 |
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
||
|
||||||
 |
 |
 |
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
||||||
|
|
|
|
|||
کابل، ايرنا : ۱۷ آذر۱۳۸۲ برابر با ه شتم دسامبر۲۰۰۳
با خانم "عاقله رضايي " ايفاگر نقش " نقره " بازيگر نقش اول فيلم "ساعت
پنج عصر" ساخته "سميرا مخملباف " در دفتر "کابل فيلم " وعده مصاحبه گذاشته
بودم .
نقره بر خلاف نقشي که در فيلم ايفا کرده نشان نمي دهد که مي خواهد رييس
جمهورى شود. او ريز نقش و خجالتي است و چمدانهايش را بسته تا براى شرکت
در جشنواره فيلمهاى مستند ايران و افغانستان به آلمان برود.
خانم رضايي متاهل و داراى سه پسر به نامهاى فهيم ، صميم و تميم است و
از مدرسه "زينب کبرا" ديپلم گرفته ، در رشته علوم در دانشگاه کابل تحصيل
کرده ، اما به گفته او با آمدن طالبان دانشگاه براى وى و دختران حرام شد.
وى گفت : در زمان طالبان پنهاني به دختران درس مي دادم ،اما بعدها ديگر
ادامه ندادم .
رضايي درباره اينکه آيا فکر مي کرد، روزى بازيگر شود؟ گفت : هرگز، اما
اما علاقه زيادى به سينما داشتم و مجلات سينمايي را زياد مطالعه مي کردم .
وى افزود : فيلم هاى سينمايي را فقط از طريق تلويزيون مي ديدم و درباره
کارگردان سينما بسيار شنيده بودم . بعد ازاينکه با " سميرا مخملباف " آشنا
شدم ، او پس از امتحان ، مرا براى بازى قبول کرد و فيلمبردارى " ساعت پنج
عصر" شروع شد، اما من هرگز اميد نداشتم که بتوانم اين بازى رابه خوبي به
پايان برسانم .
نقره درباره احساس خود از نخستين روزى که در مقابل دوربين قرار گرفت ،
يادآورشد : احساس غريبي داشتم ، مي ترسيدم که بازى ام باعث خرابي فيلمبردارى
شود و برايم باور کردني نبود ،زيرا من بازيگرى را يک امر بسيار پيچيده
مي پنداشتم و برايم حيرت انگير بود.
وى در پاسخ به اين سووال که "با توجه به جامعه سنتي افغانستان آيا اين
اجازه از طرف خانواده به شما داده شده بود تا بازيگر يک فيلم سينمايي
شويد؟"گفت : خانواده ام ازاين امر بسيار به نيکويي استقبال کرد ،ولي من
خودم مي ترسيدم زيرا همواره به اين فکر بودم که نقش آفريني بايد تخصصي دنبال
شود و از ورود آماتورگونه به سينما مي ترسيدم ،اما برادر و خانواده ام مرا
تشويق کردند.
نقره در پاسخ به سووال ديگرى درمورد رضايت "از نقش خود در اين فيلم
افزود : يک سال از بازى در ساعت پنج عصر مي گذرد، اما تاکنون کسي مرا به
دليل اين کار سرزنش نکرده و همواره مورد تشويق قرار داده اند که اين خود
باعث دلگرمي من شده است .
وى ، علاقه مندى و برخورد خوب کارگردان را عامل اصلي موفقيت خود عنوان
کرد و اظهار داشت : تکرار صحنه ها در چند روز اول مرا خسته کرده بود، اما
بعد در مقابل دوربين خيلي راحت بودم .
رضايي درباره صحنه هاى فيلم گفت : تمام صحنه هاى فيلم را دوست دارم ،اما
صحنه هايي را که در دشت "پلچرخي " به خاطر فضاى آزاد و براى اينکه
زيبايي هاى افغانستان را نشان مي دهد، بيشتر مي پسندم .
وى درباه اينکه چقدر بازى او در فيلم ساعت پنج عصر توانسته چهره زن
افغانستان را به جهان معرفي کند؟ گفت : جواب اين پرسش بسيار مشکل است زيرا
بايد از ديگران پرسيد، اما اين امر را بايد توجه داشت که وقتي در جشنواره
"کن " اين فيلم جايزه هيات داوران را دريافت کرد براى نخستين بار يک زن
افغانستان نامش به عنوان بهترين بازيگر زن بر سر زبانها افتاد و اين
مي تواند در معرفي زن افغانستان نقش داشته باشد و براى من يک افتخار است .
رضايي گفت : زن افغانستان از زمان طالبان که زن بودن جرم بود تاکنون
تغييرات زيادى کرده و زنان اکنون خيلي به آينده اميدوارند و روزنه ها براى
رشد فکرى و اجتماعي زنان باز شده است .
وى افزود : در افغانستان باورهاى غلط به مردان اين اجازه را نداده تا
زنان را نيز درکنار خود به حساب آورند و از قهرمانان زن که در راه آزادى
و آباداني اين کشور رشادتهاى زيادى داشتند، نام ببرند، به همين دليل هم
بود که من در فيلم ساعت پنج عصر دنبال الگوهاى خارجي مي گشتم .
وى درباره اختيارات خود در جريان فيلمبردارى گفت : در زمان تهيه فيلم
سعي داشتم که تنها نقش بازى نکنم و کارگردان نيز به من اين اجازه را داده
بود تا از محدوده ديالوگهاى فيلم خارج و حرفهاى خود را نيز بيان کنم .
وى گفت : محسن مخلمباف در اين فيلم به من خاطرنشان کرد ،"اگر مي خواهي
يک هنرمند موفق باشي بدون در نظر داشتن اطرافيان و حضور دوربين ايفاى
نقش کن " اين امر باعث شد که من در فيلم "ساعت پنج عصر" خودم باشم .
