 |
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
||
|
||||||
 |
 |
 |
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
||||||
|
|
|
|
|||
تهران- خبرگزاري كار ايران
چون در ايران كهن روزهاي هفته رايج نبوده است، از اين رو آتش افروزي پيش از نوروز در سه شنبه شب آخر سال انجام نمي گرفته است بلكه اين آتش افروزي درست پيش از آغاز جشن" همسپتمدم" يعني در سيصد و شصتمين روز سال كه آغاز روزهاي" گاسانيگ" يا پنجه وه است انجام مي گرفته است.
زيرا ايرانيان كهن بر اين باور بوده اند كه فرورهاي نياكان در آغاز اين روزها به زمين مي آيند و بركت و نيك روزي را براي خاندان خويش به ارمغان مي آورند و براي راهنمايي اين فرورها ايرانيان بر سر در خانه هاي خويش آتش مي افروختند و شعله هاي اين آتش را از آتشدان خانه فراهم ساختند تا فرورها بتوانند خاندان خويش را بيابند. ولي گويا اين آتش در نخستين دوران اسلامي بهانه اي براي يك قيام سياسي بوده است برخي معتقدند كه اين قيام را مختار بن ابي عبيده شفقي براي خونخواهي امام حسين كه مورد احترام ايرانيان بود برپا كرده اند. بعدها اين سنت در سه شنبه ها ي اخر سال به عنوان چهار شنبه سوري به جاي مانده است. ايرانيان گاه اين آتش را بر روي بام و گام در كوچه و خيابان بر پا مي كردند كه تعداد گله هاي آتش مي بايستي به شمارعدد مقدس7 ،3كه نماينده شعار مقدس زرتشتيان گفتارنيك،رفتار نيك و كردار نيكو يا عدد 1 كه نماينده اهورامزدا است پا مي كردند.
در دوره ساسانيان اين جشن از ارزش و اعتبار خاصي برخوردار بود و پريدن از آتش آن هم 7 يا 3 بار از ارزش و اهميت خاصي برخورداربود. در اين شب سعي مي كردند كه به آتش احترامي خاص بگذارند ودركنارش به شادي بپردازند.
آيين هاي شب يلدا در شهرها مختلف متفاوت است و اما در اين مجال كوتاه تنها به چند آيين بسنده مي كنيم.
فال كوزه:
در اين شب بسياري از خانواده هاي روستايي فال كوزه مي گرفتند.كوزه اي نو فراهم مي كردند واساس اين فال برآيين فرورها بود چرا كه فرورها از ميهمانان آسماني بودندكه از گذشته و آينده خاندان خويش با خبر بودند اين مراسم به اين شكل برپا مي شد كوزه را درون تنور خانه مي گذاشتند و بر روي كاغذ شعري مي نوشتند اين كوزه را در تنور مي گذاشتند و فردا صبح دختري نا بالغ كاغذي از اين كوزه براي تك تك خانواده برمي داشت ايرانيان به اين فال ارزش زيادي مي گذاشتند و معتقد بودند كه فرور ها به خاندان خود هرگز پاسخ بد نمي دهند .
فالگوش:
اين رسم بيشتر مورد توجه دختراني كه هنوز ازدواج نكرده اند قرار مي گرفت آنها كليدي را با خود به بيرون مي بردند و بر سر چها ر راهي در گوشه مي ايستادند و كليد را زير پاي خود مي گذاشتند و چهار راه نمادي از گذر گاه، كليد و نمادي از گشايش كار است و دختران با اين كارمي خواستند گشايشي در زندگي انها ايجاد شود .
قاشق زني:
ايرانيان كهن در شب چهار شنبه سوري براي پذيراي ازفرورها كه در اين شب به زمين فرود مي آمدند غذاهايي بر بام مي گذاشتند و آيين قاشق زني تمثيلي از رسيدن اين مهيمانان و گرسنگي آنهاست . فرورها موجودات نامحسوسي بوده اند واين مراسم بيشتر توسط پسرهاي جوان انجام مي شد آنها براي ناشناخته بودن چادري به سر مي كردند و سعي مي كردند ناشناس بماند و با قاشق زدن سعي مي كردند كه غذايي آسماني كه براي فرورها در نظر گرفته شده بود به عنوان فديه دريافت كنند كه اين فديه بيشتر آجيل مشگل گشا بود .
