تهران-خبرگزاری سینا- ساناز الله بداشتی
مدرسه دارالفنون به موزه آموزش و پرورش ایران تبدیل شده و هم اکنون گروهی از کارشناسان ، مشغول تدوین تاریخ شفاهی این مدرسه از طریق گفت و گو با شاگردان قدیمی این مدرسه هم چون بهرام بیضایی،محمدعلی کشاورز و ..هستند.
به گزارش خبرگزاری سینا،این مدرسه که پس از انقلاب مدت کوتاهی مرکز تربیت معلم بود،اما بعد از دو سال تا به امروز تعطیل شد،چندی پیش به عنوان آثار ملی در ایران ثبت و به وزارت آموزش و پرورش سپرده شد،این وزارتخانه نیز پس از سالها بودجه پروژه احیای این اثر ملی را از 2سال پیش در دستور کار خود قرار داد.
دارالفنون که پس از پیگیری های طولانی امیرکبیر با هدف تربیت نیروی متخصص برای اعتلای ایران زمین در فاصله میدان توپخانه و ارگ سلطنتی و دو خیابان الماسیه و ناصریه پس از دعوت شش معلم خارجی برای تدرس در رشته های پیاده نظام،توپخانه،هندسه،معادن،حکمت و جراحی،تشریح و سواره نظام حدود سال 1265 ش تاسیس شد.
اهمیت این مدرسه و شاگردان آن و تاثیر آنها در تاریخ ایران آنچنان به یادماندنی است که پژوهشکده تعلیم و تربیت آموزش و پرورش در کنار بازسازی فنی(بنایی) احیای تاریخ و فرهنگ دارالفنون را نیز در این پروژه در نظر گرفته است"تاریخ دارالفنون"کتابی است که گروه فرهنگی این پروژه اطلاعات آن را جمع آوری و منتشر کرده اند.
آن زمان که امیر کبیر به فکر تاسیس مدرسه ای برای تربیت نیروی متخصص در ایران گرفت،شاید هیچ کس فکر نمی کرد که دارالفنون یکی از مهمترین مراکز تاثیر گزاری در ورق خوردن برگهای تاریخ باشد.حضور نیروهای متخصص در عرصه های مختلف کشور و تاثیر آنهادر سرنوشت ایران آنچنان نگاه ها را به سوی دارالفنون خیره کرد که تاریخ نگاران در مورد تاثیر شاگردان این مدرسه در مشروطه ایران بارها و بارها نقد و بررسی های طولانی نگاشته اند.
گروه فرهنگی این پروژه،"مشاهیر دارالفنون"را در برنامه ارائه شده،شاگردان برجسته این مدرسه را شناسایی و فعالیت های آنها را در کتاب"مشاهیر دارالفنون"منتشر می کنند،آنچه که در این بخش از کتاب منتشر می شود روایت شاگردان مدرسه از زبان تاریخ نگاران با توجه به آثار باقی مانده آنها است.
با اینکه دارالفنون برای همیشه به عنوان مدرسه ای که امیرکبیر موسس آن بود در تاریخ ثبت شد،اما امیرکبیر هیچگاه این موسسه را به این نام نخواند و در مکاتبات خود آن را دارالتعلیم،مدرسه جدید،مدرسه نظامیه،مکتب خانه پادشاهی و مدرسه نظامیه دارالخلافه نامید و اداره آن را به وزیر مور خارجه وقت سپرد.
امیر کبیر که این مرکز را با هدف تاسیس ایجاد یک مدرسه پلی تکنیک یا مرکز آموزش علوم مختلف تاسیس کرده بود،سرانجام از هدفش دور شد،اما این هدف را در راه دیگری به سرانجام رساند.
دارالفنون نخستین مرکز علمی در ایران بود که با علوم و فنون جدید همراه بود و آموزش رشته های عکاسی،نقاشی،تئاترو موسیقی را در برنامه های آموزشی گنجاند.
بهرام بیضایی،محمد علی کشاورز،فرهاد فخرالدینی،داریوش آشوری و محمد مهدی فولادونددر کنار 35 شاگرد دارالفنون برای نگارش "تاریخ شفاهی"انتخاب شده اند.
"تاریخ شفاهی" مجموعه مصاحبه با 40 شاگرد زنده این مدرسه،بخش دیگری از این پروژه فرهنگی ،در حال انجام شدن است.
"وقایع اتفاقیه" به مدیریت امیرکبیر اولین روزنامه ای بود که اخبار این مدرسه را منتشر می کرد،این موضوع خیلی دور از ذهن نبود،اما پس از آن و افزایش شعبه های دارلفنون و ارتباط با مدارس خارج از کشور راه انتقال اخبار را در دیگر روزنامه ها هموار کرد،تا آنجا که این موضوع یکی از عظیم ترین بخش های پروژه فرهنگی دارالفنون شد،و مطالعه کلیه مطبوعات عهد قاجار در ایران و اروپا و مطبوعات دوران بعدی برای انتشار در کتاب"دارالفنون در روزنامه ها"در برنامه ریزی در نظر گرفته شد.
با گسترش فعالیت مدارس دارالفنون و افزایش شعبه های آن هدف آموزش و پرورش در کنار فعالیت های فرهنگی رنگ دیگری را به دارالفنون داد،این مدرسه،در ایجاد نهادهای فرهنگی نیز سهیم بود و از شاگردان خود برای بهتر کردن این فضا استفاده می کرد،آنچنان که در کنار تاثیر نقش دارالفنون تا پیش ار آغاز جنبش مشروطه،تربیت طبقه روشنفکری در ایران که در به وجود آوردن جنبش های فکری و سیاسی نیز آورده می شود.
با توجه به برنامه ریزی های انجام شده،قرار است که،گنجینه دارالفنون دیماه امسال افتتاح گردد.