 |
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
||
|
||||||
 |
 |
 |
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
||||||
|
|
|
|
|||
آلمان
بطور عام و کلاسيک فرقه ها ويژگي هاي مشخصي دارند، ولي شاخص اساسي و بنيادي براي شکل گيري و تکامل يک فرقه از جمله يک فرقه مذهبي داشتن رهبرخود خوانده وانتصابي مي باشد، انتصابي بدين معني که خودش، خودش را منصوب کرده است.
رهبران فرقه ها با استفاده از عنصر " تلقين"( در بعضي از فرقه ها اساسا با روش هيپنوتيزم نکات مورد نظررهبر فرقه به اعضا منتقل مي شود) وبکارگيري روايت هاي مذهبي تحريف شده، نقش خدا را براي اعضاي فرقه ها بازي مي کنند و هر چقدر که رهبر فرقه لازم ببيند، فرقه و اعضاي فرقه را به سمت خرافات و مطلق انگاري و دو قطبي ديدن مسائل ايدئولوژيک و سياسي به پيش مي برد تا ديکتاتوري" خداي فرقه" براي مدت بيشتري تامين شود.
و در اين بستر فرقه ها بطور خودجوش و آتوديناميک محصولات ايدئولوژيک و سياسي و فرهنگي خود را توليد و پرورش مي دهند، که بعد ها اين محصولات تبديل به" ويژگي هاي" يک فرقه مي شوند و در فرقه به عنوان "روش ومنش" نهادينه مي شوند.
يکي از ويژگي هاي برجسته فرقه ها "عدم تحمل و ظرفيت انتقاد پذيري" آنان مي باشد، والزاما اين ويژگي از ابتدا با عناصر تشکيل دهنده فرقه آميخته نبوده است ولي بتدريج رهبر فرقه بخاطر منافع فردي خود آن را به تمامي ارکان واعضاي فرقه منتقل مي کند.
و بدين ترتيب فرقه ها از جمله فرقه مجاهدين براي سرکوب منتقدين خود، از يک طرف در درون فرقه بطور آتوديناميک و درون جوش به زندان و شکنجه وقتل روي مي آورند و از طرف ديگر در بيرون فرقه با بکارگيري "فرهنگ لومپنيزم" به سراغ منتقدين خود مي روند که نگارنده از هر دو شيوه فرقه مجاهدين بي نصيب نمانده است.
نگارنده بعد از بيش از هشت سال حبس بودن در زندان انفرادي رهبر فرقه در قرارگاه اشرف به مدت نزديک به دو سال نيز درزندان هاي اطلاعات و امنيت و سپس ابوغريب آقاي صدام حسين به سر بردم و حالا نيز در خاک اروپا به جرم اينکه "استراتژي مبارزه مسلحانه" آقاي رجوي را به نقد کشيده ام مورد اهانت و حملات عصبي و بيمار گونه فرقه مجاهدين قرار گرفته ام.
من در هفته گذشته مقاله اي را تحت عنوان" جايزه صلح نوبل و مبارزه مسلحانه!!" بتحرير در آوردم و اهداي جايزه صلح نوبل را به خانم شيرين عبادي وسپس استقبال گسترده مردم در داخل و خارج از کشورواقبال عمومي داخلي و بين المللي ناشي از آن را از حوزه صرفا فردي سرکار خانم شيرين عبادي خارج کرده و آنرا علامتي از برتري، اقبال مردمي، و واقعي بودن مشي و استراتژي اصلاح طلبانه ومبارزه سياسي اجتماعي مسالمت آميز نسبت به استراتژي مبارزه مسلحانه و تروريستي و خمپاره زني در خيابانهاي تهران تحليل نمودم وسکوت اوليه فرقه مجاهدين و سپس نيش و کنايه بعدي اين فرقه نسبت به خانم عبادي را در اين چارچوب تحليل کردم.
هر کس ميتواند ارزيابي و ديدگاه من در اين مورد را نقد يا تاييد کند و اين حق دمکراتيک هرفرد يا گروهي است ولي شما فکر ميکنيد که فرقه مجاهدين خلق چگونه با مقاله من برخورد کرده است؟چند روز قبل سازمان مجاهدين با قلم آقاي محمد علي جابرزاده(اسم مستعارمينو يزداني) به صحنه آمد و در سايت جبهه همبستگي وابسته به فرقه مجاهدين در نوشته اي!! اقدام به پاسخ دادن به مقاله من کرد.
