تهران- خبرگزاري کار ايران
عليرضا رجايي گفت : مسير واقعي گسترش تفکر در ايران اين است که منصفانه به نقد گفتمان ديني بپردازيم، به نحويکه به تکثير و توزيع گستردهتر سلطه و اعمال قدرت منجرميشود
.
به گزارش خبرنگار "ايلنا" ، وي که در مراسم افطاري انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه علامه طباطبايي سخنراني ميکرد ، گفت : اينکه به عنوان روشنفکر ديني يا متدينين بخواهيم به هر طريقي، از هر تلقي ديني دفاع کنيم يا برعکس، به عنوان روشنفکر سکولار بخواهيم ، آخرين ميخها را بر تابوت انديشههاي جديد ديني بکوبيم، مسيرهاي گسترش تفکر در ايران نيستند.
وي افزود: چه روشنفکر ديني و چه روشنفکر غير ديني باشيم ، بايد در بسط وجوهي از دين که معطوف به گسترش آزادي و عدالت است ، کوشش کنييم چرا که حداقل ثمره اين تلقي اين است که دنيايي معنويتر ، انسانيتر و معطوف به گسترش آزادي بيشتر خواهيم داشت .
وي با بيان اينکه بسته به اين که در مورد کدام اسلام سخن بگوييم، ميتوان نسبت هاي متفاوتي بين اسلام و دموکراسي در نظر گرفت ، گفت: قطعا روايت هايي از اسلام وجود دارد که اقتدار گرا هستند و حتي برخي از گرايش ها که در وهله اول درصدد تاسيس يک جهان ديني با تلقي غير اقتدارگرا بودند، نهايتا به اقتدار گرايي دچار شده اند چرا که نتايج تبعي اين افکار واجد اين کج فهمي بود که به روايتهاي اقتدارگراي ديني منجر شود.
وي با اشاره به اينکه در توجه به پديده ديني، دو نوع نگاه کلي وجود دارد، گفت: نگاه اول معتقد است که اسلام يک حقيقت ذاتي دارد و اهتمام انسان متدين اين است که اين حقيقت ذاتي را کشف کند.
رجايي افزود: حداقل استدلال در اين زمينه اين است که کل قرآن کريم با بسم الله آغاز مي شود که آن حقيقت دين است و به بياني همه تلاش هاي فکري، چيزي جز شرح و بسط بسم الله نيست.
وي تصريح کرد: نگاه دوم معتقد است که دين مانند هر پديده اجتماعي ديگر تحت تفسير جامعه شناسانه است و اساسا دين را نمي توان فراتر از حوزه اجتماعي درک کرد.
رجايي خاطر نشان کرد: جناح هاي راديکال اين نحله فکري معتقدند که اين گرايش مي تواند تفسيري از دين را ارائه کند که معطوف به ديکتاتوري ديني يا شبيه ديني نشود.