خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس فرهنگ و هنر - سينما
نشست خبري فيلم “تهران ساعت 7 صبح” با حضور كارگردان اين فيلم و دو تن از بازيگران و طراح صحنه در خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا) برگزار شد.
به گزارش خبرنگار هنري ايسنا، در ابتداي اين نشست، امير شهاب رضويان كارگردان فيلم “تهران ساعت 7 صبح” با اشاره به تفاوتهاي فيلمسازاني كه از سينماي كوتاه ميآيند، با فيلمسازاني كه از دستياري كارگرداني به سينما ميآيند گفت: فيلمسازاني كه از سينماي كوتاه ميآيند كمتر خود را تكرار ميكنند.
وي ضمن بيان اينكه فاصلهاي ميان فيلم كوتاه و بلند نيست ،تصريح كرد: فيلم كوتاه تنها از قصههاي كوتاهتري تشكيل شده است .بنابراين فيلم” تهران ساعت 7 “را شايد بتوان پنج فيلم كوتاه به هم پيوسته دانست.
رضويان در ادامه تاكيد كرد: فيلمسازاني كه از سينماي كوتاه وارد سينماي حرفهاي شدهاند، آثاري توليد ميكنند كه دچار كليشهها و تكرار نيست در نتيجه سينمايي است ،كه ميتواند سينماي ايران را نجات دهد.
اين كارگردان با اشاره به اينكه ساخته قبلياش،” سفر مردان خاكستري“ يك فيلم جادهاي كاملا شخصي بود گفت: در “سفر مردان خاكستري” زندگي جزئي از فيلم و فيلم جزئي از زندگي بود.
رضويان در ادامه تاكيد كرد:تماشاگر فيلمفارسي هيچ گاه از” تهران ساعت “7 خوشش نميآيد!
اين فيلم با مضمون شاعرانه و طنز كه رويكردي اجتماعي هم دارد ، روايتش شبيه فيلمهاي ديگر نيست.
وي درادامه تصريح كرد: سينماي ايران، با فيلمهاي متفاوت و غير متعارف براي كشورش كسب آبرو كردهاست، اما هماكنون كمترين توجه به اين بخش از سينما ميشود.
سينماي ”صاحب انديشه “در ايران، مثل مهمانهاي بدون وعدهاي هستند، كه هيچ سالن سينمايي در اختيار آنها نيست. به گزارش ايسنا ،كارگردان” تهران ساعت 7صبح“ معتقد است، اگر به اين فيلم نيز همانند فيلمهاي گيشهاي، سالن سينما به اندازه كافي اختصاص داده شود، از فروش خوبي برخوردار خواهد شد.
وي با اشاره به ساخت فيلمهاي “تهران ساعت 7” و “سفر مردان خاكستري” گفت: فيلمهاي من فيلمهايي نيست، كه تصويري زشت و بدنام از جامعه ايران نشان دهند. من تصويري متفاوت از وطنم ارائه ميدهم ،كه متاسفانه در همين وطن، فيلم من اكران درست و حسابي نميشود.
وي با رد اتهام ساخت فيلم براي جشنوارهها تاكيد كرد: به خدا قسم ، ترجيح ميدهم فيلمهايم در ايران به نمايش درآيند. درحاليكه مسئولان با سينماي متفاوت و فرهنگي، پز ميدهند، اما بيشترين ظلم را به فيلمهاي فرهنگي ميكنند.
رضويان درباره فيلم تهران ساعت 7 گفت: اين فيلم نگاهي طنز آميز به جامعه دارد و در حقيقت كاريكاتوري از جامعه ايران نشان ميدهد.اين فيلم ميگويد ،فرآيند ديكتاتوري تنها در نظامهاي سياسي نيست ،بلكه در خانوادهها و بطن جامعه نيز وجود دارد.
وي با اشاره به اپيزودي از اين فيلم تصريح كرد: وقتي به 2 تا آدم در يك آزمايشگاه قدرت ميدهند، چگونه آن دو يكديگر رااذيت ميكنند.
رضويان گفت: در “تهران ساعت 7” نقد اجتماعي ميكنم و بي جهت تلخ نميشوم و فحش نميدهم.
آدمهاي ”تهران ساعت 7” اگرچه همه در پايان مستاصل ميشوند، امادر عين استيصال همه با هم كنار ميآيند و زندگي ادامه پيدا ميكند.
مهران رجبي بازيگر فيلم “تهران ساعت 7 صبح” نيز در اين نشست خبري با نقل قولي از” كيانوش عياري” گفت: عياري هميشه درباره بازي من ميگويد« تو بازي رئال خاص خودت را داري و در قالب خودت هستي بنابراين نقش ديگري را نميتواني بازي كني.»
وي افزود: من در بازيهايم، چيزي اضافه به آنچه كه در زندگي معمولي انجام ميدهم ،اضافه نميكنم و توانايي اضافه كردن ندارم.
رجبي اشاره ميكند كه زماني” عياري “درباره او گفته بود « آنچه را به عنوان هنر در سينما ميشناسد “مهران رجبي” ندارد و همين “بي هنري “او را دلنشين كرده است»
اين بازيگر ضمن اشاره به” فيلم زير نور ماه“ گفت: در آن فيلم، آقاي مير كريمي ميگفت:« خودت باش، چون اگر بخواهي چيزي را اضافه كني خراب ميشود.»
”پيام فروتن“ طراح صحنه فيلم ”تهران ساعت 7” نيز در سخناني اظهار داشت: در سينماي ما رسم شده است كه طراحي صحنه، موضوعي لوكس است و حتي مسئول تداركات هم به خودش اجازه ميدهد، كه درباره طراحي صحنه اظهار نظر كند. درحاليكه طراحي صحنه تنها در حد تغيير رنگ و جابجايي گلدان نيست.
فروتن اشاره كرد كه در فيلم تهران ساعت 7 صبح، صحنههاي آزمايشگاه و بيمارستان بازسازي شد و به هر حال اين فيلم تجربه شيرين و لذت بخشي بود.
امير شهاب رضويان، نيز با اشاره به نوع كار”فروتن” گفت: فروتن توانست با مهارت خاصي،فضاي چرك مورد نظر ما را بوجود آورد.به گزارش ايسنا ،حسن موذني ديگر بازيگر فيلم ”تهران ساعت 7” نيز اظهار داشت: با توجه به اين كه بازي در اين فيلم، اولين نقش جدي من در سينما بود، بسيار دلهره داشتم .چون من قبلا كار طنز انجام داده بودم.
وي افزود: بازي من بيشتر بيروني است اما نقشي كه من بازي ميكردم بسيار دروني بود، در عين حال بازيهاي قبلي من به گونهاي بود كه حركات بدن و دست بسيار زياد داشت، درعين حال نقشي كه من در اين فيلم بازي كردم بسيار كنترل شده بود.