من بعد از خواندن نوشته سازمان مجاهدين احساس دوگانه اي داشتم، از يک طرف احساس شرم کردم که روزگاري من يکي از مسئولين اين فرقه بوده ام و از طرف ديگر وقتي ديدم ديگر "مجاهد" نيستم شور و شوق تمام وجودام را فرا گرفت.
نوشته سازمان مجاهدين را در انتهاي اين مقاله مي آورم تا خوانندگان خود قضاوت کنند که چگونه فرهنگ لومپنيزم در اين نوشته موج ميزند، لطفا به کلمات زير توجه کنيد:
1. بريده مزدور
2. سگ درگاه آخوند ها
3. پا دوي جان به کف آخوند ها
4. آقاي احمق
5. بي سواد سياسي که "هر" را از" بر" تشخيص نمي دهي
6. خر اخمو
7. مسخره خدا
8. مزدور ابله
9. ابله سر تا پا حماقت
10. سگ قلاده به گردن
11. مزدور حماقت پيشه
12. مزدوران دستمال به دست
تازه از کلمات مشابه فاکتور گرفته ام، حتما باور نمي کنيد ولي واقعيت دارد و سازمان مجاهدين تمام اين کلمات مودبانه را فقط دريک مقاله بکار گرفته است.
و اکنون شما کلمات مودبانه ديگري مانند معتاد خميني، پاسدار سياسي، مزدور اجاره اي، دم و دنبالچه شاه و شيخ، گند گاو چاله دهان و..... که اين فرقه در گذشته و حال عليه ديگر منتقدين سياسي و استراتژيکي خود در سطح اپوزيسيون و همچنين در داخل زندان انفرادي با بکارگيري و استفاده از رکيک ترين کلمات موجود در" فرهنگ فرقه" که عليه من و ديگر اعضاي معترض و دگر انديش سازمان بکار برده اند( که قلم از نوشتن آن شرم دارد) را به مجموعه بالا اضافه کنيد و ببينيد جامعه ايران با چه پديده دمکرات منشي روبرو مي باشد و در انتظار است که اين ايدئولوژي و اين فرقه برايش ارمغان آزادي بياورد.
فرض محال که محال نيست ، ولي فرض ميکنيم آقاي رجوي شما توانستيد بر سر مردم و اپوزسيون و نخبگان سياسي ايران کلاه بگذاريد وبه حاکميت برسيد.
حال سوال اين است تفکر و ايدئولوژي که هنوز قدرت را قبضه نکرده و با مخالفين و منتقدين خود در خاک اروپا با چنين فرهنگ حذفي و بي ادبانه برخورد مي کند، در داخل زندان هايش در داخل ايران هنگام داشتن حاکميت سياسي و قدرت نظامي و امنيتي چه خواهد کرد؟ که البته در زندان هاي انفرادي قرارگاه اشرف و زندان ابوغريب آنچه که از ماهيت اين فرقه بر ميآمد و مي توانست انجام بدهد،انجام داد که هنوز تمامي ابعاد آن بازگو نشده است.
آقاي رجوي !اگرمن "سگ قلاده به گردن" و يک "بيسواد سياسي" و...هستم که "هر" را از"بر" تشخيص نمي دهم بايد پرسيد چرا و چگونه اين بيسواد سياسي که ضمنا" ابله و احمق" نيز مي باشد يکي از مسئولين سازمان شما بوده است؟ (به ليست اسامي مسئولين سازمان مجاهدين خلق چاپ شده در نشريه مجاهد که ضميمه اين مقاله مي باشد توجه کنيد)
پس چگونه مسئول اول فعلي سازمان شما يعني خانم مژگان پارسايي در سطح تشکيلاتي پايين تري (رده 415 شوراي مرکزي) قرار داشته و در سال 1370 تحت مسئوليت اين" بيسواد احمق" بوده است؟
پس چگونه مسئول قبلي سازمان شما يعني خانم بهشته شادرو (رده 242 شوراي مرکزي) هم سطح تشکيلاتي این" ابله سر تا پا حماقت" بوده است؟
من فقط يک جمله به شما به عنوان رهبر فرقه مجاهدين ميگويم و من رابس:
استراتژي مبارزه مسلحانه و تروريستي ديکتاتور زا و ديکتاتور پرور است .
