خوار شديم .... باز هم بازنده در سياست خارجی، آرش سيگارچي

ايران پيمانی را پذيرفت که خفت آن کمتر از ترکمن چای و گلستان نيست ؛ که البته من معتقدم آنچه در ترکمن چای و گلستان به سر قاجار رفته تنگ تر از آنی است که امروز بر ايران روا کرده اند . حتی دو قرار داد ۱۹۲۱ و ۱۹۴۱ که به عنوان قراردادهای استعماری روسيه با ايران شناخته می شود به اين شدتی نيست که امروز بايد به آن تن در دهد .

وقتي كه فرح پهلوي به همراه مستشاران شاه به شوروي سفر كرد حامل پيام مهمي براي خروشچف بود. او تمايل شاه ايران را براي همكاري هسته اي با روسها ابلاغ كردكه اين موفقيتي بزرگ براي روسها محسوب مي شد. دستيابي به درياي آزاد حداقل بيش از دو قرن دل مشغولي پادشاهان روسيه تزاري يا شوروي بود و اينك خود ايران مايل است كه خاكش را در اختيار آنها قرار دهد تا نيروگاه هسته اي ايران را بسازند.

با اينكه سالهاي بعد مشخص شد محل نيروگاه در بوشهر حاصل يك محاسبه استراتژيك به نفع روسيه بود اما هرگز اين اشتباه به روي كسي آورده نشد تا روسيه باز به فكر درياي آزاد خود باشد و ايران به فكر مهار انرژي آزاد شده از اورانيوم ايزوتوپ 238!

نيروگاه چرنويل را همه به ياد دارند؛ همان كه در آخرين سالهاي دهه 80 منهدم شد . اكراين در قلب شوروي سابق ميزبان اين نيروگاه بزرگ بود اما ما بوشهر را آنقدر دم دست گذاشتيم كه عاقبت مجبور به عقب نشيني باشيم. وقتي آژانس بين المللي انرژي اتمي از ايران خواست كه به آنها اجازه بازرسي از اماكن مشكوك داده شود، آنقدر آقايان در خواب خرگوشي ماندند تا شوراي حكام اندكي بعد تشكيل شود و به ايران تا 8 آبان مهلت دهد كه فعاليتش را ١ ?حدود كند و در اين ميان جالب آن بود كه ائمه جمعه از پشت تريبون هاي نماز به مردم بشارت دادند كه ما زير اين يوغ نمي رويم.

ترديد نكنيد كه هيچ كشوري ، حتي آمريكا به اندازه اسراييل در مورد سلاح اتمي ايران حساسيت نداشت.از همين رو بود در آخرين روزهاي مهرماه ، دو زيردريايي اين كشور وارد حريم آبهاي ايران مي شود و چند روز پس از آن سه وزير اروپايي كه هنوز ايران برايشان منبع قابل استفاده است ، به كشور مي آيند. بد نيست بدانيد كه اين دو زير دريايي با اينكه توانايي شليك موشك كروز تا 1700 كيلومتر داشتند اما نه براي زدن ! بيت رهبري آمده بودند و نه مي خواستند فرودگاه تبريز را بزنند . آنها آمده بودند تا نيم نگاهي به نيروگاه لب آب بوشهر داشته باشند.

درست در چنين شرايطي به پيشنهاد «جك استراو» ، دو وزير ديگر به ايران مي آيند تا با آقاي خاتمي و دولت گفت و گو كنند غافل از اينكه سكان به دست كس ديگريست.

سه وزير صبحانه را در سفارت آلمان مي خورند و بعد در سعد آباد با آخوندي نه به خوشرويي خاتمي اما همشكل او مواجه مي شوند . حسن روحاني كه با نامه اي با اختياري تام به جلسه آمده است از آنها استقبال مي كنند. ايران توافق مي كند پروتكل الحاقي پيوستن به كميسيون منع استفاده از سلاح هاي اتمي را بپذيرد. ظاهرا هم لايحه آن تا قبل از 8 آبان آماده مي شود و پس از تصويب مجلس و تاييد شوراي نگهبان ، به عنوان پذيرش پروتكل به دنيا اعلام مي شود.

مجلس و شوراي نگهبان هم كه هماهنگ شده اند . در هفته گذشته تمام نمايندگان موظف بودند به حوزه هاي انتخابيه خود بروند و زمينه را براي اعلام پذيرش اين پروتكل امضا كنند . دكتر محمد باقر نوبخت ، نماينده مردم رشت و از جمله نماندگان منتسب به جناح محافظه كار ايران در سخنراني هفته پيش خود در رشت هرچند اين لايحه را ننگين بار تر از تركمچاي و گلستان مي داند اما معتقد است كه بايد پذيرفت ؛ در غير اين صورت همانطور كه هر چند كج و نا مناسب در اين 24 سال بنايي را ساخته ايم بايد انء ?ظار داشته باشيم در كمتر از 24 روز با خاك يكسان مي شود. و جالب اينكه احمد رمضانپور ، ديگر نماينده شهر رشت كه البته مشاركتي و در مقابل طيف دكتر نوبخت در مجلس است نيز سه شنبه گذشته همين اظهارات را بر زبان مي آورد تا مشخص شود مهم حفظ نظام است .

اين روزها ايران پروتكلي را پذيرفته است كه اگر در روز اول زمزمه هاي بين الملل به بازرسي تن مي داد آن وقت مجبود نبود كه اينقدر خفت بار در خانه خود از طريق ائمه جمعه حرف يك ماه پيش خود را پس بگيرد و بگويد ما داوطلبانه پروتكل را پذيرفتيم !