تعداد زيادي از هموطنان كُرد ما هماكنون در مرز اردن با عراق در وضعيت اسفناكي به سر ميبرند. اين افراد كه در زمان حاكميت صدام حسين به كشور عراق پناهنده شده بودند، با سقوط رژيم سابق عراق به سوي مرز اين كشور با اردن سرازير شدند به اين اميد كه از طريق آن كشور بتوانند به اروپا يا كشورهاي ديگر هجرت نمايند.
اما اكنون با گذشت شش ماه از استقرار آنها در مرز و اسكان در چادر و محروميت از ابتدائيترين وسائل زندگي، با نزديك شدن روزهاي سرد پائيز به سوي يك فاجعه انساني پيش ميروند. دولت اردن دور تا دور چادرهاي آنها را سيم خاردار كشيده و با گشتهاي خود مانع از خروج آنها از منطقه محاصره شده ميشوند. از طرف ديگر نيروهاي امريكائي از سوي فرماندهان خود دستورات اكيد گرفتهاند كه از بازگشت آنها به داخل عراق ممانعت به عمل آورند. اكنون اين هموطنان ما در محاصره نيروهاي اردني از يك سو و نيروهاي امريكائي از سوي ديگر در شرايط بسيار سختي به سر ميبرند. آنها فاقد وسائل اوليه بهداشتي ، تغذيه مناسب و مراقبتهاي لازم براي كودكان است. در ميان آنها تعدادي كودك مشاهده ميشوند كه از ادامه تحصيل خود محروم گشتند و برخي از آنها به بيماريهاي گوناگوني مبتلا شدهاند.
علاوه بر آن خبرهاي رسيده از اردوگاه « كرامه » ( اردوگاه محل نگهداري اين افراد در منطقه بيطرف مرزي ميان عراق و اردن ) حاكي است ، نيروهاي امريكائي به مأموران امنيتي اردن ابلاغ كردهاند افرادي كه از اردوگاه خارج ميشوند و به سوي آنها ميآيند، بعنوان « تروريست » دستگير خواهند شد. به دنبال چنين بيانيهاي نيروهاي امنيتي اردن به پناهندگان اعلام كردند، در صورت خروج آنها از اردوگاه، اجازه بازگشت به آنان داده نخواهد شد. خبر ديگر حاكي است كه از دو هفته پيش درِ اصلي اردوگاه بوسيله اردنيها بسته شده و عملاً اين مكان را به شكل زندان صحرائي درآوردند.
با چنين وضعي از همه ايرانيان آزاده و انساندوست ميخواهم بدون در نظر گرفتن گرايشهاي سياسي اين هموطنان و صرفاً از زاويه حقوق بشر و ارائه مساعدتهاي انساني و خيرخواهان به كمك آنان بشتابند. در اين ميان تماس با سازمانهاي بينالمللي حقوق بشر و مؤسسات خيرخواهانه انساني در سطح جهان و همچنين رساندن صداي ياريطلب اين هموطنان به گوش وجدانهاي بيدار جهانيان، ميتواند در تغير و بهبود وضعيت آنان مؤثر افتد.