ضميمه ها:
1- تصوير سند مربوط به عضويت حسين سبحاني در شوراي مرکزي سازمان
2 - متن کامل مقاله سازمان مجاهدين به نقل از يکي از سايت هاي اين سازمان(سايت جبهه همبستگي تاريخ 25 مهر1382)
اضهار لحيه سگ درگاه آخوند ها بريده مزدور سبحاني در مورد جايزه نوبل و
استراتژي اصلاح طلبي(بخوانيد استراتژي خفت و نوکري و دريوزگي)
بريده مزدور و پادوي جان به کف آخوندها محمد سبحاني در سايت ايران ديده بان اظهار لحيه فرموده اند که چرا مجاهدين در مورد جايزه صلح خانم عبادي سکوت کرده اند. اين آقاي احمق که حتي حروف الفباي سياست را هم نميداند و تمام تعجب اين است که با اين همه بيسوادي سياسي چطور خط نويس وزارت اطلاعات جمهوري اسلامي شده است( چون هر کسي اظهارات اين سگ درگاه آخوند ها را مي خواند) به اين اندازه دستگيرش مي شود که اين موجودات بقول ايراني ها هر را از بر تشخيص نمي دهند. آن چيزي که خر اخمو را هم به قهقهه مي اندازد اين است که نوشته است اين جايزه نوبل نشان دهنده پيروزي يک استراتژي بر استراتژي ديگر شده است(منظوراين ابله اين است که اين جايزه برتري استراتژي تسليم و مزدوري( بخوانيد اصلاح طلبي) را بر استراتژي مبارزه مسلحانه ثابت کرده است؟ آيا الان انتخابات آزاد در ايران شروع شده؟ آيا شلاق و شکنجه منع قانوني پيدا کرده است؟ آيا از اين به بعد هر روز توي کوچه و خيابان کسي را به دار نمي آويزند؟ آيا قاتل شهيد زهرا کاظمي پيدا شده است؟ آيا رژيم آخوندي با سازمان ملل سر ساختن سلاح هسته اي به توافق رسيده است. آيا زنان از حق طلاق برخوردارند؟آيا دانشجويان مفقود شده در تظاهرات دانشجويي پيدا شده اند و آيا همان يار ديرين اصلاح گرايي( هاشم آغاجري) از زندان آزاد شده است؟ آيا زنان مي توانند در مسابقات فوتبال مردان به عنوان تماشاچي حضور داشته باشند و سخت تر از اين ميتوانند روسريشان را بردارند و آيا همين خانم برنده جايزه که به روسري باور ندارد(چون در پاريس آن را برداشته بود) مي تواند در تهران بي روسري ظاهر شود. اين ابله سر تا پا حماقت نوشته است که استراتژي اصلاح گرايي به مدت 100 سال است که در ايران سابقه دارد!!! خب مسخره خدا اگر يک استراتژي 100 سال ادامه داشته باشد و به نتيجه نرسيده که ديگر استراتژي نمي شود. لابد اصلاح طلبان قلابي و اربابان اين سگ قلاده به گردن هم منتظرند تا 100 سال بشود و بعد به نتيجه برسند. نه آقاي مزدور حماقت پيشه اگر مردم از فرصتي دارند استفاده مي کنند تا شعار هاي خودشان را در مراسم ها و حوادث پيش آمده بدهند براي خوش آمد اربابان تو و شيخ هاي خندان بي ريشه نيست. آنها فقط دنبال فرصتي ميگردند که کمتر دستگير و اعدام شوند و بتوانند ابراز وجود کنند و خواسته هاي خودشان را به زبان بياورند و شعارهاي آنها حتي در استقبال از خانم عبادي هيچ فرقي با شعار هاي گذشته آنها که کليت رژيم آخوندي را نابود مي خواهد نداشت( آزادي انديشه با ريش و پشم نميشه) زندان شکنجه ديگر اثر ندارد. آزادي عدالت اين است شعار ملت. و اين مردم در يک خيزش عظيم توده اي در آينده اي نزديک توي مزدور و روساي پليدتو همان شيخکان خندان ضد بشر را از خاک وطن جارو خواهند کرد و آنوقت تو خواهي ديد که کدام استراتژي جواب ميدهد و کدام نمي دهد.
مرگ برمزدوران دستمال به دست حکومت جلادان
مرگ بر اصلاح طلبان قلابي
زنده باد خيزش خلق در زنجير ايران براي عدالت و آزادي
