 |
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
||
|
||||||
 |
 |
 |
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
||||||
|
|
|
|
|||
پيمان پا کمهر – روزنامه نگار در تبريز
www.Tabriznews.com
[email protected]
Tel: +98 411 5531723
انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه صنعتي سهند تبريز بيانيه اي به مناسبت 16 آذر ماه صادر کرده اند ، متن کامل اين به شرح زير است :
هنوز از پيكره زخم خورده خلق در 28 مرداد خون ميچكيد كه دست سياه ارتجاع داخلي به پشتيباني امپرياليسم جهاني چنگ در گلوي مردم ايران انداخت.
نيم قرن از قرباني شدن سه آذر اهورايي ـ مصطفي بزرگ نيا، احمد قندچي و آذر شريعت رضوي ـ در پيشگاه نيكسون ميگذرد. نيم قرن مبارزه، نيم قرن شور و شوق و اميد به ساختن آيندهاي بهتر. نيم قرن به اميد استقلال، آزادي و عدالت براي كهن دياري كه دهها قرن از استبداد ناليده است. نيم قرني كه اگر يك روزش خنده بود، ده سالش مرگ بود و شكنجه. نيم قرن دلهره و اضطراب براي آنان كه ندانستند و با قهر تودهها به تاريخ پيوستند. نيم قرن است براي آنانكه نمي دانند … هنوز شاد بوديم، هنوز هيچ كس خبر فاجعه «انقلاب فرهنگي» را به درستي نشنيده بود و هنوز كسي باور نداشت كه حادثه رخ داد. و يك شب باد هر آنچه را كه ساخته بوديم با خود به شهر قصه ها برد.
بيترديد آنانكه فرمان به تاسيس دانشگاه دادند هرگز گمان نميكردند همان نسلي كه كمر به تربيتش بسته اند روزي بساط دودمانشان را به كتابهاي تاريخ خواهد سپرد.
نقش جنبش دانشجويي در رساندن پرچم مبارزه در طول سالهاي حكومت كودتا، سال هاي ترور و اختناق، به صاحبان اصلي آن يعني تودهها از سال 1332 تا 1357 غيرقابل انكار است. پس از آن تصفيههاي خونين و بازگشايي دانشگاهها جنبش دانشجويي پرچم اصلاح طلبي را سرفرازانه از زمين برداشت اما متاسفانه به دست كساني افتاد كه تنها و تنها دانشجو را ساكت و تاييد كننده مي خواستند. اما جنبش از حركت بازنايستاد و رفت تا به زماني كه شب پرستان، مجبور به خلق فاجعه 18 تير شوند و اين بار نيز اين جنبش سخاوتمند، اهورايي ديگر ـ عزت ابراهيم نژاد ـ را تقديم به مبارزه مردم ايران كرد، اما دردمندامنه ديديم كه به جاي دستگيري مسببان جنايت مردهي ابراهيم نژاد را در دادگاه به محاكمه كشيدند، احمد باطبي را به جرم نشان دادن سند يك جنايت به اعدام محكوم كردند و ديگر ياران ما نيز هنوز در سياهچالهها به سر ميبرند. اكنون اما جنبش دانشجويي هوشمندانه در تصميمي تاريخي به اين نتيجه رسيده است ـ كه همان خواست و اراده همه ملت ايران است ـ كه تشكيل جبهه فراگير دموكراسي خواهي، نفي خشونت و عدالت اجتماعي برپايه كرامت انسان تنها راه رسيدن به خواست تاريخي مردم ايران است.
دوستان عزيز، ما هنوز راه درازي پيش روي داريم. امروز با اينكه تنها اجازه داريم در 16 آذر گرد هم جمع شويم، اما خاطره جنايت 18 تير را هرگز از ياد نبردهايم.
و از ياد نمي بريم تنها و تنها زماني پيروز ميشويم كه با تودهها همراه باشيم. همه با هم.
ما راه خويش را از كساني كه به اسم جنبش دانشجويي به تحكيم پايه هاي قدرت ارتجاع و استبداد ميپردازند، جدا ميكنيم و اخطار ميدهيم به آنان كه نميدانند: هنوز آرزوي پرواز بر آسمان آرماني اين ملت قهرمان مي درخشد، اگر چه پر پرندگانش به تير سفاكان جان سپردند و جان ميسپارند.
