[لينک اصل مطلب در سايت راديو فردا]
بهمن باستاني (راديو فردا): سيامک پورزند که اکنون 73 سال دارد، بيش از يک سال پيش به اتهامهايي مانند اقدام عليه امنيت ملي، محکوم به 11 سال زندان شد. وضعيت سيامک پورزند اين روزنامه نگار سالخورده در زندان چندان به وخامت گذاشته که ناگزير به بيمارستانش منتقل کردند، اما بر تخت بيمارستان او را به زنجير کشيدند. مجامع بين المللي دفاع از حقوق بشر در اعتراض به اين اقدام دستگاه قضايي و امنيتي جمهوري اسلامي، نسبت به پيامد چنين اقدامهايي هشدار داده اند.
مريم اقوامي (راديو فردا، تورانتو): سازمان خبرنگاران بدون مرز در بيانيه اخير خود درباره وضعيت نگران کننده سيامک پورزند مي نويسد: به نظر مي رسد مقامات ايران از مرگ زهرا کاظمي عکاس ايراني- کانادايي، در جولاي سال گذشته عبرت نگرفته اند.
ليلي پورزند، دختر سيامک پورزند که در تورانتو زندگي مي کند، در گفتگويي با راديو فردا درمورد آخرين اخبار از وضعيت جسماني پدر خود مي گويد:
ليلي پورزند (دختر سيامک پورزند، تورانتو): من حدود 5 دقيقه قبل با عمه ام در ايران داشتم صحبت مي کردم. آخرين خبري که داريم اين است که همچنان در بخش CCU بيمارستان مدرس نگهداري مي شود. همراه با دو ماموري که با او بودند. خبر جديدتر اين است که امروز بعد از ظهر با عمه ام تماس گرفته شده. يکي از مسئولان بيمارستان تماس گرفتند و گفتند که از زندان، قاضي پرونده به ما دستور داده که هيچگونه ملاقاتي ايشان نداشته باشند و کلا ممنوع الملاقات خواهند بود از اين به بعد. ايشان در اين چند روزي که مشخص شد پدرم در بيمارستان مدرس هستند، روزي چند بار رفته بود بالاي سرش و به هر حال شواهد عيني را که مثل زنجير به پا بودن را ايشان ديده بود و به ما خبر مي داد.
ما از هر طريقي که در دست داشتيم و نداشتيم اقدام کرديم. تمام سازمانهاي بين المللي در جريان هستند. سازمان عفو بين الملل، سازمانهاي حقوق بشر ديگر، همه در جريان هستند. فشار خيلي زياد است ولي اميدواريم که پاسخي هم بعد از سه سال بتوانيم بگيريم در نهايت. قرار بود که ايشان جزو مشمولين عفو دهه فجر قرار داشته باشند ولي جالب است که آمده بودند هيئت عفو زندان، ايشان را رسما خواسته بودند، مراسم تبريک به جا آورده بودند و گفته بودند که فقط بايد منتظر صدور حکم باشيد.
البته ايشان تنها نيستند. زندانيهاي سياسي ديگر هم دقيقا در همين شرايط بودند. موکول شده بود به اين که جناب آقاي شاهرودي بروند زندان و خودشان با زندانيها ملاقات کنند که اين ملاقات ظاهرا هر روز به تعويق افتاده بود از ماه بهمن به اسفند و بعد هم به تعطيلات عيد خورد. نهايتا روز 12 بهمن، ظاهرا ايشان به زندان اوين مراجعه کرده بودند. تنها اتفاقي که نيفتاده اين است که زندانيان سياسي مورد عفو قرار بگيرند. چرا که بند زندانيان سياسي را کلا بسته بودند و ايشان حتي گذري هم به آنجا نينداختند.
مريم اقوامي، مصاحبه با ليلي پورزند (تورانتو)