تلویزیون ایران ، شبانگاه پیش ، یکی از همان صحنه هایی را نشان میداد که به قول مفسر رادیو دولتی اسرائیل ، " تلویزیون دوست دارد به نمایش بگذارد "!!
دوربینهای کنکاشگر ، این بار اعضای پاره پاره شده " عبدالعزیز الرنتیسی " را به نمایش میگذاشتند.
هلی کوپترهای اسرائیلی او را کشتند. به همان شیوه ای که احمد یاسین را کشتند. و شاید اسرائیل مایل باشد با رهبران آینده حماس و اساسا همه مخالفین مسلح خود چنین کند.
چند روز پیش از این ، دبیر اول سفارت ایران در بغداد به رگبار گلوله بسته شد. البته کسی کشتن او را به گردن نگرفت.
چند ماه پیش ، " محمد باقر حکیم " را کنار مزار امام اول شیعیان ، تکه تکه کردند و البته باز هم کسی این عمل را بر عهده نگرفت.
در اسپانیا ، بیش از 200 نفر را کشتند و کسی بر عهده نگرفت.
در یازدهم سپتامبر معروف ، هزاران تن کشته شدند.
وجه مشترک همه وقایع فوق یک چیز است :
(( در همه موارد ، شخص ، گروه ، حزب ، فرقه و یا دولتی به این نتیجه رسیده است که فرد یا گروهی ، مخل و مزاحم منافع اوست . لذا او را کشته است ))
اگر حقیقت فوق الذکر را اصلا مذموم نپنداریم و فرض کنیم که اساسا این مساله ، رویه طبیعی دنیای ماست و به هیچ عنوان ناپسند نیست (!) ، من یک سئوال دارم :
(( در این فرایند ، تکلیف امنیت بشری چه میشود و اساسا چه کسی ایمن خواهد بود؟ ))
اصلا در این چند سطر بنا ندارم همگان را به " عشق ورزیدن به دشمن " و تعالیمی این چنینی رهنمون شوم.
هر کودکی ، در همان شرایطی که اساسا از ایدئولوژی و متد فکری خبری ندارد ، میفهمد که در این شرایط ، کسی در امنیت مالی و جانی و روانی نخواهد ماند.
اما من میخواهم از "امنیتی جدید " پرده بردارم !!! تعریفی از امنیت ، که کمتر مورد توجه تحلیلگران است.
نیک بنگرید ! عده ای ، امنیت را در رضای الهی میجویند ! دقت کنید.
خداوندی که این عده میشناسند ، دستور میدهد ، پاداش میدهد ، امر و نهی میکند و ... و از همه مهمتر اینکه در تعالیم این خدا ، اطاعت امر او و راضی شدن او از انسان ، بالاترین سعادت است !
حالا من از همه کسانی که رویه به اصطلاح " مجازات " را برای مخالفان مسلح و بعضا غیر مسلح خود در پیش گرفته اند ، مثلا از دولت آریل شارون ، سئوالی دارم :
(( با انسانی که امنیت حقیقی خود را در بذل جان و مال و همه چیز خود میداند ، چه میخواهید بکنید؟!! او را میکشید؟! هم او مطابق با عقایدی که دارد به امنیت اصلی خواهد رسید و هم راه و تفکر او بدین ترتیب ترویج میشود . او را رها میسازید؟! او شما را رها نخواهد کرد !!! ))
" عبدالعزیز الرنتیسی " ، در منظرگاه فلسطینیان ، به جایی رفت که به آن " بهشت " میگویند.
و سئوال من از همه متفکرینی که در سراسر دنیا به فکر چاره جویی اند :
(( اگر همه جا ، برای همه کس نا امن شد و آنگاه ، " عقیده " ، حاشیه امنیتی جدیدی ساخت ، آن حاشیه را چگونه میتوان نابود کرد؟ .... )) !!!
فکر میکنم " موشک " ، نمیتواند جواب سئوال من باشد.