 |
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
||
|
||||||
 |
 |
 |
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
||||||
|
|
|
|
|||
خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس فرهنگ و هنر - سينما
سينماي ايران، يك سينماي مردانه است بنابراين كار براي مردان فراهم ميشود و زنها در كنار ميمانند.
پوران درخشنده، كارگردان “شمعي در باد” همزمان با اكران اين فيلم، ضمن بيان اين مطلب به خبرنگار هنري ايسنا گفت: من فيلمساز، بايد درجهت آنچه به آن معتقدم از اين حرفه استفاده كنم، بنابراين من چرا نبايد در مورد “زنان بيوه“ كار كنم اما مردان ميتوانند؟!
وي در ادامه تصريح كرد: من هيچ وقت، رنجهايي را كه براي “شمعي در باد” كشيدم، از ياد نميبرم. سه سال تمام براي گرفتن پروانه ساخت صبر كردم و در نهايت مشروط شد اما كسان ديگري در همان سال آمدند و پروانه ساخت گرفتند.
كارگردان “رابطه“ با تاكيد بر اينكه تحولات اجتماعي لحظهاي شده گفت: بنابراين موضوع امروز من با فرداي من فرق ميكند و علت اينكه به دنبال اين حرفه آمدم، اين بود كه دغدغههاي هميشگي خود را به گونهاي مطرح كنم.
پوران درخشنده، خواستار فراهمشدن يك شرايط مساوي شد و گفت: چرا فيلم من بايد سه هفته اكران شود؟ چه كسي تعيينكننده است؟! مگر قرار نيست طبق آييننامه شوراي صنفي، هر فيلم در تابستان 5 هفته اكران شود؟! اين اتفاق، يعني تبعيض، بنابراين با وجود اين اتفاقات، فكر ميكنم هر كس كه توان و زور بيشتري داشته باشد، راحتتر ميتواند كار كند.
وي دربارهي “شمعي در باد” و موضوع جوانان كه در آن مطرح است، اظهار داشت: اسم فيلم قبليام كه درباره “زنان بيوه“ بود و پروانه ساخت نگرفت را بر روي اسم فيلم جديدم كه درباره جوانان و موضوع اعتياد است، گذاشتم تا به صورتي بخودم آرامش بدهم! به هر حال معتقدم اين جوانان نيز همانند آن زن “شمعي در باد” هستند.
پوران درخشنده دغدغهي خود را ديدهشدن و حسكردن دانست و تصريح كرد: ما در يك جامعه جوان زندگي ميكنيم بنابراين اين جامعه نياز به حراست و ديدهشدن دارد چون مثل يك نهال لرزان و ضعيف است و اگر به اين موقعيت توجه نشود ممكن است اين نهال زود بشكند به همين دليل من به دنبال آسيبها و روانشكننده ميروم تا بتوانم پيشگيري كنم.
به گزارش ايسنا، اين كارگردان سينماي ايران به مراحل شكلگيري “شمعي در باد” اشاره كرد و گفت: سال 71 به دنبال يك كار تحقيقي، سريال 17 قسمتي به نام “شوكران“ ساختم كه بعد از يكسال چند قسمت آن دير وقت از تلويزيون پخش شد اما به دليل اينكه گفتند فضاء شبكه غمانگيز شده ادامه پيدا نكرد و فكر ميكنم در آن دوره تعداد معتادين خيلي كمتر بود به هر حال اين دغدغه هميشه با من بود و هميشه صداي معتادي كه ميگفت: 18 بار ترك كردم اما براي هجدهمين بار وقتي به خانه رفتم، اولين كاري كه كردم، گوشوارهي دخترم را از گوش او گرفتم و دويدم كه مواد تهيه كنم، در گوش من صدا ميكرد. با خود ميگفتم پس جداشدن از اعتياد خيلي سخت است و ما ميتوانيم جسم آدمها را درست كنيم اما اعتياد روان انسان را دچار مشكل ميكند بنابراين بايد شرايط روحي و رواني در منزل و محل كار براي اين فرد معتاد بوجود بيايد كه دنبال اعتياد نرود.
پوران درخشنده در ادامه افزود: تحقيقي را درباره دختران و زنان شروع كردم و در دبيرستان دخترانه، ديدم بعضي از دخترها از يك قرصي استفاده ميكنند به نم ex و دختري براي من تعريف كرد كه چگونه از اين قرصها استفاده ميكند و مدتها ميخندد. اين موضوع به روح من ضربه وارد كرد، به دنبال اين قضيه رفتم تا به “سراي احسان“ رسيدم و آنجا با شخصيت اصلي فيلم “شمعي در باد” برخورد كردم. پسري تحصيلكرده كه به دلايل مختلفي به سراغ اعتياد و مواد توهمزا رفته بود و حالا در آنجا شركت داشت، ترك ميكرد و بقيه شخصيتهاي فيلم را در عالم واقع پيدا كردم و در نهايت، اين سه شخصيت را با سه خاستگاه اجتماعي متفاوت بيرون كشيدم.
