يكشنبه 6 دي 1383

قصه های تکراری و این بار گوگوش، رضا رواسی زاده

گوگوش

چند روزی بود که مساله کنسرت گوگوش و مشکلاتش به اخبار جالب celebrities * ایران تبدیل شده بود مسأله ای فرهنگی در این داستان نهفته است ک همواره گریبان گیر قدرتمندان کشور ما بوده و هست.
امروز می روم به وب سایت گوگوش و فایل صدایی که نامه گوگوش بود و در کانال IPN برای مردم خوانده بود را گوش می کنم.عدم اعتماد به نفس و ترس از صدایش مشهود است. اشک می ریزد و می گوید
هیچ ندارم جز مردم ، یاد تاریخ می افتم که زمانی قدرتمندان یادی از مردم می کنند و روزی مردم را بی ارزش می پنداشتند ( البته خانم گوگوش همواره خود را عاشق مردم می دانست و بود) منظور من قصه دیگری است.
یاد میآورم روزی را که اولین مصاحبه تلویزیونی گوگوش از NITV نصفه نیمه پخش شد و همه آنها انتقاد کردند که چرا گفته خوانندگان و هنرمندان خارج از ایران سیر قهقهرایی دارند و چرااسم آنها را لس آنجلسی گذاشت.
فکرکنم اولین بار گوگوش این اسم با مسماء را برای آنها برگزید. درست است آن موسیقی یک سیر قهقرایی داشته و گوگوش هم همواره نابغه موسیقی ایران بوده و هست ، باز هم در آلبوم آخرش با آهنگ کیوکیو بنگ بنگ اش از تاریخ بسیار زیبا سخن گفت و این سخنان به ذهن هیچ کدام از همان لس آنجلسی ها هم نمیرسد چه رسد به اینکه بخواهند آوازش را بخوانند.
و اما کجای کار گوگوش اشکال دارد؟ به نظر من گوگوش به همان دردی دچار شد که سایر قدرتمندان ایران بدان دچار شدند و می شوند جمله تاریخی شاه را یاد می آورم که روزی آمد و گفت صدای انقلابتان را شنیدم صدای انقلاب را از همان مردمی که در نظرش بی ارزش می نمود شنید.
همه می دانیم که تا همین اواخر هم گوگوش هیچکدام از این تلویزیونهای لوس آنجلسی را لایق مصاحبه هم نمی دانست.
ولی امروز از همین افراد ضربه خورده و شکایتش را هم باید پهلوی همین افراد ببرد باید پهلوی کسانی بنیشیند که روزی روغن موتور بغل می کنند و روزی با کمر بند لاغری به دور گردن در استودیو می آیند. حال گوگوش باید در همین استودیو ها ملتمسانه از مردم طلب عشق کند بله نوبت به گوگوش هم رسیده است که باور کند همواره قدرت در انتهای داستان دست عوام خواهد بود.

تبليغات خبرنامه گويا

[email protected] 

همواره در جوامع ایرانی اختلاف طبقاتی چه از نظر مالی و چه از نظر فرهنگی بسیار زیاد بوده است، ولی اشتباهی که ما همواره می کنیم این است که وقتی قدرتمند و با نفوذ هستیم توده مردم را که عوام هستند نا قابل و بی اهمیت می پنداریم ، سطح فرهنگ را در همان حیطه ای که خود هستیم می بینیم، دم از تمدن 2500 ساله می زنیم و فراموش کرده ایم که 60% جمعیت کشورمان را روستائیان تشکیل می دهند.

-----------------
* من متاسفم که نتواستم کلمه ای معادل celebrities پیدا کنم وگرنه از نوشتن کلمات غیر ملموس و انگلیسی واقعا متنفرم.

در همين زمينه:

دنبالک:
http://mag.gooya.com/cgi-bin/gooya/mt-tb.cgi/16079

فهرست زير سايت هايي هستند که به 'قصه های تکراری و این بار گوگوش، رضا رواسی زاده' لينک داده اند.
Copyright: gooya.com 2016