محمد رحمانيان كارگردان نمايش “اسبها”، اين نمايش را نماد سادهاي از دنيايي عنوان كرد كه انسانها همواره در آن درگير جنگ و خونريزي بودهاند و راه سوي براي رستگاري آنها وجود نداشته است.
به گزارش خبرنگار تئاتر ايسنا، رحمانيان كه شامگاه روز پنجشنبه در جلسه نقد و بررسي نمايش اسبها با حضور مصطفي محمودي از كانون ملي متنقدان تئاتر سخن ميگفت، تصريح كرد: زمان اين نمايش اگر چه متعلق به بيش از هزار سال پيش است ولي هم اكنون نيز در سرزميني كه داستان اين نمايش در آن ميگذرد جنگي خونين به راه افتاده است.
وي تصريح كرد: ما در دنياي به سر ميبريم كه يا بايد سلاخي كنيم يا سلاخي شويم و راه سومي براي رستگاري او وجود ندارد.
رحمانيان گفت: من در اين نمايش، سعي كردم اسبها را نماد جنگ نشان دهم چون تا 2000-3000 سال پيش سرنوشت هر جنگي را اسبها تعيين ميكردند.
وي توضيح داد:ا سبهايي كه همواره نان آور بودهاند يا عروس به حجله ميبردهاند يا در مراسم حج، حاجي از آنها استفاده ميشود. سرنوشت آنها به گونهاي رقم ميخورد كه براي كشتن از انها استفاده مي شود.
در اين جلسه كه برگزاري آن را مصطفي محمودي به عهده داشت رحمانيان در پاسخ به سوالي تاكيد كرد: هر اثري را با شكلهاي متفاوت ميتوان اجرا كرد. نمايش اسبها را نيز در ميتوان در مقياسهاي كوچكتر و با امكانات كمتري اجرا كرد ولي بهتر است كه ما دست كارگردان را براي اجرا نبنديم.
من نمايش هملتي را ديدم كه با 6 بازيگر اجرا شده بود و نمايشي ديگر را مشاهده كردم كه بيش از صد بازيگر داشت و البته هر دو اين نمايشها خوب اجرا شده بودند.وي تصريح كرد: به عدد آدمهاي مختلف شيوهها و نگاههاي مختلف وجود دارد .رحمانيان تاكيد كرد: وظيفه اصلي كارگردان بازآفريني ،خلاقيت و شكوفا كردن دوباره متن است.
در حاشيهي برنامه:
- صدا يك گربه، در زمان سكوت بر جلسه قابل توجه مينمود.
- تماشاگري از رحمانيان پرسيد شما كه 6 تا دستيار و مشاور در اين نمايش داشتيد چرا كارگردانيتان ظريف و مينياتوري نبوده است؟!.