كارگرداني “شمعي در باد” با اشاره به اينكه شانزده دفعه فيلم را با تماشاگر ديده به يكي از خاطراتش همزمان با اكران فيلم اشاره كرد و گفت: اهميت ساخت “شمعي در باد” براي من اين بود كه بعد از اتمام فيلم پسري بيايد به من بگويد چرا دربارهي اين مساله فيلم ساختي؟آن پسر ناراحت بود كه كارهايش رو شده است.!
پوران درخشنده درباره نوع نگاه سينما به اعتياد گفت: بايد كار كارشناسي بشود و مساله را باز كنيم، شخصيتها را از عالم واقع پيدا كنيم. چون اعتياد و معتاد به آن شكل كليشهاي كه در بعضي فيلمها مطرح ميشود، وجود ندارد. يك قرص بدون رنگ و بو كه به راحتي، جوانان ميتوانند از آن استفاده كنند وجود دارد، بنابراين سينما ميتواند به خانوادهها آگاهي بدهد.
وي معتقد است با توجه به محدوديتها و حساسيتها مقدار محدودي از آنچه را ديده، توانسته در فيلم بياورد.
كارگردان ”پرنده كوچك خوشبختي“ درباره كمك سازمانهاي مربوطه به اين فيلم نيز به ايسنا گفت: متاسفانه هيچ اتفاقي در اين باره نيفتاد، من انتظار داشتم سازمان ملي جوانان نسبت به اين فيلم، واكنش نشان بدهد. به هر حال من فقط تلاش كردم كه از طريق تبليغات تلويزيوني خانوادهها را مطلع كنم كه چنين فيلمي در حال اكران است.
وي به انتخاب بازيگران اشاره كرد و گفت: من از بهرام رادان، سعي كردم بگونهاي استفاده كنم كه شما آن پسرك چشمآبي و موبوري كه در بعضي فيلمها هست، نميبينيد. او پذيرفت كه ”فرزين” ”سراي احسان“ باشد و با او ارتباط برقرار كرد و خود فرزين نيز خيلي تحت تاثير فيلم بود، وقتي فيلم “شمعي در باد” را ديد گريه كرد و گفت: شما نميدانيد چكار كرديد؟!
پوران درخشنده به دو شخصيت مقابل فرزين اشاره كرد و گفت: آن دو و بهرام رادان هر سه با مسئوليت به هم كمك كردند و در كنار پيشكسوتاني چون مشايخي، ايرج راد، آزيتا حاجيان، با هم زندگي كردند.
به گزارش ايسنا، اين كارگردان سينماي ايران در سال 1365 با فيلم “پرنده كوچك خوشبختي” وارد عرصه سينما شده و در سالهاي بعد فيلمهاي ”رابطه“، ”عبور از غبار“، “زمان از دست رفته“، ”عشق بدون مرز“ را ساخت و 9 سال كار نكرد تا دوباره با فيلم “شمعي در باد” وارد عرصه سينما شد.
پوران درخشنده در اينباره اظهار داشت: هيچ كس در اين 9 سال نپرسيد چرا من به عنوان اولين كارگردان زن سينماي ايران بعد از انقلاب كار نميكنم. وي گفت: سينماي سال 68 را خيلي دوست داشتم چون به عنوان اولين كارگردان زن در آن سال آمدم. اما سالهاي بعد ديگر سينما، آن سينمايي نبود كه دوستش داشتم و حالا با “شمعي در باد” ورود ديگري به سينما دارم و اميدوارم سينماي ايران شرايطي بوجود بياورد كه به راحتي فيلمسازان بتوانند آنچه در انديشه دارند و در خدمت به مردم است، بسازند.
بر اساس همين گزارش “شمعي در باد” كه از امروز به جاي “برگ برنده“ در گروه سينماي آفريقا به نمايش درميآيد داستان سه پرواز و سه مقصد متفاوت، سه جوان با دنياهاي متفاوت است.
در اين فيلم جمشيد مشايخي، آزيتا حاجيان، ايرج راد، بهرام رادان، شهاب حسيني و حسام نواب صفوي به ايفاي نقش ميپردازند.
