 |
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
||
|
||||||
 |
 |
 |
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
||||||
|
|
|
|
|||
چندي است عادت كرده ايم هر سال را به نامي بخوانيم. رفتار علوي،ختمگذاري به مردم و … بي شک ترديدي نيست كه ناميدن روزها و حتي سالها به صورت نمادين براي تاكيد بر موضوع خاصي نه تنها عيبي ندارد. بلكه باعث ايجاد نيروي رواني در افراد براي عمل به برنامه اي مدون براي حصول اهداف مورد نظر است، چنانچه سازمانهاي بين المللي روزهاي بسياري را به مناسبتهاي مختلف از جمله كودك، مادر، كارگر و … ناميده اند.
ابتدايي ترين سئوالي كه به هر ذهن پژوهشگر و كنجكاوي خطور مي كند آنست كه : براستي كاري چنين پر اثر،چرا در كشورهاي پيشرفته رسم و معمول نيست؟ با نگاهي اجمالي در حكومتهاي دنيا پي مي بريم در اكثر كشورهاي ديكتاتوري از جمله عراق و كره شمالي و .. از اين روش استفاده مي شود،به نظر مي رسد در اين گونه نامها شعارهايي وجود دارد كه بيش از آنكه حائز پيامي و يا اعلام هدفي عملي باشد،حاوي شعارهايي تو خالي و نمادين است و بي شك نه تنها براي اجرا صادر نشده اند بلكه هدف،تبليغات و به نوع فريب عامه مردم است و مسلماً در كشورهاي پيشرفته به خاطر حكومتي مردمي هيچگاه نيازي به اين تبليغات مردم فريب نيازي نيست.
سال 81 عمل به رفتار علوي ناميده شد، احكام اعدام دكتر آقاجري،زندان نوانديشان، فساد گسترده در دستگاه هاي حكومتي،افزايش بيكاري، رشد روز افزون فحشا، مختومه شدن پرونده آقا زاده ها از بارزترين كارها براي عمل به اين منش بود.
سال خدمتگذاري به مردم نيز به پايان رسيد به نظر نمي رسد هيچ برنامه مدوني به اين منظور ارائه شده باشد و همچينن مشخص نيست در دستگاهاي حكومتي چه مقدار به اين شعار عمل شدو هيچگاه نيز آماري بر ميزان رسيدن به اين هدف ارائه نخواهد شد،آنچه واضح و مبرهم است خدمات شايان تشكر قوه قضايه و شوراي نگهبان است (كه تشكر لازم به عمل آمد)، زنداني شدن نويسندگان و دگرانديشان، تعطيلي روزنامه ها و شاه بيست عزل انتخابات هفتمين دوره انتخابات مجلس هفتم بود.
به نظر مي رسد عمل به هر كدام از اين شعارها باعث سست شدن پايه هاي صندلي هايي مي شود كه تماميت خواهان خيال پايين آمدن از آن ها را ندارند. آيا به راستي آنچه در اين سالها مشاهده شد عدل علي،خدمتگذاري به مردم بود؟
سال پاسخگويي سه قوه آغاز شد، با نگاهي اجمالي به روش و منش پيشين، اگر خدا ياري كند و شايس يارمان باشد كمترين بلايي كه انتظارمان را مي كشد سركوب دانشجويان، محدوديت آزادي هاي اجتماعي و سياسي است.
به نظر مي رسد اگر بخواهند تا چند سال ديگر به مردم خدمت كرده و به رفتار علوي عمل نمايند. نه معترضي مي ماند و نه دگر انديشي، و سرانجامي بهتر از طالبان قابل تصور نيست. با توجه به اين روند آيا بهتر نيست خواستار آن شويم تا از نام گذاري سالها خودداري كنند و عطايش را به لغايش ببخشيم؟
نوید غلامی
سخنگوی انجمن اسلامی دانشجویان بیرو خط امام دانشگاه یزد
