رفراندم و دیدگاه ها! کوروش گلنام

اگر خواهی از هر دو سر آبروی همه راستی کن همه راست گوی (فردوسی)

در بر خورد با رفراندم، دیدگاه های گوناگونی بیان می شود که نشان از نگرش های ناهمگونی نسبت به شیوه مبارزه با مافیای اسلامی حاکم بر کشور دارد اگر چه همگی خواست و تلاش برای برچیده شدن سیستم دیکتاتوری قلدر و ننگین مذهبی در ایران را دارند.

روشن است که کوشندگانی که به عنوان "مخالفین قانونی رژیم" خود را نامیده و یا آن ها را می نامند، یا به دلیل شرایط ویژه ای که در آن قرار دارند و یا اعتقاد به اصل رژیم مذهبی در ایران، بر خورد و جهت گیری دیگر و ملایم تری را ارائه دهند. در این میان می توان از نمونه خانم حقیقت جو، نماینده دوره ششم مجلس اسلامی نام برد ک!ه از جمله شجاعترین نمایندگان انگشت شمار وبا جسارت جبهه "اصلاح طلبان حکومتی" بوده است. او در آخرین گفته های خود در باره رفراندم، خلاف دیدگاه های گذشته خود که رقبا را به پذیرش انجام یک رفراندم کلی به معنای تعین تکلیف با نظام دعوت می کرد، شاید زیر فشار تهدید و ارعاب و ممنوع الخروہc شدن، از رفراندم برای اصلاح قانون اساسی می گوید که به کلی با نظر اکثریت مردم و کوشندگان سیاسی تفاوت دارد. اما باید خانم حقیقت جو را فهمید. او هم خود را اپوزیسیون قانونی رژیم می داند(یعنی اعلام می دارد که اساس موجودیت این رژیم خون آشام مذهبی را قبول دارد) و هم از پیوستن تمام! عیار به مردم و در کنار مردم قرار گرفتن ترس دارد و بیمناک است که چه بر سرش خواهند آورد اما آیا درست نگفته اند که:

کرو کور ار نه ای ز چاه مترس راست باش و ز میر و شاه مترس (اوحدی)

و همین شاعر ما را پند می دهد که : راستی ورز و راستی بین یار شو خلق را و یاری بین
ترس کاری بد است گفتن کوش ورنه باری تو خود نداری هوش
گر حکبمی دروغ سار مباش با کژ و با دروغ یار مباش

آقای مدنی که اخیرا در کنگره ای بنام "کنگره جبهه ملی در خارج از کشور" به عنوان دبیر کل و نماینده این جبهه انتخاب و نامیده شده اند( این در حالی است که برخی دیگر کوشندگان در جیهه ملی در خارج از کشور این کنگره را قبول نداشته و به نام جبهه ملی نمی شناسند که چرایش را آنها خود می بایست روشن نمایند)، در گفتگوی امروز خود با رادیو صدای ایران نیز زمانی که در باره رفراندم مورد پرسش قرار گرفتند، با کمال تعجب خواست رفراندم را "برای بازنگری و بازنویسی قانون اساسی و تجدید نظر در آن" البته برای بر پایی نظامی "مردم سالار"، نامید! ایشان اظهار داشتند که: "چگونگی آنرا در نشست آتی" خود بررسی و اظهار خواهند داشت. یک چنین جهت گیری متاسفانه ناشی از سردرگمی و عدم درک درست شرایط و هدف از "رفراندم" است!

این ناروشنی و سردرگمی تنها به آقای مدنی ( که به هر رو در شرایط خانم حقیقت جو قرار ندارند) بر نمی گردد. آقای باقر پرهام در مصاحیه اخیر خود با آقای مهری برنامه ساز رادیو صدای ایران، زمانی که در باره "رفراندم"، هدف و چگونگی آن مورد پرسش قرار گرفتند، چنین پاسخ دادند که "اول مردم بای?د نظام را سرنگون کنند بعد رفراندمی برای تعین نوع نظام(پس از بر پایی مجلس مؤسسان) تعین شود" (نقل به مفهوم) بدین ترتیب روشن نیست که چرا وقتی آقای پرهام از مردم می خواهند که اول برخواسته و دست به انقلاب(خونین) بزنند و رژیم را سر نگون کنند از رفراندم سخن می گویند!
این که دیگر گفتن ندارد و مردم پس از 25 سال ستم و خفقان رژیم اسلامی می دانند که پس از سقوط این رژیم، برای تعین قانون اساسی و نوع رژیم می بایست رفراندم شود. با بلایی که برای خود برای خود خریدند و 25 سال پشیمانی کشیدند،به خوبی می دانند که پس از این رژیم منحوس، همه مسؤلیت های کليدی کشور باید با انتخاب مردم و تحت کنترل و نظارت قانون و مردم باشند. مردم ایران در این زمینه ها نیازی به مربی ندارند.
مشابه چنین گفته ها یی از طرف کوشندگان سیاسی دیگری نیز بیان شده است.
نگارنده در نوشته ای زبر عنوان:"هدف از رفراندم"، پیش از برگزاری انتخابات نمایشی مجلس در ایران از جمله بیان نموده بود که:

