حمید نوری

یکی از معدود حضورهای علنی و بین‌المللی میمنت در سال ۱۴۰۰ و در جریان دادگاه حمید نوری در سوئد رقم خورد. او روز ۲۲ مهر آن سال از آلبانی و از طریق ارتباط ویدیویی در دادگاه استکهلم حاضر شد.

میمنت در این پرونده علاوه بر جایگاه تشکیلاتی خود، به عنوان خواهر محمود میمنت، زندانی سیاسی اعدام‌شده در سال ۱۳۶۷، شهادت داد و درباره بازداشت، زندان و سرنوشت برادرش سخن گفت.

انتخاب مهناز میمنت بیش از آنکه ورود چهره‌ای تازه به رأس مجاهدین خلق باشد، ارتقای یکی از اعضای قدیمی حلقه رهبری این سازمان است؛ چهره‌ای که دهه‌ها در سطوح بالای تشکیلات حضور داشته، اما در مقایسه با مریم رجوی و برخی دیگر از رهبران مجاهدین، کمتر در عرصه عمومی دیده شده است.