روز قدس، روز نمايش دشمنی بنيادگرايی عليه هويت ملی ايرانيان، علي کشتگر

کسانی که آزادی ملت خود را سلب کرده، وروشنفکران و فرهیختگان سرزمین خود را به زنجیر اسارت می کشند و یا به دست قاتلان حرفه ای می کشند، نمی توانند مدافع آزادی ملت های دیگر باشند.

تبليغات خبرنامه گويا	[email protected]

آیت الله خمینی، که آخرین جمعه ماه رمضان هر سال را روز آزادی قدس اعلام کرد، از این حرکت هدف های زیر را منظورنظر داشت:

1- پر رنگ کردن وجه اسلامی جامعه ایران به زیان هویت ملی ایرانیان، با آرزوی ذوب کردن تدریجی هویت ملی ایرانیان در امت اسلامی و تبدیل ملت ایران به بخشی از امت اسلامی.

2- دامن زدن به گرایش بنیادگرایانه در جهان اسلام و ایجاد اتحاد میان بنیادگرایان با نیت:

الف: نابودی اسرائیل

ب: ایجاد حکومت های اسلامی در کشورهای مسلمان

جانشینان آیت الله خمینی با همین هدف همه ساله " روز آزادی قدس" را برگزار می کنند. اما بتدریج همراه با کوچک شدن پایگاه اسلام بنیادگرا در ایران وبی اعتباری آن در میان روشنفکران مذهبی و غیرمذهبی مراسم روز قدس نیز اهمیت خود را از دست داده است.

هویت ملی ایرانیان، بویژه نسل جوان در 25 سال گذشته به نحو چشمگیری در مسیری خلاف آرزوهای حکومت اسلامی دگرگون شده است. چنان که برخلاف آرزوهای بنیادگرایان اقتدارگرا وجه ایرانی این هویت وهمچنین گرایش به ارزش های دموکراسی و حقوق بشربه عنوان جنبه اصلی هویت کنونی مردم ایران، در دو دهه گذشته پررنگ تر و قوی تر شده اند و برعکس وجه اسلامی آن از همه دوره های تاریخ ایران کمرنگ تر و بی رمق تر شده است. اگر پیش ازروی کار آمدن حکومت اسلامی حرکات اعتراضی مردم علیه رژیم پیشین رنگ دینی به خود می گرفت، امروزتمایل مردم به سوی دموکراسی وپاسداری از هویت و منافع ملی و همه آن جنبه های دیگری است که حکومت اسلامی به نام دین سرکوب کرده است. می شود گفت که نسل جوان کنونی ایران هویت ملی خود را در سرزمین مشترک، تاریخ، فرهنگ و حافظه مشترک، و بویژه منافع و خواسته های آزادیخواهانه مشترک ونیزآینده مشترک می بیند و در این میان مذهب مشترک به نحو چشمگیری اهمیت خود را از دست داده و درذهن جوانان به امر خصوصی و شخصی افراد تبدیل شده است. با کمی اغراق می توانم بگویم که از آن رنگ تند مذهبی نخستین سالهای پس از انقلاب حالا خاطره ای تلخ در جامعه، و جناحی بنیادگرا در حاکمیت باقی مانده است.

درک این حقیقت که برگزاری تظاهرات ضد اسرائیلی در ایران اقدامی است خلاف منافع ملی ایران، در خدمت جنگ مذهبی و حتی ناسازگار با منافع مردم فلسطین، این مراسم را به حرکتی کاملا حکومتی و بیگانه با روحیات و آرزوهای ملت ایران تبدیل ساخته است. حالا دیگر بر کمتر کسی پوشیده است که برگزار کنندگان این روز، زیر پرچم دفاع از منافع جهان اسلام و شعارهای ضد اسرائیلی نه فقط به منافع ملی ایران که حتی به خود اسلام و به مصالح مردم فلسطین نیز ضربات جبران ناپذیرزده و می زنند.

کدام ذهن ساده ای ممکن است باور کند که فاشیست های مذهبی که معمولا حرکات تند ضد اسرائیلی آنها در خدمت افراطی ترین محافل دست راستی این کشور است می توانند دوست و مدافع مردم فلسطین باشند؟ و مگر کسانی که آزادی ملت خود را سلب کرده، وروشنفکران و فرهیختگان سرزمین خود را به زنجیر اسارت می کشند و یا به دست قاتلان حرفه ای می کشند، می توانند مدافع آزادی ملت های دیگر باشند؟

بی مناسبت نیست اگر در همین جا این پرسش را مطرح کنیم که چرا جمهوری اسلامی در مورد فجایعی که در چچن می گذرد ساکت است؟ مگر آنچه ارتش روسیه هم اکنون در چچن می کند کمتر از فجایعی است که در سرزمین های اشغالی فلسطین اتفاق می افتد؟ پس چرا در این زمینه حاکمان جمهوری اسلامی ساکتند؟ آیا همین مقایسه نشانه برخورد ابزاری رژیم اسلامی با مساله فلسطین نیست؟

نخبگان فلسطینی که عمری را به پای آرزوهای ملت خود گذرانده اند، و بیش از هرکس شایسته نمایندگی مردم خود هستند، سالها است موجودیت اسرائیل را به رسمیت شناخته اند. آنها دریافته اند که راه نجات مردم فلسطین از وضع دردناک و نا به سامان کنونی و پایان دادن به اشغال سرزمین های خود نه از راه جنگ، اقدامات انتحاری و یا شعارنابودی اسرائیل که جمهوری اسلامی به آن دامن می زند، بلکه ازمسیرگفتگو و کوشش برای دستیابی به سازش و توافق دو جانبه می گذرد. و اما در مورد ایران باید گفت خوب یا بد، مساله فلسطین و اسرائیل دیگرمساله مردم ایران نیست. و از آنجا که استبداد با مساله فلسطین برخورد ابزاری کرده و می کند، ودرهمه این سالها خود را متولی دفاع از مردم فلسطین جا زده است، نسل جوان ایران نسبت به این مساله و نسبت به ستمی که اشغالگران در سرزمین های اشغالی فلسطین می کنند بی اعتنا شده است. مردم ایران هیچ منافعی در دشمنی با اسرائیل ندارند و روزی که بتوانند با رای و اراده خود نمایندگان واقعی خویش را برای اداره کشور برگزینند، مناسبات خود را با همه کشورهای جهان از جمله اسرائیل بر اساس دوستی، همکاری و منافع متقابل سامان خواهند داد. و اتفاقا در چنان شرایطی است که شایستگی و ظرفیت دفاع از حق پایمال شده ملت های دیگر را نیز پیدا می کند.

سه شنبه 27 ابانماه 1382

علی کشتگر