ترامپ در پاسخ به پرسشی درباره زمان حمله احتمالی گفته است: «مگر چنین چیزی را به شما می‌گویم؟» و سپس افزوده که «امروز» حمله‌ای انجام نخواهد شد. این پاسخ، زمان مشخصی برای عملیات تعیین نمی‌کند، اما نشان می‌دهد گزینه نظامی همچنان روی میز است و واشینگتن قصد ندارد برنامه احتمالی خود را علنی کند.

در اسرائیل نیز بحث بر سر زمان و شرایط اقدام نظامی شدت گرفته است. شبکه ۱۲ اسرائیل از تمایل بنیامین نتانیاهو به حمله پیش‌دستانه پیش از انتخابات و مخالفت رئیس ستاد کل ارتش با اجرای آن در آن مقطع خبر داده؛ گزارشی که نتانیاهو آن را رد کرده است. اسرائیل کاتس، وزیر دفاع، نیز گفته اسرائیل قصد آغاز حمله پیش از انتخابات را نداشته و برای پاسخ به حمله احتمالی جمهوری اسلامی آماده بوده است.

در نتیجه، از این اظهارات نمی‌توان قطعی بودن جنگ یا زمان آغاز آن را نتیجه گرفت. آنچه روشن است، هم‌زمانی آمادگی نظامی، فشار سیاسی و تلاش‌های میانجی‌گرانه است؛ شرایطی که در آن یک تصمیم یا محاسبه اشتباه می‌تواند مسیر تحولات را تغییر دهد.

شایان سمیعی، کارشناس امنیت ملی، تقویت نیروهای آمریکایی در منطقه و آماده‌سازی‌های نظامی را نشانه فراهم شدن مقدمات عملیات می‌داند، هرچند تأکید می‌کند این تحرکات به‌تنهایی به معنای اتخاذ تصمیم نهایی نیست. به باور او، لفاظی‌ها و محاسبات نادرست جمهوری اسلامی می‌تواند احتمال تصمیم ترامپ به اقدام نظامی را افزایش دهد.

حمایت علنی ترامپ از نتانیاهو نیز در همین چارچوب قابل بررسی است. در ارزیابی سمیعی، باقی ماندن نتانیاهو در قدرت، اجرای برنامه‌های مشترک دو طرف را آسان‌تر می‌کند؛ در حالی که تغییر دولت اسرائیل ممکن است روند تصمیم‌گیری را برای مدتی به تعویق بیندازد.

پرسش اصلی اکنون این است که آیا جمهوری اسلامی پیش از بسته شدن پنجره دیپلماسی، حاضر به تغییر سیاست خواهد شد یا بار دیگر با انکار خطر و اصرار بر مواضع گذشته، کشور را به آستانه جنگی تازه خواهد برد.