عبادي و جهاني شدن، نيما راشدان

جهاني شدن - قدرتمند ترين رويکرد گريزناپذير تاريخ بشري است. قدرت اين پديده در حدي است که مي تواند - در کسري از ساعت - باورهاي فکري چهل - پنجاه ساله ميليونها انسان را به مدد رسانه هاي خبري عظيم الجثه برآمده از استيلاي عقل ابزاري - زيرورو کند. همانگونه که قبل الظهر ديروز با جامعه ايرانيان چنين کرد.

تبليغات خبرنامه گويا	[email protected]

نسل من ، که خوشبختانه فارغ از عوارض و آلودگيهاي جنگ سرد - فرصت يافته تا پديده هاي بين المللي را فارغ از دستورالعملهاي احزاب خواهر و برادر - مورد ارزيابي قرار دهد. سازمان ملل متحد ، جايزه نوبل ، سازمان عفو بين الملل و ديگز نهادهاي جامعه مدني بين المللي را هماره با نگاهي تحسين گر و مدد خواه نگريسته است. اما بياييد به گذشته برگرديم و ببينيم «رفقاي آرمانگرا و انقلابي ما» درباره جايزه صلح نوبل چگونه انديشيده اند .
فعالان سياسي چپ مارکسيست و مذهبي در ايران - بدون استثنا ء «جايزه صلح نوبل» را در قرن گذشته «ترفند امپرياليسم مسلح بين الملل» براي مقابله با «خلقهاي مترقي و به پاي خواسته» خوانده اند.
انيستيتوي اعطاکننده جايزه - در نيم قرن گذشته - تاوان اعطاي انساني و دمکراتيک جايزه به « بوريس پاسترناک ( خالق دکتر ژيواگو) - آندري ساخاروف - الکساندر سولژنيتسين - لخ والسا - دالائي لاما - ميخائيل گورباچف و ...» را با موج عظيم تبليغات تخريبي شوروي سابق و اقمارش پرداخته است.
جملات بالا را نوشتم تا نشان دهم ، ديدگاههاي نسلي که نيم قرن عليه جايزه صلح نوبل - تغذيه رسانه اي شده است - چگونه به سادگي و با يک رويکرد نيم ساعته رسانه اي در فضاي جهاني شده امروز - زير و رو مي شود. به شما قول مي دهم ديگر از روشنفکر چپ ايراني سخني در باب استيلاي امپرياليسم آمريکا بر روند اعطاي جايزه صلح نخواهيم شنيد.

اين تغيير ديدگاه مسلما در امروز متوقف نخواهد شد « رفقاي ضد امپرياليست ديروز » - فردا و فرداها - ديدگاههاي خود را راجع به اعطاي جايزه صلح ۱۹۷۲ در بحبوحه جنگ ويتنام - به « هنري کيسينجر وزير خارجه ايالات متحده » - تغيير خواهند داد.
آنان نظرات پيشين خويش پيرامون جايزه صلح نوبل براي «تئودور روزولت - اليهو روت - توماس ويلسن - آرتور هندرسون - کردل هول و جيمي کارتر» - را نيز «کمي و فقط کمي» تغيير داده و خواهند پذيرفت که دنياي پيوسته ما - آنقدرها هم سياه و سپيد هم که فکر مي کردند - نبوده و نيست.
دوستان ملي - مذهبي ما نيز که به شنيدن واژه اسرائيل و عکس العمل منفي شرطي شده اند - برندگان اسرائيلي جايزه صلح «بگين - پرز - رابين» را به ياد آورده - در خواهند يافت که در اسرائيل هم - انسانهايي عاشق صلح و دمکراسي - درست مثل امروز من و شما - جنگيده و برخي چون « اسحاق رابين » جان خود را بر سر صلح نهاده اند. همانطور که شيرين عبادي عزيز همه ما اينگونه کوشيده و مي کوشد.
اينها و همه اينها را مديون اراده شهروندان دنياي آزاد ، رسانه ها و سازمانهاي جهاني برآمده از پيروزي دمکراسي آزاد - بر رسانه هاي آرمانگرا وخشونت زاي دوران سياه جنگ سرديم .