جمشيد مشايخی ۷۴ ساله شد، "کمال‌الملک" سينمای ايران مريض‌ احوال است، ايسنا

خبرگزاری دانشجويان ايران - تهران
سرويس: فرهنگ و هنر - سينما

جمشيد مشايخی امروز ۷۴ ساله شد.

اين بازيگر سينما، تئاتر و تلويزيون در ديدار خبرنگار سينمايی خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا) که همزمان با سال‌روز تولدش انجام شد از ديسک کمرش که اين‌ روزها باعث شده است، استراحت کند و پروژه‌ی سينمايی را نپذيرد، سخن گفت.

مشايخی همچنين به گفته‌ی خودش دچار درد معده نيز شده است که ناشی از اثرات زخم اثنی‌العشر است که قبلاً داشته است.

او گفت: دکتری گفت؛ مشکل از اعصاب من است و بايد برای يکی دو روز از تهران بيرون بروم که اتفاقا رفتم اما وقتی برگشتم، دوباره اين درد شروع شد.

مشايخی اظهار تاسف کرد از اينکه؛ پيشرفت‌های علمی انسان را دچار اضطراب و نگرانی می‌کند و ادامه داد: اين روند باعث دور شدن از طبيعت شده است، در حاليکه در دامن طبيعت هميشه همه‌چيز تازگی دارد و ثانيه‌ به ثانيه‌اش لذت‌بخش است.

مشايخی به گفته‌ی خودش قصد داشته است در فيلمی از پناه برخدا رضايی بازی کند، اما به دليل بيماری‌ نتوانسته است پيشنهادی را قبول کند.

او گفت: اين کار سينمايی فيلم‌نامه خوبی داشته است، اما ترسيدم وضعيت جسمی‌ام کار گروه را برهم بزند، اما در آينده اگر نقشی باشد که با مردم ارتباط برقرار کند آن را قبول خواهم کرد.

جمشيد مشايخی يکی از ماندگارترين چهره‌های عرصه بازيگری متولد ۶ آذر ۱۳۱۳ در تهران است و از سال ۱۳۳۶ با نمايش "وظيفه پزشک" فعاليت بازيگريش را آغاز کرد و با فيلم کوتاه "جلد مار" در سال ۴۲ مقابل دوربين رفت و دو سال بعد با فيلم "خشت و آينه" وارد سينما شد. تا به امروز ايفاگر نقش‌های ماندگاری بوده است که از جمله آنها می‌توان به فيلمهای "گاو"، "قيصر"، "شازده احتجاب"، "سوته‌دلان"، "خانه عنکبوت"، "کمال‌الملک"، "گل‌های داودی"، "آوار"، "پدر بزرگ"، "طلسم"، "سرب"، "روز واقعه"، "خانه روی آب" و "يک بوس کوچولو" و مجموعه‌های "هزاردستان"، "داستان های مولوی"، "سلطان صاحبقران"، "امام علی (ع)" و "پهلوانان نمی‌ميرند" اشاره کرد.

او پنجاه سال حضور مداومش در عرصه بازيگری را خوب ارزيابی کرد و اظهار داشت: خيلی لحظه‌ها بوده که هدر دادم در حاليکه می‌توانستم از اين لحظات تجربه کسب کنم. بنابراين به اين نتيجه رسيدم در هر سنی که انسان باشد می‌تواند آن خطاها واشتباهات گذشته را تکرار کند.

مشايخی ادامه داد: در آن‌زمان که تئاتر را شروع کرديم برای اسم و شهرت نبود و عاشقانه اين‌کار را می‌کرديم و وقتی کار خوب می‌شد ارضاء می‌شديم و اصلاً به اين فکر نمی‌کرديم که وقتی در خيابان می‌رويم مردم ما را بشناسند و عکس و امضاء بگيرند.

وی از پيشکسوتان تئاتر در آن‌زمان ياد کرد و گفت: وجود آنها بود که ما به اين حرفه علاقه‌مند شديم؛ درحالی که بسياری از آن‌ها مورد بی‌مهری هم قرار می‌گرفتند؛ اما تحمل کردند و نگذاشتند چراغ تئاتر خاموش شود و آن عشق و علاقه فقط به خود هنر بود.

اين بازيگر پيشکوست ادامه داد: الآن دلم می‌خواهد کنار نهر آبی بنشينم و صدای آب را بشنوم و طبيعت را ببينم؛ اما آن طرف قضيه را هم بايد ديد که نه کارخانه و نه درآمدی دارم که بتوانم از طريق آن زندگی‌ام را بگذرانم.

او از "يک بوس کوچولو" به عنوان فيلمی نام برد که در ميان کارهايش علاقه زيادی به آن دارد و به ايسنا گفت: اين نقش به خودم خيلی نزديک است و آن را دوست دارم.

"آبادان" هم کار خوبی بود که متأسفانه توقيف شد. از ميان کارهای قديمی‌تر هم "قيصر"، "شازده احتجاب"، "چشمه"، "ماهی‌ها در خاک می‌ميرند" و "سلطان صاحبقران" را خيلی دوست دارم.

به گزارش ايسنا، قرار است از نيم‌قرن فعاليت بازيگری مشايخی تقدير شود.

او در بخش ديگری از اين ديدار درباره‌ی اين مراسم تقدير گفت: دوستانی زحمت کشيدند و علی‌رغم اين‌که گفتم؛ اين‌کار را نکنيد. من را شرمنده کردند و قرار است مراسمی در روز ۱۴ آذرماه برگزار کنند. در اين مراسم قطعا از حضرت حافظ مدد خواهم گرفت و جواب آن‌ها را با تفالی خواهم داد.

وی سخنانش را با اين بيت حافظ که "حافظ غبار فقر و قناعت ز رخ مشوی کاين خاک بهتر از عمل کيمياگری" به پايان برد.