چرایی و هدف رفراندم
بدون هیچ تردید خواست اکثریت قاطع مردم ایران رفراندم است. چرا مردم و مبارزان و آزاد یخواهان در درون وبرون مرز خواهان بر گزاری رفراندم هستند؟ باین دلایل :
1ـ مردم ایران .... اساسن دیگر این نظام را در کلیت خود نفی می کنند. بد ین گونه اولین هدف وپیام آنها از رفراندم، طرد همیشگی این نظام است؛
و به این نکته دوم توجه فرمایید که اساس به میان کشیده شدن بحث رفراندم است:
2ـ مردم از خشونت و خونریزی خسته شده و خواهان آن نیستند. آنها می خواهند تغیرات را با مسالمت انجام دهند. پس دومین هدف جلوگیری از خون ریزی و کشت و کشتار است، چون پس ازگذ شت 25 سال به خوبی به ساختار مافیایی حکومت پی برده ا ند؛

و اما سومین مورد از هدف از رفراندم که در آن هنگام نگاشته شد، پاسخی است به کسانی که خواست رفراندم را با وجود جمهوری اسلامی بیهوده دانسته و یا به مطرح کنندگان یاد آور می شوند که این رژیم هرگز تن به رفراندم نخواهد داد. من و کسانی که چون من می اندیشند نیز به این مهم توجه داشته ایم ام'c7 شرایط درونی و بیرونی جمهوری اسلامی را در تفسیر خود از اوضاع در نظر داشته و داریم:
3ـ مردم به این نتیجه رسیده اند که مافیای قدرت به هیچ وجه و به خواست خوداز قدرت و مکنت بی حساب و کتاب خود دست نخواهد کشید. آنها از موقعیت بسیار ضعیف بین المللی حاکمین و توجه هر چه بیشتر حهانیان و افکار عمومی به وضع اسفناک ایران و حاکمان فاسد آن آگاه هستند و نمی خواهند این فرصہa تاریخی را از دست بدهند.
در آن زمان نگارنده یادآور شد که:
اگر در داخل و خارج از ایران سریعتر همآهنگی بوجود بیاید باید از سازمان ملل در خواست کرد که برای آن روز نمایندگانی را برای نظارت به ایران بفرستد.
مفهوم روشن این گفتار این است که با توجه به موقعیت ضعیف جمهوری اسلامی در انظار بین المللی، که این روزها با کشف پنهان کاری هاو دغل کاریهای بیشتر جمهوری اسلامی در تلاش برای دستیابی به بمب اتمی، بسیار نیز تقویت گشته و سبب نزدیکی هرچه بیشتر مواضع سه کشور اروپایی : انگلیس، فرانسه و آلمان، که از سر سخت ترین مخا لفان اعمال فشار های جدی بین المللی به ایران و مطرح کردن پرونده اتمی این کشور به شورای امنیت سازمان ملل متحد بودند، به آمریکا، کانادا و.. شده است؛ باید نهایت استفاده را در راستای فشار بین المللی بر جمهوری اسلامی برای پذیرش یک رفراندم زير نظارت سازمان های بین المللی نمود.
نگارنده در گذشته نیز یاد آور شده است که تلاش در راه دگرگونی مسالمت جویانه، عملن جمهوری اسلامی را در کاربرد خشونت در تنگنای مرگباری قرار می دهد. اگر مافیای مذهبی حاکم بر ایران در برابر خواست به حق، انسانی و مسالمت جویانه مردم در دگرگونی بنیادی در کشور و در حقیقت به زیر کشیدن و گرفتن قدرت از آنها، دست به خشونت بزند، و در آن هنگام مردم ایران برای به دست آوردن آزادی غصب شده خود اگربه نبرد مسلحانه نیز روی بیاورند از پشتیبانی بین المللی بر خوردار خواهند شد و راه بر آنها ساده تر خواهد بود.
نگارنده بر این نظر است که ایرانیان در درون وبرون مرز روز بروز دایره فشار بر حاکمین قلدر اسلامی را افزایش خواهند داد و شرایط روز بروز مناسب تر و بهتر از روز گذشته می شود. در درون مقاومت به روش های گوناگون: نافرمانی روشن و صریح و عدم اجرای فرمان های ضد انسانی حکومت گران،(نظیر آنچه در اعتراض به نتایج انتخابات قلابی، ایام محرم، روزهای چهارشنبه سوری، نوروز و سیزده فروردین با شکوه و نیروی فراوانی از سوی مردم به نمایش گذاشته شد) آعتصاب، تظاهرات و افشای دزدیها و دزدان ادامه خواهد داشت و در برون نیز افشاگری هر روزه و فشار به سازمان های بین المللی ضمن تلاش ہ8رای از بین بردن پراکندگی ها در میان همه مخالفان مافیای اسلامی روند مثبت و امیدوار کننده ای را می پیماید.
مافیای حاکم بر میهن ما خود نیز به خوبی دریافته است که مرگش نزدیک است. اگر مافیا رفراندم را به پذیرد، مرگی کم درد تر را پذیرفته است در غیر آن صورت سرنوشتی بسیار شومتر از صدام حسین در انتظارش است.