مير جلال الدين كزازي: ايرانيان با آب و سبزه گجستگي سيزده را خجسته مي‌كنند، خبرگزاري فارس

مير جلال‌الدين كزازي اسطوره‌شناس و فرهنگ‌شناس معاصر گفت: ايرانيان با پناه بردن به آغوش طبيعت و همنشيني با آب و سبزه كه نشانه‌هاي ايزديند بي‌شگوني و گجستگي سيزده را خجسته و فرخنده مي‌كنند.

به گزارش خبرگزاري فارس مير جلال‌الدين كزازي استاد دانشگاه با شاد باش نوروز به همه ايرانيان در گفت و گويي كوتاه به بازشناسي زمينه و خاستگاه سيزده و نوروز پرداخت و گفت: من بر آنم كه آيين سيزده از آن روي در فرهنگ ما ايرانيان پديدار شده است كه ماه فروردين در گاه شماري ايراني ماهي سپند و آييني بوده است.
وي افزود: اين از آن روي است كه با ترازمندي بهاري ( اعتدال ربيعي) آغاز مي‌شود و از سوي ديگر جشن نوروز و فروردگان و جشن‌هاي ديگر در اين ماه بر پاي داشته مي‌شده است.
كزازي گفت: جشن نوروز در ايران باستان 12 روز به درازا مي‌كشيده كه نوروز خرد و نوروز بزرگ بوده است و نخستين بخش آن را سران و بزرگان كشور به ديدار با مردمان ويژه مي‌داشته‌اند و در بخش دوم با خانواده و دودمان خود به سر مي‌برده‌اند.
وي تصريح كرد: سيزدهم فرجام جشن نوروز است و همين مايه گجستگي و بي‌شگوني اين روز مي‌تواند باشد و اگر نماد شناسانه بخواهيم به سيزده بدر بنگريم چون در باور شناسي و نماد شناسي دوازده شماري سپند است و داراي ارزشي باور شناختي است و نشانه راز آلودگي و كمال است مانند شمار هفت و چون بي درنگ به سيزده مي‌رسيم كه سرآمدگي و كمال از بين مي‌رود اين روز بي شگون و ناهمايون شمرده شده است.
مير جلال الدين كزازي توضيح داد: ارزش آييني شماره‌هاي 7 و 12 از آن روي است كه در اين دو ما هيچ گونه خرده اي نمي‌بينيم زيرا 7 از 4 و 3 كه نشانه‌هاي مادينگي و نرينگي است به دست آمده است و 12 هم از چهار 3 و سه 4 از اين رو در فرهنگ‌هاي باستاني نشانه سرآمدگي و كمال هستند و با گذشتن از 12 ما به سيزده مي رسيم كه اين شمار از ميان مي‌رود.

اين پژوهشگر گفت: ماه فروردين ماهي آييني است و روزهاي آن در فرهنگ و باور شناسي ايراني از ارزش ديگري برخوردارند.