توافق پایان جنگ باید عبور امن از هرمز را تضمین کند، خطر ذخیره اورانیوم ۶۰ درصدی را برطرف سازد و محدودیت‌های قابل راستی‌آزمایی بر غنی‌سازی اعمال کند
ایران اینترنشنال - دیوید پترائوس، رییس پیشین سیا، در وال‌استریت ژورنال نوشت که توافق پایان جنگ با حکومت ایران باید آزادی کشتیرانی در تنگه هرمز را برقرار کند، خطر ناشی از ذخیره اورانیوم ۶۰ درصدی ایران را برطرف کند و محدودیت‌های قابل اجرا بر غنی‌سازی وضع کند.
پترائوس، ژنرال بازنشسته ارتش آمریکا و فرمانده پیشین فرماندهی مرکزی این کشور، هشدار داد که آتش‌بس می‌تواند زمینه درگیری بعدی را فراهم کند، اگر تهران بتواند درآمد نفتی و تجارت دریایی خود را احیا کند و هم‌زمان توان تهدید کشتیرانی و بازسازی برنامه هسته‌ای‌اش را حفظ کند. به نوشته او، دستیابی به سه هدف پیشنهادی به تغییر حکومت، اشغال ایران یا ادامه نامحدود جنگ نیاز ندارد.
پترائوس تردد عادی کشتی‌ها را معیار بازگشایی هرمز دانست
به گفته پترائوس، آزادی کشتیرانی زمانی برقرار می‌شود که کشتی‌های تجاری بتوانند بدون حمله، مزاحمت یا محدودیت‌های خودسرانه از آب‌های بین‌المللی عبور کنند. او تردد عادی کشتی‌ها، ازسرگیری پوشش بیمه‌ای سفرهای دریایی و رسیدن منظم محموله‌های انرژی به بازارهای جهانی را معیار سنجش این وضعیت دانست.
پترائوس پیشنهاد کرد فرماندهی مرکزی آمریکا تلاش برای حفاظت از کشتی‌ها و زیرساخت‌های انرژی و پاک‌سازی مین‌ها را افزایش دهد. او همچنین از شرکای آمریکا در خلیج فارس خواست تعمیرات را سرعت دهند، ظرفیت ذخیره‌سازی و انتقال محموله میان کشتی‌ها را افزایش دهند و از خطوط لوله منتهی به فجیره در امارات متحده عربی و ینبع در عربستان سعودی استفاده کنند.
او خواستار تعیین تکلیف ذخیره اورانیوم ۶۰ درصدی شد
پترائوس با استناد به برآورد آژانس بین‌المللی انرژی اتمی نوشت که پیش از قطع دسترسی بازرسان در ژوئن ۲۰۲۵، حکومت ایران ۴۴۰.۹ کیلوگرم اورانیوم با غنای ۶۰ درصد در اختیار داشت. به نوشته او، آژانس از آن زمان اطلاعی از محل و وضعیت این ذخیره ندارد. غنای این مواد از سطح حدود ۹۰ درصدی که معمولا تسلیحاتی خوانده می‌شود پایین‌تر است. پترائوس نوشت که رساندن آن به غنای تسلیحاتی بسیار سریع‌تر از غنی‌سازی سوخت معمول راکتور تا همان سطح خواهد بود.
او پیشنهاد کرد حکومت ایران اطلاعات مربوط به این ذخیره را به‌طور کامل اعلام کند و اجازه دهد بازرسی‌ها از سر گرفته شود. سپس مواد باید با راستی‌آزمایی از ایران خارج شوند یا غنای آن‌ها با اختلاط کاهش یابد. به گفته پترائوس، توافق همچنین باید غنی‌سازی را در سطح مصارف غیرنظامی نگه دارد، برای حجم ذخایر و شمار سانتریفیوژهای پیشرفته سقف تعیین کند و نظارت پیوسته و دسترسی سریع بازرسان به مکان‌های مشکوک را تضمین کند.
پترائوس ادامه محاصره و احیای صادرات انرژی منطقه را پیشنهاد کرد
به نوشته پترائوس، حکومت ایران پیش از آغاز محاصره در اواسط آوریل روزانه بین ۱.۵ تا ۲ میلیون بشکه نفت صادر می‌کرد. او گفت محاصره صادرات نفت و تجارت دریایی ایران را محدود کرده و واشینگتن باید این فشار را تا پذیرش توافقی قابل راستی‌آزمایی حفظ کند. او افزایش فشار بر تراکنش‌های مالی ایران، ناوگان سایه حامل نفت این کشور و تجارت زمینی پشتیبان حکومت را نیز پیشنهاد کرد.
ترائوس در عین حال نوشت که اختلال در صادرات دیگر کشورهای خلیج فارس، با بالا نگه داشتن قیمت انرژی، فشار بر مصرف‌کنندگان آمریکایی و متحدان واشینگتن را افزایش می‌دهد و فرصت سیاسی آمریکا برای ادامه محاصره را کوتاه می‌کند. به نوشته او، تا ماه اکتبر صادرات نفت خام و میعانات گازی خلیج فارس به حدود ۸۶ درصد سطح پیش از جنگ بازگشته بود، اما صادرات فرآورده‌های پالایشی کمی بیش از نیمی از سطح معمول بود و ارسال گاز طبیعی مایع همچنان به‌مراتب پایین‌تر از سطح عادی قرار داشت.
او کاهش فشار را به اجرای تعهدات حکومت ایران گره زد
پترائوس پیشنهاد کرد حکومت ایران ابتدا حمله به کشتی‌ها را متوقف کند و در رفع خطرهای دریایی همکاری کند. در مرحله بعد، دسترسی بازرسان آژانس باید برقرار شود، تکلیف ذخیره اورانیوم غنی‌شده روشن شود و تهران محدودیت‌های قابل اجرا بر غنی‌سازی را بپذیرد. به گفته او، آمریکا می‌تواند پس از راستی‌آزمایی هر مرحله از فشار بکاهد و امکان بازگرداندن محدودیت‌ها را حفظ کند.
او رفع محاصره، آزادسازی دارایی‌های مسدودشده و کاهش حضور نظامی آمریکا را به برقراری عبور امن، رفع خطر ذخیره اورانیوم ۶۰ درصدی و اجرای محدودیت‌ها و بازرسی‌های هسته‌ای مشروط کرد. پترائوس هشدار داد که رفع محاصره در ازای وعده بازگشایی تنگه و موکول کردن پرونده هسته‌ای به مذاکرات بعدی، اهرم فشار آمریکا را پیش از اجرای تعهدات حکومت ایران از میان می‌برد.
