 |
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
||
|
||||||
 |
 |
 |
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
||||||
|
|
|
|
|||
خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: فرهنگ و هنر - سينما
بهروز افخمي ، سينماي سياسي را نوع نازلي از سينما دانست و تصريح كرد: اين نوع سينما واقعي نيست از اين پديده به عنوان ابزار استفاده ميكنند و به دليل اينكه با اهداف سياسي ساخته ميشود تاثيرگذاري و كيفيت آن در حد پايين است.
به گزارش خبرنگار هنري ايسنا، وي كه در نشست بررسي سينماي سياسي ايران با حضور حميدرضا جلاييپور، اكبر نبوي، مهدي منتظرقائم حضور داشت افزود: استفاده از فيلم براي سياست يكي از جنبههاي فعاليت دموكراتيك و آزادي بيان در جامعه است، ولي براي كساني كه سينما را دوست دارند سينما سياسي ارزش زيادي ندارد و من هم از نبودنش تاسف نميخورم در واقع تاسف من از اين است كه سينما در ايران بسيار تحت فشار است و موقعيتي كه بايد بدست بياورد را نياورده و اصحاب قدرت تاثيرگذاري سينما بر سياست را زياد نكردهاند.
اين كارگردان از دخالت سياست در كار سينما اظهار نگراني كرد و گفت: سياست سينما را تحت كنترل و سانسور قرار ميدهد و با كمتر كارگرداني روبرو مي شويم كه توانسته باشد فيلم دلخواهش را بسازد.
در ادامه جلسه نبوي منتقد سينما اظهار داشت: اگر سينما را يك رسانه تلقي كنيم فقدان سينماي سياسي خيلي جاي تاسف دارد. در هر جامعهاي هر چند سينماي سياسي ژانر يا يك گونه نيست ولي با اعتبار كاركرد سينما به عنوان يك رسانه به نقد قدرت ميپردازد و اين در هر جامعهاي فارغ از تمايلات و ايدئولوي از ضروريات محسوب ميشود.به گزارش ايسنا،وي مرز بين سينماي اجتماعي و سياسي را باريك خواند و ضمن اشاره به فيلم «گوزنها» ساخته مسعود كيميايي آنرا يكي از پيشروترين فيلمها دانست و اظهار داشت: اين فيلم از جمله آُثاري است كه فرق سياسي و اجتماعي گذاشتن براي آن خيلي سخت است. نبوي تصريح كرد: سينما بطور كلي نميتواند نسبت به قدرت بياعتنا باشد و يكي از ضربههايي كه در سالهاي گذشته خوردهايم از اين طريق بوده است.
اين منتقد از«سگكشي» بهرام بيضايي به عنوان سياسيترين فيلم تاريخ سينماي ايران نام برد.به گزارش ايسنا، جلاييپور ديگر سخنران اين نشست با بيان اينكه فيلمهاي سياسي در ايران فعلا در مرحله دستگرمي است يادآور شد: سياست را اگر به معناي دموكراتيك تعريف كنيم يعني سياستي كه مبتني بر برابري شهروندي، انتخابات و جنبشهاي اجتماعي و غيره باشد و تلاشهايي كه در اين 8 سال اكثريت مردم براي دسترسي به يك جامعه مدني انجام دادهاند و در واقع هنوز فيلمي نبوده است كه بتواند به درستي اين مسائل را نشان بدهد.
وي با اشاره به دو فيلم «پارتي» و «اعتراض» گفت: اين دو فيلم در حد بسيار سطحي و سخيفي به اين مسئله پرداختند.
و همچنين فيلم «سگكشي» كه به بهترين شكل نسبت به عدم سياست مدني اعتراض داشت و به اعتقاد من بهترين فيلم سياسي ايران است.
منتظر قائم استاد دانشگاه با بيان اينكه شيوه زندگي مردم درون نظام سياسي اتفاق ميافتد اظهار داشت: سينما ميتواند به نقد روشهاي سياسي و فرآيندهاي آن همانند انتخابات، ائتلاف، مشروطيت آفريني و ...بپردازد.
وي با بيان اينكه سينماي تبليغاتي و سينماي آموزش سياست را نميتوان جزو سينماي سياسي به حساب آورد و به دلايل آن اشاره كرد: انديشه سينماگران را نشان نميدهد و سفارشي تهيه شده است بنابراين ميتوانيم آنرا سينماي سياسي سفارشي بناميم.اين استاد دانشگاه همچنين تنگسير، سگكشي و قارچ سمي را سياسيترين فيلمهاي سينماي ايران خواند.به گزارش ايسنا، افخمي در ادامه ضمن اشاره به دو فيلم «قيصر» و «گوزنها» مسعود كيميايي گفت: اين دو فيلم تا كنون بيشترين تاثير سياسي را در ايران گذاشتهاند كه هيچكدام هم در تعريف سياسي جا نميگيرند.اينها ممكن است كه الان فيلمهاي ضعيفي به نظر برسند اما در زمان خودشان تحول اجتماعي و سياسي زيادي ايجاد كردند. فيلم هاي زيادي در اين حوزه ساخته شده است كه سعي كردهاند در جهات مختلف تاثير بگذارد اما چون خودشان را در خدمت سياست قرار دادهاند تاثيرگذاري زيادي نداشته است.
حميدرضا جلاييپور نيز معني ديگر سياست را در مبارزات مردم عليه تبعيض، ظلم و به خاطر عدالت و آزادي دانست و افزود: ميتوان تعدادي از فيلمهاي رخشان بنياعتماد و همچنين «اشك سرما» را نمونههاي بسيار موفقي از اين سينما قلمداد كرد.
وي تصريح كرد:فيلمسازاني مانند جيراني سعي دارند مقاومت مردم در برابر حوادث اجتماعي كه وجه ديگري از سياست است را نشان دهند ضمن آنكه فيلمسازاني مانند رخشان بنياعتماد و تهمينه ميلاني به خوبي مبارزات فمينيستي به معناي برابري زن و مرد را نشان دادهاند.به گزارش ايسنا، اين جلسه به همت انجمن ايراني مطالعات فرهنگي و ارتباطات در تالار شريعتي دانشكده علوم اجتماعي دانشگاه تهران برگزارشد.
